Abu Bakr Siddiq (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ dan menga bir duo oʻrgatishni soʻradim — namozda uni (oʻqib) Allohga duo qilsam. U zot menga: «Allohumma innii zolamtu nafsii zulman kasiiran, va laa yagʻfiruz-zunuuba illaa anta, fagʻfir lii magʻfiratan min indik, varhamnii, innaka antal-gʻafuurur-rohiim (Allohim, men oʻzimga koʻp zulm qildim; gunohlarni Sendan boshqa hech kim kechirmaydi; bas, meni oʻz (huzuring)dan magʻfirat qil va menga rahm qil; albatta, Sen Gʻafur (koʻp magʻfirat qiluvchi), Rohim (mehribon)san)» — deyishni aytdilar.Абу Бакр Сиддиқ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ дан менга бир дуо ўргатишни сўрадим — намозда уни (ўқиб) Аллоҳга дуо қилсам. У зот менга: «Аллоҳумма иннии золамту нафсии зулман касииран, ва лаа яғфируз-зунууба иллаа анта, фағфир лии мағфиратан мин индик, варҳамнии, иннака антал-ғафуурур-роҳиим (Аллоҳим, мен ўзимга кўп зулм қилдим; гуноҳларни Сендан бошқа ҳеч ким кечирмайди; бас, мени ўз (ҳузуринг)дан мағфират қил ва менга раҳм қил; албатта, Сен Ғафур (кўп мағфират қилувчи), Роҳим (меҳрибон)сан)» — дейишни айтдилар.