أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بَهْزٌ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَانَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَارٌ فَارِسِيٌّ طَيِّبُ الْمَرَقَةِ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ يَوْمٍ وَعِنْدَهُ عَائِشَةُ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ بِيَدِهِ أَنْ تَعَالَ وَأَوْمَأَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى عَائِشَةَ أَىْ وَهَذِهِ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ الآخَرُ هَكَذَا بِيَدِهِ أَنْ لاَ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا .
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning forsiy bir qoʻshnisi bor edi, u shoʻrvani yaxshi pishirardi. U bir kuni Rasululloh ﷺning huzurlariga keldi, oʻshanda yonlarida Oisha ham bor edi. U qoʻli bilan «Kel», deb ishora qildi. Rasululloh ﷺ Oishaga ishora qilib: «Bu ham (kelsinmi)?», dedilar. U kishi esa qoʻli bilan «Yoʻq», deb ikki yoki uch marta shunday ishora qildi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг форсий бир қўшниси бор эди, у шўрвани яхши пиширарди. У бир куни Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келди, ўшанда ёнларида Оиша ҳам бор эди. У қўли билан «Кел», деб ишора қилди. Расулуллоҳ ﷺ Оишага ишора қилиб: «Бу ҳам (келсинми)?», дедилар. У киши эса қўли билан «Йўқ», деб икки ёки уч марта шундай ишора қилди.