Zayd ibn Arqam (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Yazid ibn Hayyon aytdi: Men, Husayn ibn Sabra va Umar ibn Muslim Zayd ibn Arqamning oldiga bordik. Uning huzurida oʻtirganimizda, Husayn unga: «Ey Zayd, sen koʻp yaxshilikka erishding: Rasululloh ﷺ ni koʻrding, U zotning hadisini eshitding, U zot bilan birga gʻazot qilding va U zotning ortida namoz oʻqiding. Ey Zayd, haqiqatan koʻp yaxshilikka erishding. Ey Zayd, Rasululloh ﷺ dan nima eshitgan boʻlsang, bizga hadis ayt», dedi. (Zayd) dedi: «Ey jiyan, Allohga qasamki, yoshim ulgaydi, zamonim (uzoqlashib) oʻtdi va Rasululloh ﷺ dan yod olgan baʼzi narsalarni unutdim. Bas, men sizlarga nima hadis aytsam, qabul qilinglar, nimani (aytmasam) — meni unga majbur qilmanglar». Soʻng (Zayd) dedi: Bir kuni Rasululloh ﷺ Makka bilan Madina orasidagi Xum deb ataladigan suv (boʻyida) bizning oramizda xutba oʻqib (turib) qoddilar. U zot Allohga hamd va sano aytdilar, vaʼz qildilar va eslatdilar, soʻng: «Ammo baʼdu: ey odamlar, men ham bir basharman. Mening Robbimning elchisi (ajal farishtasi) tez orada kelishi yaqin, men esa (unga) ijobat qilaman. Men sizlarda ikki ogʻir (qimmatli) narsani qoldirmoqdaman: ularning birinchisi — Allohning Kitobidir, unda hidoyat va nur bordir. Bas, Allohning Kitobidan tutinglar va unga mahkam yopishinglar», dedilar. Soʻng U zot Allohning Kitobiga ragʻbatlantirdilar va unga targʻib qildilar. Soʻng: «Va ahli baytim! Ahli baytim haqida sizlarga Allohni eslataman, ahli baytim haqida sizlarga Allohni eslataman, ahli baytim haqida sizlarga Allohni eslataman», dedilar. Shunda Husayn unga: «Ey Zayd, U zotning ahli bayti kim? Ayollari ahli baytidan emasmi?» dedi. (Zayd) dedi: «Ayollari ahli baytidandir, lekin ahli bayti — U zotdan keyin sadaqa (qabul qilish) harom etilgan kishilardir». (Husayn) dedi: «Ular kim?» (Zayd) dedi: «Ular Ali oilasi, Aqil oilasi, Jaʼfar oilasi va Abbos oilasidir». (Husayn) dedi: «Ularning hammasiga sadaqa harom etilganmi?» (Zayd) dedi: «Ha».Зайд ибн Арқам (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Язид ибн Ҳайён айтди: Мен, Ҳусайн ибн Сабра ва Умар ибн Муслим Зайд ибн Арқамнинг олдига бордик. Унинг ҳузурида ўтирганимизда, Ҳусайн унга: «Эй Зайд, сен кўп яхшиликка эришдинг: Расулуллоҳ ﷺ ни кўрдинг, У зотнинг ҳадисини эшитдинг, У зот билан бирга ғазот қилдинг ва У зотнинг ортида намоз ўқидинг. Эй Зайд, ҳақиқатан кўп яхшиликка эришдинг. Эй Зайд, Расулуллоҳ ﷺ дан нима эшитган бўлсанг, бизга ҳадис айт», деди. (Зайд) деди: «Эй жиян, Аллоҳга қасамки, ёшим улгайди, замоним (узоқлашиб) ўтди ва Расулуллоҳ ﷺ дан ёд олган баъзи нарсаларни унутдим. Бас, мен сизларга нима ҳадис айтсам, қабул қилинглар, нимани (айтмасам) — мени унга мажбур қилманглар». Сўнг (Зайд) деди: Бир куни Расулуллоҳ ﷺ Макка билан Мадина орасидаги Хум деб аталадиган сув (бўйида) бизнинг орамизда хутба ўқиб (туриб) қоддилар. У зот Аллоҳга ҳамд ва сано айтдилар, ваъз қилдилар ва эслатдилар, сўнг: «Аммо баъду: эй одамлар, мен ҳам бир башарман. Менинг Роббимнинг элчиси (ажал фариштаси) тез орада келиши яқин, мен эса (унга) ижобат қиламан. Мен сизларда икки оғир (қимматли) нарсани қолдирмоқдаман: уларнинг биринчиси — Аллоҳнинг Китобидир, унда ҳидоят ва нур бордир. Бас, Аллоҳнинг Китобидан тутинглар ва унга маҳкам ёпишинглар», дедилар. Сўнг У зот Аллоҳнинг Китобига рағбатлантирдилар ва унга тарғиб қилдилар. Сўнг: «Ва аҳли байтим! Аҳли байтим ҳақида сизларга Аллоҳни эслатаман, аҳли байтим ҳақида сизларга Аллоҳни эслатаман, аҳли байтим ҳақида сизларга Аллоҳни эслатаман», дедилар. Шунда Ҳусайн унга: «Эй Зайд, У зотнинг аҳли байти ким? Аёллари аҳли байтидан эмасми?» деди. (Зайд) деди: «Аёллари аҳли байтидандир, лекин аҳли байти — У зотдан кейин садақа (қабул қилиш) ҳаром этилган кишилардир». (Ҳусайн) деди: «Улар ким?» (Зайд) деди: «Улар Али оиласи, Ақил оиласи, Жаъфар оиласи ва Аббос оиласидир». (Ҳусайн) деди: «Уларнинг ҳаммасига садақа ҳаром этилганми?» (Зайд) деди: «Ҳа».