أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، سَمِعْتُ قَيْسَ بْنَ سَعْدٍ، يُحَدِّثُ عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلٌ وَهُوَ بِالْجِعِرَّانَةِ وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ وَهُوَ مُصَفِّرٌ لِحْيَتَهُ وَرَأْسَهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَحْرَمْتُ بِعُمْرَةٍ وَأَنَا كَمَا تَرَى فَقَالَ " انْزِعْ عَنْكَ الْجُبَّةَ وَاغْسِلْ عَنْكَ الصُّفْرَةَ وَمَا كُنْتَ صَانِعًا فِي حَجَّتِكَ فَاصْنَعْهُ فِي عُمْرَتِكَ " .
Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Jiʼronada turganlarida u zotning huzurlariga bir kishi keldi. Uning egnida jubba bor, soqoli va boshini sargʻaytirib (zaʼfaron surtib) olgan edi. U: «Ey Rasululloh! Men umraga ehrom bogʻladim, holim esa siz koʻrib turganingizdek», dedi. U zot: «Jubbangni yechib tashla, sargʻish (atir)ni yuvib tashla va hajingda nima qilsang, umrangda ham shuni qil», dedilar.Яъло ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Жиъронада турганларида у зотнинг ҳузурларига бир киши келди. Унинг эгнида жубба бор, соқоли ва бошини сарғайтириб (заъфарон суртиб) олган эди. У: «Эй Расулуллоҳ! Мен умрага эҳром боғладим, ҳолим эса сиз кўриб турганингиздек», деди. У зот: «Жуббангни ечиб ташла, сарғиш (атир)ни ювиб ташла ва ҳажингда нима қилсанг, умрангда ҳам шуни қил», дедилар.