Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Umar Xaybarda bir yerga ega boʻldi va Nabiy ﷺ huzurlariga kelib: «Men bir yerga ega boʻldim, mendagi eng qadrli mol shu, uni nima qilishga buyurasiz?» dedi. U zot: «Xohlasang, uning aslini ushlab qolib, oʻzini sadaqa qilgin», dedilar. Shunda u sotilmaydigan, hadya qilinmaydigan va meros qilinmaydigan qilib, faqirlarga, qarindoshlarga, qullarni ozod qilishga, Alloh yoʻlida, mehmonlarga va yoʻlovchilarga sadaqa qildi. Uni boshqargan kishi mol toʻplashni koʻzlamagan holda undan maʼruf yoʻsinda yeyishi va bir doʻstiga yedirishida gunoh yoʻqdir.Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Умар Хайбарда бир ерга эга бўлди ва Набий ﷺ ҳузурларига келиб: «Мен бир ерга эга бўлдим, мендаги энг қадрли мол шу, уни нима қилишга буюрасиз?» деди. У зот: «Хоҳласанг, унинг аслини ушлаб қолиб, ўзини садақа қилгин», дедилар. Шунда у сотилмайдиган, ҳадя қилинмайдиган ва мерос қилинмайдиган қилиб, фақирларга, қариндошларга, қулларни озод қилишга, Аллоҳ йўлида, меҳмонларга ва йўловчиларга садақа қилди. Уни бошқарган киши мол тўплашни кўзламаган ҳолда ундан маъруф йўсинда ейиши ва бир дўстига едиришида гуноҳ йўқдир.