- وعن زيد بن أرقم رضي الله عنه قال: خرجنا مع رسول الله صلى الله عليه وسلم في سفر أصاب الناس فيه شدة، فقال عبد الله بن أبي: لا تنفقوا على من عند رسول الله حتى ينفضوا وقال: لئن رجعنا إلى المدينة ليخرجن الأعز منها الأذل فأتيت رسول الله صلى الله عليه وسلم، فأخبرته بذلك، فأرسل إلى عبد الله بن أبي ، فاجتهد يمينه: ما فعل، فقالوا: كذب زيد رسول الله صلى الله عليه وسلم فوقع في نفسي مما قالوا شدة حتى أنزل الله تعالى تصديقي {إذا جاءك المنافقون} ثم دعاهم النبي صلى الله عليه وسلم، ليستغفر لهم فلووا رءوسهم. ((متفق عليه)) .
(Zayd ibn Arqam (roziyallohu anhu) aytdi:) Biz Paygʻambar ﷺ bilan bir safarga chiqdik — unda odamlarga qattiqchilik (mashaqqat) yetdi. Abdulloh ibn Ubayy oʻ z sheriklariga: «Rasululloh ﷺning huzuridagilarga nafaqa qilmanglar — toki ular uning atrofidan tarqalsin», dedi; yana: «Albatta, agar Madinaga qaytsak, eng aziz (kuchli) undan eng xor (zaif)ni chiqarib yuboradi», dedi. Men Paygʻambar ﷺning oldigʻa kelib, u zotga (buni) xabar berdim. U zot Abdulloh ibn Ubayyga (odam) yuborib, undan soʻradilar; u esa qilmadim deb qattiq qasam ichdi. Ular: «Zayd Rasululloh ﷺga yolgʻon (gap) aytdi», dedi. Ular aytgan (gap)dan koʻ nglimga qattiq (gʻam) tushdi, hatto Alloh azza va jalla mening rostligimni ‹Munofiqlar senga kelganida...› (Munofiqun surasi, 1) (oyatida) nozil qildi. Soʻng Paygʻambar ﷺ ularni — ular uchun magʻ firat soʻrash uchun — chaqirdilar, ular esa boshlarini burdilar (yuz oʻ girdilar). Uning ‹...(goʻyo) suyab qoʻ yilgan xodalardek (boʻ shliq)› (Munofiqun surasi, 4) degan soʻzi (haqida Zayd): «Ular — eng koʻ rkam (kelishgan) erkaklar edi», dedi.(Зайд ибн Арқам (розияллоҳу анҳу) айтди:) Биз Пайғамбар ﷺ билан бир сафарга чиқдик — унда одамларга қаттиқчилик (машаққат) етди. Абдуллоҳ ибн Убайй ў з шерикларига: «Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузуридагиларга нафақа қилманглар — токи улар унинг атрофидан тарқалсин», деди; яна: «Албатта, агар Мадинага қайцак, энг азиз (кучли) ундан энг хор (заиф)ни чиқариб юборади», деди. Мен Пайғамбар ﷺнинг олдиға келиб, у зотга (буни) хабар бердим. У зот Абдуллоҳ ибн Убаййга (одам) юбориб, ундан сўрадилар; у эса қилмадим деб қаттиқ қасам ичди. Улар: «Зайд Расулуллоҳ ﷺга ёлғон (гап) айтди», деди. Улар айтган (гап)дан кў нглимга қаттиқ (ғам) тушди, ҳатто Аллоҳ азза ва жалла менинг ростлигимни ‹Мунофиқлар сенга келганида...› (Мунофиқун сураси, 1) (оятида) нозил қилди. Сўнг Пайғамбар ﷺ уларни — улар учун мағ фират сўраш учун — чақирдилар, улар эса бошларини бурдилар (юз ў гирдилар). Унинг ‹...(гўё) суяб қў йилган ходалардек (бў шлиқ)› (Мунофиқун сураси, 4) деган сўзи (ҳақида Зайд): «Улар — энг кў ркам (келишган) эркаклар эди», деди.