Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Amakim Aflah hijob (oyati) nozil boʻlganidan keyin oldimga kirishga izn soʻradi, men esa unga izn bermadim. Nabiy ﷺ oldimga keldilar, men u zotdan (bu haqda) soʻradim. U zot: «Unga izn ber, chunki u sening amakingdir», dedilar. Men: «Yo Rasululloh, meni oʻsha ayol emizgan edi, u kishi emizmagan-ku», dedim. U zot: «Unga izn ber, qoʻling tuproqqa belansin, chunki u sening amakingdir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Амаким Афлаҳ ҳижоб (ояти) нозил бўлганидан кейин олдимга киришга изн сўради, мен эса унга изн бермадим. Набий ﷺ олдимга келдилар, мен у зотдан (бу ҳақда) сўрадим. У зот: «Унга изн бер, чунки у сенинг амакингдир», дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, мени ўша аёл эмизган эди, у киши эмизмаган-ку», дедим. У зот: «Унга изн бер, қўлинг тупроққа белансин, чунки у сенинг амакингдир», дедилар.