أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، - وَهُوَ الْحَوْضِيُّ - قَالَ حَدَّثَنَا جَامِعُ بْنُ مَطَرٍ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كُنْتُ قَاعِدًا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَاءَ رَجُلٌ فِي عُنُقِهِ نِسْعَةٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ هَذَا وَأَخِي كَانَا فِي جُبٍّ يَحْفِرَانِهَا فَرَفَعَ الْمِنْقَارَ فَضَرَبَ بِهِ رَأْسَ صَاحِبِهِ فَقَتَلَهُ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اعْفُ عَنْهُ " . فَأَبَى وَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّ هَذَا وَأَخِي كَانَا فِي جُبٍّ يَحْفِرَانِهَا فَرَفَعَ الْمِنْقَارَ فَضَرَبَ بِهِ رَأْسَ صَاحِبِهِ فَقَتَلَهُ . فَقَالَ " اعْفُ عَنْهُ " . فَأَبَى ثُمَّ قَامَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ هَذَا وَأَخِي كَانَا فِي جُبٍّ يَحْفِرَانِهَا فَرَفَعَ الْمِنْقَارَ - أُرَاهُ قَالَ - فَضَرَبَ رَأْسَ صَاحِبِهِ فَقَتَلَهُ . فَقَالَ " اعْفُ عَنْهُ " . فَأَبَى قَالَ " اذْهَبْ إِنْ قَتَلْتَهُ كُنْتَ مِثْلَهُ " . فَخَرَجَ بِهِ حَتَّى جَاوَزَ فَنَادَيْنَاهُ أَمَا تَسْمَعُ مَا يَقُولُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَجَعَ فَقَالَ إِنْ قَتَلْتُهُ كُنْتُ مِثْلَهُ قَالَ " نَعَمِ اعْفُ " . فَخَرَجَ يَجُرُّ نِسْعَتَهُ حَتَّى خَفِيَ عَلَيْنَا .
Voil ibn Hujr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ huzurlarida oʻtirgan edim. Boʻynida tasma boʻlgan bir kishi kelib: «Ey Rasululloh, bu kishi va akam quduq qazishayotgan edik, u kavlagichni koʻtarib, sherigining boshiga urdi va uni oʻldirdi», dedi. Nabiy ﷺ: «Uni afv et», dedilar. U bosh tortdi va: «Ey Ollohning Nabiysi, bu kishi va akam quduq qazishayotgan edik, u kavlagichni koʻtarib, sherigining boshiga urdi va uni oʻldirdi», dedi. U zot: «Uni afv et», dedilar. U yana bosh tortdi. Soʻng oʻrnidan turib: «Ey Rasululloh, bu kishi va akam quduq qazishayotgan edik, u kavlagichni koʻtarib, sherigining boshiga urdi va uni oʻldirdi», dedi. U zot: «Uni afv et», dedilar. U bosh tortdi. U zot: «Ket, agar uni oʻldirsang, sen ham unga oʻxshab qolasan», dedilar. U qotilni olib chiqib ketdi. U oʻtib ketgach, biz unga: «Rasululloh ﷺ nima deyayotganlarini eshitmayapsanmi?» deb qichqirdik. U qaytib kelib: «Agar uni oʻldirsam, men ham unga oʻxshab qolamanmi?» dedi. U zot: «Ha, afv et», dedilar. Shunda u tasmasini sudrab chiqib ketdi, hatto bizning koʻzimizdan gʻoyib boʻldi.Воил ибн Ҳужр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларида ўтирган эдим. Бўйнида тасма бўлган бир киши келиб: «Эй Расулуллоҳ, бу киши ва акам қудуқ қазишаётган эдик, у кавлагични кўтариб, шеригининг бошига урди ва уни ўлдирди», деди. Набий ﷺ: «Уни афв эт», дедилар. У бош тортди ва: «Эй Оллоҳнинг Набийси, бу киши ва акам қудуқ қазишаётган эдик, у кавлагични кўтариб, шеригининг бошига урди ва уни ўлдирди», деди. У зот: «Уни афв эт», дедилар. У яна бош тортди. Сўнг ўрнидан туриб: «Эй Расулуллоҳ, бу киши ва акам қудуқ қазишаётган эдик, у кавлагични кўтариб, шеригининг бошига урди ва уни ўлдирди», деди. У зот: «Уни афв эт», дедилар. У бош тортди. У зот: «Кет, агар уни ўлдирсанг, сен ҳам унга ўхшаб қоласан», дедилар. У қотилни олиб чиқиб кетди. У ўтиб кетгач, биз унга: «Расулуллоҳ ﷺ нима деяётганларини эшитмаяпсанми?» деб қичқирдик. У қайтиб келиб: «Агар уни ўлдирсам, мен ҳам унга ўхшаб қоламанми?» деди. У зот: «Ҳа, афв эт», дедилар. Шунда у тасмасини судраб чиқиб кетди, ҳатто бизнинг кўзимиздан ғойиб бўлди.