أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلاَنِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ، قَالَ بَايَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي رَهْطٍ فَقَالَ " أُبَايِعُكُمْ عَلَى أَنْ لاَ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا وَلاَ تَسْرِقُوا وَلاَ تَزْنُوا وَلاَ تَقْتُلُوا أَوْلاَدَكُمْ وَلاَ تَأْتُوا بِبُهْتَانٍ تَفْتَرُونَهُ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَأَرْجُلِكُمْ وَلاَ تَعْصُونِي فِي مَعْرُوفٍ فَمَنْ وَفَّى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَعُوقِبَ فِيهِ فَهُوَ طَهُورُهُ وَمَنْ سَتَرَهُ اللَّهُ فَذَاكَ إِلَى اللَّهِ إِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ وَإِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُ " .
Uboda ibn Somit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men bir jamoat orasida Rasululloh ﷺga baytga berdim. U zot: ‹Men sizlardan Allohga hech narsani sherik qilmasligingiz, oʻgʻrilik qilmasligingiz, zino qilmasligingiz, bolalaringizni oʻldirmasligingiz, qoʻllaringiz va oyoqlaringiz orasida toʻqib chiqargan bir bemaʼni tuhmatni keltirmasligingiz va yaxshi ishda menga qarshi chiqmasligingiz shartiga baytga qabul qilaman. Endi sizlardan kim (ushbu ahdga) vafo qilsa, uning ajri Allohning zimmasidadir. Kim ulardan biror narsani qilib qoʻyib, uning uchun jazolansa, oʻsha jazo uning kafforati boʻladi. Kimni Alloh (aybini) yopsa, uning ishi Allohga havoladir: xohlasa uni azoblaydi, xohlasa unga magʻfirat qiladi›, dedilar.»Убода ибн Сомит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен бир жамоат орасида Расулуллоҳ ﷺга байтга бердим. У зот: ‹Мен сизлардан Аллоҳга ҳеч нарсани шерик қилмаслигингиз, ўғрилик қилмаслигингиз, зино қилмаслигингиз, болаларингизни ўлдирмаслигингиз, қўлларингиз ва оёқларингиз орасида тўқиб чиқарган бир бемаъни туҳматни келтирмаслигингиз ва яхши ишда менга қарши чиқмаслигингиз шартига байтга қабул қиламан. Энди сизлардан ким (ушбу аҳдга) вафо қилса, унинг ажри Аллоҳнинг зиммасидадир. Ким улардан бирор нарсани қилиб қўйиб, унинг учун жазоланса, ўша жазо унинг каффорати бўлади. Кимни Аллоҳ (айбини) ёпса, унинг иши Аллоҳга ҳаволадир: хоҳласа уни азоблайди, хоҳласа унга мағфират қилади›, дедилар.»