حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ، قَالَ أَنْبَأَنَا هُشَيْمٌ، قَالَ حَدَّثَنَا سَيَّارٌ أَبُو الْحَكَمِ، عَنْ جَبْرِ بْنِ عَبِيدَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ وَعَدَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَزْوَةَ الْهِنْدِ فَإِنْ أَدْرَكْتُهَا أُنْفِقْ فِيهَا نَفْسِي وَمَالِي وَإِنْ قُتِلْتُ كُنْتُ أَفْضَلَ الشُّهَدَاءِ وَإِنْ رَجَعْتُ فَأَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ الْمُحَرَّرُ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizga Hindiston gʻazotini vaʼda qildilar. Agar men unga yetsam, unda oʻzimni va molimni sarflayman. Agar oʻldirilsam, shahidlarning eng afzali boʻlaman, agar qaytsam, men Abu Hurayra al-Muharrar boʻlaman.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизга Ҳиндистон ғазотини ваъда қилдилар. Агар мен унга етсам, унда ўзимни ва молимни сарфлайман. Агар ўлдирилсам, шаҳидларнинг энг афзали бўламан, агар қайтсам, мен Абу Ҳурайра ал-Муҳаррар бўламан.