أَخْبَرَنَا وَاصِلُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، عَنِ ابْنِ فُضَيْلٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي عُمَرَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُنْبَذُ لَهُ نَبِيذُ الزَّبِيبِ مِنَ اللَّيْلِ فَيَجْعَلُهُ فِي سِقَاءٍ فَيَشْرَبُهُ يَوْمَهُ ذَلِكَ وَالْغَدَ وَبَعْدَ الْغَدِ فَإِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ الثَّالِثَةِ سَقَاهُ أَوْ شَرِبَهُ فَإِنْ أَصْبَحَ مِنْهُ شَىْءٌ أَهْرَاقَهُ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ uchun kechasi mayiz nabizi tayyorlanardi, u zot uni bir meshga solib, oʻsha kuni, ertasi kuni hamda undan keyingi kuni ichardilar. Uchinchi kunning oxiri kelganda, uni boshqalarga ichirardilar yoki oʻzlari ichardilar, agar ertalab undan biror narsa qolgan boʻlsa, uni toʻkib tashlardilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ учун кечаси майиз набизи тайёрланарди, у зот уни бир мешга солиб, ўша куни, эртаси куни ҳамда ундан кейинги куни ичардилар. Учинчи куннинг охири келганда, уни бошқаларга ичирардилар ёки ўзлари ичардилар, агар эрталаб ундан бирор нарса қолган бўлса, уни тўкиб ташлардилар.