(Anas (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ bir xutba qildilar — men hech qachon uning mislini eshitmagan edim. U zot: «Agar men bilgan (narsa)ni bilsangiz, oz kular, koʻ p yigʻ lar edingiz», dedilar. (Anas) aytdi: Shunda Rasululloh ﷺning ashobi — xanin (xirillab yigʻ lash) bilan — yuzlarini berkitdi. Bir kishi: «Mening otam kim?» dedi. U zot: «Falonchi», dedilar. Shunda bu oyat: ‹...Sizlarga oshkor qilinsa yomon koʻ radigan narsalar haqida soʻramanglar...› (Moida surasi, 101) nozil boʻ ldi.(Анас (розияллоҳу анҳу) айтди:) Расулуллоҳ ﷺ бир хутба қилдилар — мен ҳеч қачон унинг мислини эшитмаган эдим. У зот: «Агар мен билган (нарса)ни билсангиз, оз кулар, кў п йиғ лар эдингиз», дедилар. (Анас) айтди: Шунда Расулуллоҳ ﷺнинг ашоби — ханин (хириллаб йиғ лаш) билан — юзларини беркитди. Бир киши: «Менинг отам ким?» деди. У зот: «Фалончи», дедилар. Шунда бу оят: ‹...Сизларга ошкор қилинса ёмон кў радиган нарсалар ҳақида сўраманглар...› (Моида сураси, 101) нозил бў лди.