أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، رضى الله عنه يُحَدِّثُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " ثَلاَثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ حَلاَوَةَ الإِيمَانِ مَنْ أَحَبَّ الْمَرْءَ لاَ يُحِبُّهُ إِلاَّ لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَمَنْ كَانَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَمَنْ كَانَ أَنْ يُقْذَفَ فِي النَّارِ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ أَنْ يَرْجِعَ إِلَى الْكُفْرِ بَعْدَ أَنْ أَنْقَذَهُ اللَّهُ مِنْهُ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Uch narsa borki, kimda ular boʻlsa, imonning shirinligini topadi: Kimki bir kishini faqat Alloh azza va jalla uchun sevsa, kimga Alloh azza va jalla hamda Uning Rasuli ulardan boshqa hammasidan koʻra sevimliroq boʻlsa va kimki Alloh oʻzini undan qutqarganidan keyin kufrga qaytishdan koʻra olovga tashlanishni afzal koʻrsa», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Уч нарса борки, кимда улар бўлса, имоннинг ширинлигини топади: Кимки бир кишини фақат Аллоҳ азза ва жалла учун севса, кимга Аллоҳ азза ва жалла ҳамда Унинг Расули улардан бошқа ҳаммасидан кўра севимлироқ бўлса ва кимки Аллоҳ ўзини ундан қутқарганидан кейин куфрга қайтишдан кўра оловга ташланишни афзал кўрса», дедилар.