Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Bir kechasi masjidda Rasululloh ﷺni oxirgi xufton namozi uchun kutib turdik. U zot kechaning uchdan biri yoki undan koʻprogʻi oʻtganda oldimizga chiqdilar va chiqqanlarida: ‹Sizlar shunday namozni kutib turibsizki, sizlardan boshqa hech bir din ahli uni kutmaydi. Agar ummatimga ogʻir kelmasligini bilsam, albatta ularga bu soatda namoz oʻqib berardim›, dedilar. Soʻng muazzinga buyurdilar, u iqoma aytdi va namoz oʻqidilar.»Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Бир кечаси масжидда Расулуллоҳ ﷺни охирги хуфтон намози учун кутиб турдик. У зот кечанинг учдан бири ёки ундан кўпроғи ўтганда олдимизга чиқдилар ва чиққанларида: ‹Сизлар шундай намозни кутиб турибсизки, сизлардан бошқа ҳеч бир дин аҳли уни кутмайди. Агар умматимга оғир келмаслигини билсам, албатта уларга бу соатда намоз ўқиб берардим›, дедилар. Сўнг муаззинга буюрдилар, у иқома айтди ва намоз ўқидилар.»