Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Ansorlardan bir kishi musulmon boʻlgan, soʻng murtad boʻlib shirkka qoʻshilgan, keyin bunga pushaymon boʻlgan edi. U oʻz qavmiga: «Rasululloh ﷺ dan mening uchun tavba bor-yoʻqligini soʻranglar», deb xabar yubordi. Uning qavmi Rasululloh ﷺ huzuriga kelib: «Falonchi pushaymon boʻldi va u bizga sizdan uning uchun tavba bor-yoʻqligini soʻrashimizni buyurdi», dedi. Shunda {Iymon keltirganlaridan keyin kufr keltirgan qavmni Alloh qanday hidoyat qilsin} degan oyat {gʻofur va rohiym} degan soʻzigacha nozil boʻldi. So u kishiga xabar yuborildi va u musulmon boʻldi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Ансорлардан бир киши мусулмон бўлган, сўнг муртад бўлиб ширкка қўшилган, кейин бунга пушаймон бўлган эди. У ўз қавмига: «Расулуллоҳ ﷺ дан менинг учун тавба бор-йўқлигини сўранглар», деб хабар юборди. Унинг қавми Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига келиб: «Фалончи пушаймон бўлди ва у бизга сиздан унинг учун тавба бор-йўқлигини сўрашимизни буюрди», деди. Шунда {Иймон келтирганларидан кейин куфр келтирган қавмни Аллоҳ қандай ҳидоят қилсин} деган оят {ғофур ва роҳийм} деган сўзигача нозил бўлди. Со у кишига хабар юборилди ва у мусулмон бўлди.