Umm Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir ayol Rasululloh ﷺ huzuriga kelib: «Ey Rasululloh, qizimning eri vafot etdi, uning koʻzi ogʻriyapti, unga surma qoʻysam boʻladimi?» dedi. Rasululloh ﷺ: «Yoʻq», dedilar. Soʻng: «U faqat toʻrt oyu oʻn kundir. Johiliyat davrida esa biringiz bir yil oʻtganda tezak otar edingiz», dedilar. Humayd aytadi: Men Zaynabga: «Bir yil oʻtganda tezak otish nima?» dedim. Zaynab dedi: «Ayolning eri vafot etsa, u kichik bir kulbaga kirib, eng yomon kiyimlarini kiyar, bir yil oʻtguncha na xushboʻy narsaga, na boshqa narsaga tegar edi. Soʻng unga eshak yoki qoʻy yoki qush kabi bir jonivor keltirilar, u shu bilan iddadan chiqar edi. Uning tanasiga tekkan narsa koʻpincha oʻlar edi. Keyin u chiqar, unga bir tezak berilar, u uni otar, shundan soʻng xohlagan xushboʻy yoki boshqa narsaga qaytar edi».Умм Салама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бир аёл Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига келиб: «Эй Расулуллоҳ, қизимнинг эри вафот этди, унинг кўзи оғрияпти, унга сурма қўйсам бўладими?» деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Йўқ», дедилар. Сўнг: «У фақат тўрт ою ўн кундир. Жоҳилият даврида эса бирингиз бир йил ўтганда тезак отар эдингиз», дедилар. Ҳумайд айтади: Мен Зайнабга: «Бир йил ўтганда тезак отиш нима?» дедим. Зайнаб деди: «Аёлнинг эри вафот этса, у кичик бир кулбага кириб, энг ёмон кийимларини кияр, бир йил ўтгунча на хушбўй нарсага, на бошқа нарсага тегар эди. Сўнг унга эшак ёки қўй ёки қуш каби бир жонивор келтирилар, у шу билан иддадан чиқар эди. Унинг танасига теккан нарса кўпинча ўлар эди. Кейин у чиқар, унга бир тезак берилар, у уни отар, шундан сўнг хоҳлаган хушбўй ёки бошқа нарсага қайтар эди».