Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Umar Xaybarda bir yerga ega boʻldi va Nabiy ﷺ huzurlariga kelib, u haqda maslahat soʻrab: «Men koʻp yerga ega boʻldim, undan koʻra menga qadrliroq mol hech qachon nasib etmagan, uni nima qilishga buyurasiz?» dedi. U zot: «Xohlasang, uning aslini ushlab qolib, oʻzini sadaqa qilgin», dedilar. Shunda u sotilmaydigan va hadya qilinmaydigan qilib, faqirlarga, qarindoshlarga, qullarni ozod qilishga, Alloh yoʻlida, yoʻlovchilarga va mehmonlarga sadaqa qildi. Uni boshqargan kishi mol toʻplashni koʻzlamagan holda undan yeyishi yoki bir doʻstiga yedirishida gunoh yoʻqdir.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Умар Хайбарда бир ерга эга бўлди ва Набий ﷺ ҳузурларига келиб, у ҳақда маслаҳат сўраб: «Мен кўп ерга эга бўлдим, ундан кўра менга қадрлироқ мол ҳеч қачон насиб этмаган, уни нима қилишга буюрасиз?» деди. У зот: «Хоҳласанг, унинг аслини ушлаб қолиб, ўзини садақа қилгин», дедилар. Шунда у сотилмайдиган ва ҳадя қилинмайдиган қилиб, фақирларга, қариндошларга, қулларни озод қилишга, Аллоҳ йўлида, йўловчиларга ва меҳмонларга садақа қилди. Уни бошқарган киши мол тўплашни кўзламаган ҳолда ундан ейиши ёки бир дўстига едиришида гуноҳ йўқдир.