حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ يُونُسَ بْنِ يَزِيدَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ هَذِهِ نُسْخَةُ كِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الَّذِي كَتَبَهُ فِي الصَّدَقَةِ وَهِيَ عِنْدَ آلِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَقْرَأَنِيهَا سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فَوَعَيْتُهَا عَلَى وَجْهِهَا وَهِيَ الَّتِي انْتَسَخَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ وَسَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ " فَإِذَا كَانَتْ إِحْدَى وَعِشْرِينَ وَمِائَةً فَفِيهَا ثَلاَثُ بَنَاتِ لَبُونٍ حَتَّى تَبْلُغَ تِسْعًا وَعِشْرِينَ وَمِائَةً فَإِذَا كَانَتْ ثَلاَثِينَ وَمِائَةً فَفِيهَا بِنْتَا لَبُونٍ وَحِقَّةٌ حَتَّى تَبْلُغَ تِسْعًا وَثَلاَثِينَ وَمِائَةً فَإِذَا كَانَتْ أَرْبَعِينَ وَمِائَةً فَفِيهَا حِقَّتَانِ وَبِنْتُ لَبُونٍ حَتَّى تَبْلُغَ تِسْعًا وَأَرْبَعِينَ وَمِائَةً فَإِذَا كَانَتْ خَمْسِينَ وَمِائَةً فَفِيهَا ثَلاَثُ حِقَاقٍ حَتَّى تَبْلُغَ تِسْعًا وَخَمْسِينَ وَمِائَةً فَإِذَا كَانَتْ سِتِّينَ وَمِائَةً فَفِيهَا أَرْبَعُ بَنَاتِ لَبُونٍ حَتَّى تَبْلُغَ تِسْعًا وَسِتِّينَ وَمِائَةً فَإِذَا كَانَتْ سَبْعِينَ وَمِائَةً فَفِيهَا ثَلاَثُ بَنَاتِ لَبُونٍ وَحِقَّةٌ حَتَّى تَبْلُغَ تِسْعًا وَسَبْعِينَ وَمِائَةً فَإِذَا كَانَتْ ثَمَانِينَ وَمِائَةً فَفِيهَا حِقَّتَانِ وَابْنَتَا لَبُونٍ حَتَّى تَبْلُغَ تِسْعًا وَثَمَانِينَ وَمِائَةً فَإِذَا كَانَتْ تِسْعِينَ وَمِائَةً فَفِيهَا ثَلاَثُ حِقَاقٍ وَبِنْتُ لَبُونٍ حَتَّى تَبْلُغَ تِسْعًا وَتِسْعِينَ وَمِائَةً فَإِذَا كَانَتْ مِائَتَيْنِ فَفِيهَا أَرْبَعُ حِقَاقٍ أَوْ خَمْسُ بَنَاتِ لَبُونٍ أَىُّ السِّنَّيْنِ وُجِدَتْ أُخِذَتْ وَفِي سَائِمَةِ الْغَنَمِ " . فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ سُفْيَانَ بْنِ حُسَيْنٍ وَفِيهِ " وَلاَ يُؤْخَذُ فِي الصَّدَقَةِ هَرِمَةٌ وَلاَ ذَاتُ عَوَارٍ مِنَ الْغَنَمِ وَلاَ تَيْسُ الْغَنَمِ إِلاَّ أَنْ يَشَاءَ الْمُصَّدِّقُ " .
