Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ Xaybarga tongda yetib bordilar. Ular (xaybarliklar) belkurraklarini olib bizga qarshi chiqishdi. Bizni koʻrishganda: ‹Muhammad va qoʻshin!› deyishdi va yugurib qalʼaga qaytishdi. Rasululloh ﷺ ikki qoʻllarini koʻtardilar, soʻng: ‹Allohu akbar, Allohu akbar! Xaybar vayron boʻldi! Albatta, biz bir qavmning maydoniga tushsak, ogohlantirilganlarning tongi qanday yomon boʻlur!› dedilar. Soʻng biz u yerda bir necha eshakni qoʻlga kiritdik va ularni pishirdik. Shunda Nabiy ﷺ ning jarchisi nido qilib: ‹Albatta, aziz va ulugʻ Alloh hamda Uning Rasuli sizlarni eshaklarning goʻshtidan qaytaradilar, chunki u nopokdir›, dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ Хайбарга тонгда етиб бордилар. Улар (хайбарликлар) белкурракларини олиб бизга қарши чиқишди. Бизни кўришганда: ‹Муҳаммад ва қўшин!› дейишди ва югуриб қалъага қайтишди. Расулуллоҳ ﷺ икки қўлларини кўтардилар, сўнг: ‹Аллоҳу акбар, Аллоҳу акбар! Хайбар вайрон бўлди! Албатта, биз бир қавмнинг майдонига тушсак, огоҳлантирилганларнинг тонги қандай ёмон бўлур!› дедилар. Сўнг биз у ерда бир неча эшакни қўлга киритдик ва уларни пиширдик. Шунда Набий ﷺ нинг жарчиси нидо қилиб: ‹Албатта, азиз ва улуғ Аллоҳ ҳамда Унинг Расули сизларни эшакларнинг гўштидан қайтарадилар, чунки у нопокдир›, деди.