Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U dedi: Rasululloh ﷺ huzuriga baʼzi asirlar keltirildi. Shunda asirlar ichidan bir ayol (kimnidir) izlab yurar, asirlar ichidan bir chaqaloqni topib olsa, uni olib qorniga bosar va emizar edi. Shunda Rasululloh ﷺ bizga: «Bu ayol oʻz bolasini oʻtga tashlaydi deb oʻylaysizlarmi?», dedilar. Biz: «Yoʻq, Allohga qasamki, u (bolasini) tashlamaslikka qodir ekan», dedik. Shunda Rasululloh ﷺ: «Alloh oʻz bandalariga bu (ayol) oʻz bolasiga (rahmli) boʻlganidan ham koʻra rahmliroqdir», dedilar.Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У деди: Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига баъзи асирлар келтирилди. Шунда асирлар ичидан бир аёл (кимнидир) излаб юрар, асирлар ичидан бир чақалоқни топиб олса, уни олиб қорнига босар ва эмизар эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ бизга: «Бу аёл ўз боласини ўтга ташлайди деб ўйлайсизларми?», дедилар. Биз: «Йўқ, Аллоҳга қасамки, у (боласини) ташламасликка қодир экан», дедик. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ ўз бандаларига бу (аёл) ўз боласига (раҳмли) бўлганидан ҳам кўра раҳмлироқдир», дедилар.