أَخْبَرَنَا سُوَيْدٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ كَانَ يُنْبَذُ لَهُ فِي سِقَاءِ الزَّبِيبِ غُدْوَةً فَيَشْرَبُهُ مِنَ اللَّيْلِ وَيُنْبَذُ لَهُ عَشِيَّةً فَيَشْرَبُهُ غُدْوَةً وَكَانَ يَغْسِلُ الأَسْقِيَةَ وَلاَ يَجْعَلُ فِيهَا دُرْدِيًّا وَلاَ شَيْئًا . قَالَ نَافِعٌ فَكُنَّا نَشْرَبُهُ مِثْلَ الْعَسَلِ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U kishi uchun ertalab meshda mayiz nabizi tayyorlanardi, u kishi uni kechasi ichardilar, kechqurun tayyorlanganini esa ertalab ichardilar. U kishi meshlarni yuvib turardilar va ularga na quyqa, na boshqa narsa qoldirmasdilar. Nofeʼ aytadi: «Biz uni asaldek ichardik.»Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: У киши учун эрталаб мешда майиз набизи тайёрланарди, у киши уни кечаси ичардилар, кечқурун тайёрланганини эса эрталаб ичардилар. У киши мешларни ювиб турардилар ва уларга на қуйқа, на бошқа нарса қолдирмасдилар. Нофеъ айтади: «Биз уни асалдек ичардик.»