Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Xaybar yerlaridan bir parcha yerga ega boʻldim va Rasululloh ﷺ huzurlariga kelib: «Men bir yerga ega boʻldim, undan koʻra menga sevimliroq va qadrliroq mol hech qachon menga nasib etmagan», dedim. U zot: «Xohlasang, uni sadaqa qilib qoʻygin», dedilar. Shunda u sotilmaydigan va hadya qilinmaydigan qilib, faqirlarga, qarindoshlarga, qullarni ozod qilishga, mehmonlarga va yoʻlovchilarga sadaqa qildi. Uni boshqargan kishi mol toʻplashni koʻzlamagan holda undan maʼruf yoʻsinda yeyishi va boshqalarni ham yedirishida gunoh yoʻqdir.Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Хайбар ерларидан бир парча ерга эга бўлдим ва Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келиб: «Мен бир ерга эга бўлдим, ундан кўра менга севимлироқ ва қадрлироқ мол ҳеч қачон менга насиб этмаган», дедим. У зот: «Хоҳласанг, уни садақа қилиб қўйгин», дедилар. Шунда у сотилмайдиган ва ҳадя қилинмайдиган қилиб, фақирларга, қариндошларга, қулларни озод қилишга, меҳмонларга ва йўловчиларга садақа қилди. Уни бошқарган киши мол тўплашни кўзламаган ҳолда ундан маъруф йўсинда ейиши ва бошқаларни ҳам едиришида гуноҳ йўқдир.