أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، - يَعْنِي ابْنَ دِينَارٍ - عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ، عَنْ عُمَرَ، قَالَ كَانَتْ أَمْوَالُ بَنِي النَّضِيرِ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِمَّا لَمْ يُوجِفِ الْمُسْلِمُونَ عَلَيْهِ بِخَيْلٍ وَلاَ رِكَابٍ فَكَانَ يُنْفِقُ عَلَى نَفْسِهِ مِنْهَا قُوتَ سَنَةٍ وَمَا بَقِيَ جَعَلَهُ فِي الْكُرَاعِ وَالسِّلاَحِ عُدَّةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ .
Umar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Banu Nazir mollari Allohning Oʻz Rasuliga faʼy qilib bergan, musulmonlar unga na ot va na tuya choptirmagan mollardan edi. U zot undan oʻzlariga bir yillik oziq-ovqat sarflar, qolganini esa Alloh yoʻlida jang uchun ot-ulov va qurol-yarogʻga ajratar edilar.Умар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бану Назир моллари Аллоҳнинг Ўз Расулига фаъй қилиб берган, мусулмонлар унга на от ва на туя чоптирмаган моллардан эди. У зот ундан ўзларига бир йиллик озиқ-овқат сарфлар, қолганини эса Аллоҳ йўлида жанг учун от-улов ва қурол-яроғга ажратар эдилар.