حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنْتُ مَعَ عَمِّي فَسَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَىٍّ ابْنَ سَلُولَ يَقُولُ لاَ تُنْفِقُوا عَلَى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ حَتَّى يَنْفَضُّوا. وَقَالَ أَيْضًا لَئِنْ رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الأَعَزُّ مِنْهَا الأَذَلَّ. فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِعَمِّي فَذَكَرَ عَمِّي لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَىٍّ وَأَصْحَابِهِ، فَحَلَفُوا مَا قَالُوا، فَصَدَّقَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَذَّبَنِي، فَأَصَابَنِي هَمٌّ لَمْ يُصِبْنِي مِثْلُهُ، فَجَلَسْتُ فِي بَيْتِي، فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ [quran sura="63" aya_start="1" aya_end="1"]{إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ} إِلَى قَوْلِهِ [quran sura="63" aya_start="7" aya_end="8"]{هُمُ الَّذِينَ يَقُولُونَ لاَ تُنْفِقُوا عَلَى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ} إِلَى قَوْلِهِ [quran sura="63" aya_start="8" aya_end="8"]{لَيُخْرِجَنَّ الأَعَزُّ مِنْهَا الأَذَلَّ} فَأَرْسَلَ إِلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَرَأَهَا عَلَىَّ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ اللَّهَ قَدْ صَدَّقَكَ ".
(Zayd ibn Arqam (roziyallohu anhu) aytdi:) Men amakim bilan (birga) edim; Abdulloh ibn Ubayy ibn Salulni: «Rasululloh ﷺning huzuridagilarga nafaqa qilmanglar — toki ular tarqalsin», deb aytayotganini eshitdim; yana: «Albatta, agar Madinaga qaytsak, eng aziz (kuchli) undan eng xor (zaif)ni chiqarib yuboradi», dedi. Men buni amakimga zikr qildim; amakim esa buni Rasululloh ﷺga zikr qildi. Rasululloh ﷺ Abdulloh ibn Ubayy va uning sheriklariga (odam) yubordilar; ular esa buni aytmadik deb qasam ichdi. Shunda Rasululloh ﷺ ularni rost (deb), meni esa yolgʻonchi (sanab) chiqardi; menga — misli hech qachon yetmagan — bir gʻam yetdi. Men uyimda (gʻ amgin) oʻ tirdim. Soʻng Alloh azza va jalla ‹Munofiqlar senga kelganida...› (degan oyatdan) to ‹Ular — ‹Rasululloh huzuridagilarga nafaqa qilmanglar› deydiganlardir...› (degan soʻziga), to ‹...eng aziz undan eng xorni chiqarib yuboradi› (Munofiqun surasi, 1, 7-8) (degan soʻzigacha) (oyatni) nozil qildi. Shunda Rasululloh ﷺ menga (odam) yubordilar va uni menga oʻqib berdilar, soʻng: «Albatta Alloh seni rost (chiqardi)», dedilar.(Зайд ибн Арқам (розияллоҳу анҳу) айтди:) Мен амаким билан (бирга) эдим; Абдуллоҳ ибн Убайй ибн Салулни: «Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузуридагиларга нафақа қилманглар — токи улар тарқалсин», деб айтаётганини эшитдим; яна: «Албатта, агар Мадинага қайцак, энг азиз (кучли) ундан энг хор (заиф)ни чиқариб юборади», деди. Мен буни амакимга зикр қилдим; амаким эса буни Расулуллоҳ ﷺга зикр қилди. Расулуллоҳ ﷺ Абдуллоҳ ибн Убайй ва унинг шерикларига (одам) юбордилар; улар эса буни айтмадик деб қасам ичди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ уларни рост (деб), мени эса ёлғончи (санаб) чиқарди; менга — мисли ҳеч қачон етмаган — бир ғам етди. Мен уйимда (ғ амгин) ў тирдим. Сўнг Аллоҳ азза ва жалла ‹Мунофиқлар сенга келганида...› (деган оятдан) то ‹Улар — ‹Расулуллоҳ ҳузуридагиларга нафақа қилманглар› дейдиганлардир...› (деган сўзига), то ‹...энг азиз ундан энг хорни чиқариб юборади› (Мунофиқун сураси, 1, 7-8) (деган сўзигача) (оятни) нозил қилди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ менга (одам) юбордилар ва уни менга ўқиб бердилар, сўнг: «Албатта Аллоҳ сени рост (чиқарди)», дедилар.