Molik ibn al-Huvayris (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Biz Rasululloh ﷺ huzurlariga keldik, yoshlari bir-biriga yaqin yigitlar edik. U zotning oldilarida yigirma kecha turdik. Rasululloh ﷺ rahmdil va mehribon zot edilar. U zot bizni oilalarimizni sogʻinib qoldik deb oʻyladilar-da, ortda qoldirgan oilalarimiz haqida soʻradilar. Biz u zotga xabar berdik. Shunda u zot: ‹Oilalaringiz oldiga qaytinglar, ular bilan turinglar, ularga oʻrgatinglar va buyuringlar. Namoz vaqti kirsa, biringiz sizlarga azon aytsin, kattangiz sizlarga imom boʻlsin›, dedilar.»Молик ибн ал-Ҳувайрис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Биз Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келдик, ёшлари бир-бирига яқин йигитлар эдик. У зотнинг олдиларида йигирма кеча турдик. Расулуллоҳ ﷺ раҳмдил ва меҳрибон зот эдилар. У зот бизни оилаларимизни соғиниб қолдик деб ўйладилар-да, ортда қолдирган оилаларимиз ҳақида сўрадилар. Биз у зотга хабар бердик. Шунда у зот: ‹Оилаларингиз олдига қайтинглар, улар билан туринглар, уларга ўргатинглар ва буюринглар. Намоз вақти кирса, бирингиз сизларга азон айтсин, каттангиз сизларга имом бўлсин›, дедилар.»