(Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺning oldilariga (bir necha) asirlar keltirildi; mana, asirlar orasida bir ayol — koʻkragini sogʻib (sut) ichirar, asirlar ichida biror bolani topsa, uni olib, qorniga bosib emizardi. Paygʻambar ﷺ bizga: «Bu (ayol) oʻz bolasini olovga tashlaydi deb oʻylaysizlarmi?» dedilar. Biz: «Yoʻq, u (bolasini) tashlamaslikka qodir ekan (qanday tashlasin)» dedik. (U zot:) «Alloh Oʻz bandalariga — mana shu (ayol) oʻz bolasiga (rahm qilganidan) — koʻra rahmliroqdir» dedilar.(Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺнинг олдиларига (бир неча) асирлар келтирилди; мана, асирлар орасида бир аёл — кўкрагини соғиб (сут) ичирар, асирлар ичида бирор болани топса, уни олиб, қорнига босиб эмизарди. Пайғамбар ﷺ бизга: «Бу (аёл) ўз боласини оловга ташлайди деб ўйлайсизларми?» дедилар. Биз: «Йўқ, у (боласини) ташламасликка қодир экан (қандай ташласин)» дедик. (У зот:) «Аллоҳ Ўз бандаларига — мана шу (аёл) ўз боласига (раҳм қилганидан) — кўра раҳмлироқдир» дедилар.