حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، - وَهُوَ الطَّيَالِسِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ، قَالَ سَمِعْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ، رضى الله عنه يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا مِنْ عَبْدٍ يَقُولُ فِي صَبَاحِ كُلِّ يَوْمٍ وَمَسَاءِ كُلِّ لَيْلَةٍ بِسْمِ اللَّهِ الَّذِي لاَ يَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَيْءٌ فِي الأَرْضِ وَلاَ فِي السَّمَاءِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فَيَضُرُّهُ شَيْءٌ " . وَكَانَ أَبَانُ قَدْ أَصَابَهُ طَرَفُ فَالَجِ فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَنْظُرُ إِلَيْهِ فَقَالَ لَهُ أَبَانُ مَا تَنْظُرُ أَمَا إِنَّ الْحَدِيثَ كَمَا حَدَّثْتُكَ وَلَكِنِّي لَمْ أَقُلْهُ يَوْمَئِذٍ لِيُمْضِيَ اللَّهُ عَلَىَّ قَدَرَهُ . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ .
Abon ibn Usmon aytdi: Men Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)ning shunday deganini eshitdim: Rasululloh ﷺ: «Qaysi bir banda har kuni ertalab va har kechqurun: ‹Bismillahillaziy la yazurru maʼasmihi shayʼun fil-arzi va la fis-samaʼi va huvas-Samiʼul-Aliym (Uning ismi bilan birga yerda ham, osmonda ham hech narsa zarar yetkaza olmaydigan Alloh nomi bilan boshladim, U eshituvchi va biluvchidir)›, deb uch marta aytsa, unga hech narsa zarar yetkaza olmaydi», dedilar. Abonni falaj (qisman shol boʻlish) chetlab oʻtgan edi. Bir kishi unga (taajjub bilan) qaray boshladi. Abon unga: «Nimaga qaryapsan? Hadis men senga aytganimdek (haq). Lekin men oʻsha kuni uni aytmadim, toki Alloh menga oʻz qadarini oʻtkazsin (deb)», dedi. (Abu Iso) aytdi: Bu hadis hasan sahih gʻaribdir.Абон ибн Усмон айтди: Мен Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу)нинг шундай деганини эшитдим: Расулуллоҳ ﷺ: «Қайси бир банда ҳар куни эрталаб ва ҳар кечқурун: ‹Бисмиллаҳиллазий ла язурру маъасмиҳи шайъун фил-арзи ва ла фис-самаъи ва ҳувас-Самиъул-Алийм (Унинг исми билан бирга ерда ҳам, осмонда ҳам ҳеч нарса зарар етказа олмайдиган Аллоҳ номи билан бошладим, У эшитувчи ва билувчидир)›, деб уч марта айтса, унга ҳеч нарса зарар етказа олмайди», дедилар. Абонни фалаж (қисман шол бўлиш) четлаб ўтган эди. Бир киши унга (таажжуб билан) қарай бошлади. Абон унга: «Нимага қаряпсан? Ҳадис мен сенга айтганимдек (ҳақ). Лекин мен ўша куни уни айтмадим, токи Аллоҳ менга ўз қадарини ўтказсин (деб)», деди. (Абу Исо) айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғарибдир.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ جَعْفَرٍ، حَدَّثَهُمْ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ مَطَرٍ، وَيَعْلَى بْنِ حَكِيمٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ نُبَيْهِ بْنِ وَهْبٍ، عَنْ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ، عَنْ عُثْمَانَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَكَرَ مِثْلَهُ زَادَ " وَلاَ يَخْطُبُ " .
Usmon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunga oʻxshashini aytdilar va: «Va (ehromdagi kishi) sovchilik ham qilmaydi», deb (qoʻshimcha) qildilar.Усмон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шунга ўхшашини айтдилар ва: «Ва (эҳромдаги киши) совчилик ҳам қилмайди», деб (қўшимча) қилдилар.
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَاصِمٍ الأَنْطَاكِيُّ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو مَوْدُودٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ، عَنْ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ، عَنْ عُثْمَانَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ لَمْ يَذْكُرْ قِصَّةَ الْفَالِجِ .