Ibn Shihob (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: «Bu Rasululloh ﷺ sadaqa (zakot) toʻgʻrisida yozgan maktubning nusxasidir va u Umar ibn al-Xattob avlodi qoʻlida edi». Ibn Shihob aytdi: «Uni menga Solim ibn Abdulloh ibn Umar oʻqib berdi, men esa uni oʻz holicha yodladim. Bu oʻsha (maktub) ediki, Umar ibn Abdulaziz uni Abdulloh ibn Abdulloh ibn Umar bilan Solim ibn Abdulloh ibn Umardan koʻchirtirgan edi». Soʻng u hadisni zikr qildi va (Rasululloh ﷺ) dedilar: «Agar (tuyalar) bir yuz yigirma birta boʻlsa, ularda bir yuz yigirma toʻqqiztaga yetguncha uchta ikki yashar tuya (binta labun) (zakot) boʻladi. Agar bir yuz oʻttizta boʻlsa, ularda bir yuz oʻttiz toʻqqiztaga yetguncha ikkita ikki yashar tuya va bitta uch yashar tuya (hiqqa) boʻladi. Agar bir yuz qirqta boʻlsa, ularda bir yuz qirq toʻqqiztaga yetguncha ikkita uch yashar tuya va bitta ikki yashar tuya boʻladi. Agar bir yuz ellikta boʻlsa, ularda bir yuz ellik toʻqqiztaga yetguncha uchta uch yashar tuya boʻladi. Agar bir yuz oltmishta boʻlsa, ularda bir yuz oltmish toʻqqiztaga yetguncha toʻrtta ikki yashar tuya boʻladi. Agar bir yuz yetmishta boʻlsa, ularda bir yuz yetmish toʻqqiztaga yetguncha uchta ikki yashar tuya va bitta uch yashar tuya boʻladi. Agar bir yuz saksonta boʻlsa, ularda bir yuz sakson toʻqqiztaga yetguncha ikkita uch yashar tuya va ikkita ikki yashar tuya boʻladi. Agar bir yuz toʻqsonta boʻlsa, ularda bir yuz toʻqson toʻqqiztaga yetguncha uchta uch yashar tuya va bitta ikki yashar tuya boʻladi. Agar ikki yuzta boʻlsa, ularda toʻrtta uch yashar tuya yoki beshta ikki yashar tuya boʻladi — bu ikki yoshdan qaysi biri topilsa, oʻsha olinadi. Yaylovda boqiladigan qoʻylarda esa…» Soʻng u Sufyon ibn Husayn hadisiga oʻxshatib zikr qildi va unda: «Sadaqada qarib qolgani ham, qoʻylardan aybi bori ham, qoʻchqori ham olinmaydi, magar zakot yigʻuvchi xohlasa, (boshqa gap)», deyilgan.Ибн Шиҳоб (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: «Бу Расулуллоҳ ﷺ садақа (закот) тўғрисида ёзган мактубнинг нусхасидир ва у Умар ибн ал-Хаттоб авлоди қўлида эди». Ибн Шиҳоб айтди: «Уни менга Солим ибн Абдуллоҳ ибн Умар ўқиб берди, мен эса уни ўз ҳолича ёдладим. Бу ўша (мактуб) эдики, Умар ибн Абдулазиз уни Абдуллоҳ ибн Абдуллоҳ ибн Умар билан Солим ибн Абдуллоҳ ибн Умардан кўчиртирган эди». Сўнг у ҳадисни зикр қилди ва (Расулуллоҳ ﷺ) дедилар: «Агар (туялар) бир юз йигирма бирта бўлса, уларда бир юз йигирма тўққизтага етгунча учта икки яшар туя (бинта лабун) (закот) бўлади. Агар бир юз ўттизта бўлса, уларда бир юз ўттиз тўққизтага етгунча иккита икки яшар туя ва битта уч яшар туя (ҳиққа) бўлади. Агар бир юз қирқта бўлса, уларда бир юз қирқ тўққизтага етгунча иккита уч яшар туя ва битта икки яшар туя бўлади. Агар бир юз элликта бўлса, уларда бир юз эллик тўққизтага етгунча учта уч яшар туя бўлади. Агар бир юз олтмишта бўлса, уларда бир юз олтмиш тўққизтага етгунча тўртта икки яшар туя бўлади. Агар бир юз етмишта бўлса, уларда бир юз етмиш тўққизтага етгунча учта икки яшар туя ва битта уч яшар туя бўлади. Агар бир юз саксонта бўлса, уларда бир юз саксон тўққизтага етгунча иккита уч яшар туя ва иккита икки яшар туя бўлади. Агар бир юз тўқсонта бўлса, уларда бир юз тўқсон тўққизтага етгунча учта уч яшар туя ва битта икки яшар туя бўлади. Агар икки юзта бўлса, уларда тўртта уч яшар туя ёки бешта икки яшар туя бўлади — бу икки ёшдан қайси бири топилса, ўша олинади. Яйловда боқиладиган қўйларда эса…» Сўнг у Суфён ибн Ҳусайн ҳадисига ўхшатиб зикр қилди ва унда: «Садақада қариб қолгани ҳам, қўйлардан айби бори ҳам, қўчқори ҳам олинмайди, магар закот йиғувчи хоҳласа, (бошқа гап)», дейилган.