Adiy ibn Hotim (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men: «Yo Rasululloh, men oʻrgatilgan itlarimni qoʻyib yuboraman, ular men uchun ushlab qoʻyadi, shuni yeysammi?», dedim. U zot: «Oʻrgatilgan itlaringni qoʻyib yuborsang-u, ular sen uchun ushlab qoʻysa, yeyaver», dedilar. Men: «Ular oʻldirsa ham-a?», dedim. U zot: «Ular oʻldirsa ham», dedilar. Yana: «Toki ularga oʻzga bir it qoʻshilmagan boʻlsa», dedilar. Men: «Men meʼroz bilan otaman, u teshib oʻtadi», dedim. U zot: «Teshib oʻtsa, yeyaver, koʻndalangi bilan tegsa, yema», dedilar.Адий ибн Ҳотим (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен: «Ё Расулуллоҳ, мен ўргатилган итларимни қўйиб юбораман, улар мен учун ушлаб қўяди, шуни ейсамми?», дедим. У зот: «Ўргатилган итларингни қўйиб юборсанг-у, улар сен учун ушлаб қўйса, еявер», дедилар. Мен: «Улар ўлдирса ҳам-а?», дедим. У зот: «Улар ўлдирса ҳам», дедилар. Яна: «Токи уларга ўзга бир ит қўшилмаган бўлса», дедилар. Мен: «Мен меъроз билан отаман, у тешиб ўтади», дедим. У зот: «Тешиб ўтса, еявер, кўндаланги билан тегса, ема», дедилар.