Nasr ibn Osim al-Antokiy bizga aytib berib, bizga Anas ibn Iyoz aytib berib, dedi: Menga Abu Mavdud aytib berib, u Muhammad ibn Kaʼbdan, u Abon ibn Usmondan, u Usmon (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan shunga oʻxshashini rivoyat qiladi. (Ravoiy) falaj kasalligi qissasini zikr qilmadi.Наср ибн Осим ал-Антокий бизга айтиб бериб, бизга Анас ибн Иёз айтиб бериб, деди: Менга Абу Мавдуд айтиб бериб, у Муҳаммад ибн Каъбдан, у Абон ибн Усмондан, у Усмон (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан шунга ўхшашини ривоят қилади. (Равоий) фалаж касаллиги қиссасини зикр қилмади.
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ أَبِي قُرَّةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَالَ بِسْمِ اللَّهِ الَّذِي لَا يَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَيْءٌ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ لَمْ يَضُرَّهُ شَيْءٌ.
Usmon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim ‹Bismillahillaziy laa yazurru maʼasmihi shayʼun fil-arzi va laa fis-samaʼi va huvas-samiyʼul-aliym› (Nomi bilan yerda ham, osmonda ham hech narsa zarar yetkaza olmaydigan Alloh nomi bilan boshlayman; U eshituvchi va biluvchidir) desa, unga hech narsa zarar yetkazmaydi», dedilar.Усмон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким ‹Бисмиллаҳиллазий лаа язурру маъасмиҳи шайъун фил-арзи ва лаа фис-самаъи ва ҳувас-самийъул-алийм› (Номи билан ерда ҳам, осмонда ҳам ҳеч нарса зарар етказа олмайдиган Аллоҳ номи билан бошлайман; У эшитувчи ва билувчидир) деса, унга ҳеч нарса зарар етказмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ، قَالَ سَمِعْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَهُوَ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَالَ فِي أَوَّلِ يَوْمِهِ أَوْ فِي أَوَّلِ لَيْلَتِهِ بِسْمِ اللَّهِ الَّذِي لَا يَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَيْءٌ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ لَمْ يَضُرَّهُ شَيْءٌ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ أَوْ فِي تِلْكَ اللَّيْلَةِ.
Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim kunining avvalida yoki kechasining avvalida uch marta: ‹Bismillahillaziy laa yazurru maasmihi shayʼun fil-arzi va laa fis-samaaʼi va huvas-samiiʼul-aliim (Uning nomi bilan yerda ham, osmonda ham hech narsa zarar qila olmas, U eshituvchi, biluvchidir)›, desa, oʻsha kuni yoki oʻsha kechasi unga hech narsa zarar qilmaydi», dedilar.Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким кунининг аввалида ёки кечасининг аввалида уч марта: ‹Бисмиллаҳиллазий лаа язурру маасмиҳи шайъун фил-арзи ва лаа фис-самааъи ва ҳувас-самииъул-алиим (Унинг номи билан ерда ҳам, осмонда ҳам ҳеч нарса зарар қила олмас, У эшитувчи, билувчидир)›, деса, ўша куни ёки ўша кечаси унга ҳеч нарса зарар қилмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ، حَدَّثَنِي الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى أَبُو صَالِحٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ، عَنْ مُوسَى بْنِ عِمْرَانَ بْنِ مَنَّاحٍ، عَنْ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ رَأَى جَنَازَةً مُقْبِلَةً فَلَمَّا رَآهَا قَامَ وَقَالَ رَأَيْتُ عُثْمَانَ يَفْعَلُ ذَلِكَ وَأَخْبَرَنِي أَنَّهُ رَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْعَلُهُ.
Aban ibn Usmon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u bir janoza kelayotganini koʻrdi. Uni koʻrgach oʻrnidan turdi va: «Men Usmon (roziyallohu anhu)ning shunday qilganini koʻrdim, u menga Paygʻambar ﷺ ning shunday qilganlarini koʻrganini aytdi», dedi.Абан ибн Усмон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у бир жаноза келаётганини кўрди. Уни кўргач ўрнидан турди ва: «Мен Усмон (розияллоҳу анҳу)нинг шундай қилганини кўрдим, у менга Пайғамбар ﷺ нинг шундай қилганларини кўрганини айтди», деди.
قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى بْنِ عَمْرِو بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ نُبَيْهِ بْنِ وَهْبٍ، رَجُلٍ مِنْ الْحَجَبَةِ عَنْ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ حَدَّثَ عَنْ عُثْمَانَ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَخَّصَ أَوْ قَالَ فِي الْمُحْرِمِ إِذَا اشْتَكَى عَيْنَهُ أَنْ يُضَمِّدَهَا بِالصَّبِرِ.
Usmon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ ihromdagi kishi koʻzi ogʻriganda unga sabr (aloe) surtishiga ruxsat berdilar.Усмон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ иҳромдаги киши кўзи оғриганда унга сабр (алоэ) суртишига рухсат бердилар.
