أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا الْعَطَّافُ، عَنْ نَافِعٍ، قَالَ أَقْبَلْنَا مَعَ ابْنِ عُمَرَ مِنْ مَكَّةَ فَلَمَّا كَانَ تِلْكَ اللَّيْلَةُ سَارَ بِنَا حَتَّى أَمْسَيْنَا فَظَنَنَّا أَنَّهُ نَسِيَ الصَّلاَةَ فَقُلْنَا لَهُ الصَّلاَةَ . فَسَكَتَ وَسَارَ حَتَّى كَادَ الشَّفَقُ أَنْ يَغِيبَ ثُمَّ نَزَلَ فَصَلَّى وَغَابَ الشَّفَقُ فَصَلَّى الْعِشَاءَ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا فَقَالَ هَكَذَا كُنَّا نَصْنَعُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا جَدَّ بِهِ السَّيْرُ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: biz u kishi bilan Makkadan qaytayotgan edik. Oʻsha kecha u bizni oqshom kirguncha yurdirdi, biz uni namozni unutdi deb oʻyladik va: «Namoz», dedik. U jim turdi va shafaq deyarli gʻoyib boʻlgunicha yurdi, soʻng tushib namoz oʻqidi, shafaq gʻoyib boʻlgach xuftonni oʻqidi. Soʻng bizga yuzlanib: «Yurish shoshiltirib qolganida, biz Rasululloh ﷺ bilan ana shunday qilar edik», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: биз у киши билан Маккадан қайтаётган эдик. Ўша кеча у бизни оқшом киргунча юрдирди, биз уни намозни унутди деб ўйладик ва: «Намоз», дедик. У жим турди ва шафақ деярли ғойиб бўлгунича юрди, сўнг тушиб намоз ўқиди, шафақ ғойиб бўлгач хуфтонни ўқиди. Сўнг бизга юзланиб: «Юриш шошилтириб қолганида, биз Расулуллоҳ ﷺ билан ана шундай қилар эдик», деди.