Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Umar (roziyallohu anhu)ga Xaybarda bir yer (ulush) tegdi. Shunda u Paygʻambar ﷺ huzurlariga kelib: «Menga bir yer tegdi, men hech qachon nazarimda undan ham qimmatliroq mol qoʻlga kiritmaganman. Bu haqda menga nima buyurasiz?» dedi. U zot: «Agar xohlasang, uning aslini saqlab qoʻyib, (hosilini) sadaqa qilasan», dedilar. Shunda Umar uni sadaqa qildi — uning asli sotilmasligi, hadya qilinmasligi va meros qilinmasligi (sharti bilan), faqirlarga, qarindoshlarga, qullarni ozod qilishga, Alloh yoʻliga va yoʻlovchiga (vaqf qildi). Bishrning rivoyatida «va mehmonga» degan ziyoda bor. Soʻng (roviylar) ittifoq qilishdi: «Uni boshqargan kishiga undan maʼrufga muvofiq yeyishida va biror doʻstiga uni boylik orttirmagan holda yedirishida gunoh yoʻq». Bishrning rivoyatida ziyoda qildi: Muhammad: «Mol orttirmagan holda», dedi, deydi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Умар (розияллоҳу анҳу)га Хайбарда бир ер (улуш) тегди. Шунда у Пайғамбар ﷺ ҳузурларига келиб: «Менга бир ер тегди, мен ҳеч қачон назаримда ундан ҳам қимматлироқ мол қўлга киритмаганман. Бу ҳақда менга нима буюрасиз?» деди. У зот: «Агар хоҳласанг, унинг аслини сақлаб қўйиб, (ҳосилини) садақа қиласан», дедилар. Шунда Умар уни садақа қилди — унинг асли сотилмаслиги, ҳадя қилинмаслиги ва мерос қилинмаслиги (шарти билан), фақирларга, қариндошларга, қулларни озод қилишга, Аллоҳ йўлига ва йўловчига (вақф қилди). Бишрнинг ривоятида «ва меҳмонга» деган зиёда бор. Сўнг (ровийлар) иттифоқ қилишди: «Уни бошқарган кишига ундан маъруфга мувофиқ ейишида ва бирор дўстига уни бойлик орттирмаган ҳолда едиришида гуноҳ йўқ». Бишрнинг ривоятида зиёда қилди: Муҳаммад: «Мол орттирмаган ҳолда», деди, дейди.