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ، حَدَّثَنِي أَبِي وَأَبُو خَيْثَمَةَ قَالَا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، قَالَ أَبِي فِي حَدِيثِهِ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ، وَقَالَ أَبُو خَيْثَمَةَ، حَدَّثَنِي عَنْ عَمِّهِ، قَالَ أَخْبَرَنِي صَالِحُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي فَرْوَةَ، أَنَّ عَامِرَ بْنَ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ أَبَانَ بْنَ عُثْمَانَ، يَقُولُ قَالَ عُثْمَانُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ أَرَأَيْتَ لَوْ كَانَ بِفِنَاءِ أَحَدِكُمْ نَهَرٌ يَجْرِي يَغْتَسِلُ مِنْهُ كُلَّ يَوْمٍ خَمْسَ مَرَّاتٍ مَا كَانَ يَبْقَى مِنْ دَرَنِهِ قَالُوا لَا شَيْءَ قَالَ إِنَّ الصَّلَوَاتِ تُذْهِبُ الذُّنُوبَ كَمَا يُذْهِبُ الْمَاءُ الدَّرَنَ.
Usmon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ: «Aytingchi, agar birortangizning hovlisi oldida oqib turgan bir daryo boʻlsa-da, u har kuni unda besh marta gʻusl qilsa, uning kirlaridan biror narsa qolarmidi?» deganlarini eshitdim. Ular: «Hech narsa qolmaydi», dedilar. U zot: «Suv kirni ketkazganidek, namozlar ham gunohlarni ketkazadi», dedilar.Усмон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ: «Айтингчи, агар бирортангизнинг ҳовлиси олдида оқиб турган бир дарё бўлса-да, у ҳар куни унда беш марта ғусл қилса, унинг кирларидан бирор нарса қолармиди?» деганларини эшитдим. Улар: «Ҳеч нарса қолмайди», дедилар. У зот: «Сув кирни кетказганидек, намозлар ҳам гуноҳларни кетказади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الْمُسَيَّبِيُّ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ، عَنْ أَبِي مَوْدُودٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ، عَنْ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ، عَنْ عُثْمَانَ، أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ قَالَ بِسْمِ اللَّهِ الَّذِي لَا يَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَيْءٌ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ لَمْ تَفْجَأْهُ فَاجِئَةُ بَلَاءٍ حَتَّى اللَّيْلِ وَمَنْ قَالَهَا حِينَ يُمْسِي لَمْ تَفْجَأْهُ فَاجِئَةُ بَلَاءٍ حَتَّى يُصْبِحَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ.
Usmon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim ‹Bismillahillazi la yazurru maʼasmihi shayʼun fil-arzi va la fis-samaʼi va huvas-samiʼul-aliym› (Alloh nomi bilan boshlaymanki, Uning nomi bilan yerda ham, osmonda ham hech narsa zarar yetkaza olmas, U eshituvchi, biluvchidir) deb uch marta aytsa, unga kechgacha toʻsatdan bir balo yetmaydi. Kim uni kechqurun aytsa, inshaalloh, unga tonggacha toʻsatdan bir balo yetmaydi», dedilar.Усмон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким ‹Бисмиллаҳиллази ла язурру маъасмиҳи шайъун фил-арзи ва ла фис-самаъи ва ҳувас-самиъул-алийм› (Аллоҳ номи билан бошлайманки, Унинг номи билан ерда ҳам, осмонда ҳам ҳеч нарса зарар етказа олмас, У эшитувчи, билувчидир) деб уч марта айтса, унга кечгача тўсатдан бир бало етмайди. Ким уни кечқурун айтса, иншааллоҳ, унга тонггача тўсатдан бир бало етмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ، حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ، عَنْ مُوسَى بْنِ عِمْرَانَ بْنِ مَنَّاحٍ، عَنْ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ، أَنَّهُ رَأَى جَنَازَةً مُقْبِلَةً فَلَمَّا رَآهَا قَامَ فَقَالَ رَأَيْتُ عُثْمَانَ يَفْعَلُ ذَلِكَ وَخَبَّرَنِي أَنَّهُ رَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْعَلُهُ.
Usmon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U bir janoza kelayotganini koʻrdi. Uni koʻrgach oʻrnidan turdi va: «Men Usmonning shunday qilganini koʻrdim, u menga Nabiy ﷺning shunday qilganlarini koʻrganini aytdi», dedi.Усмон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У бир жаноза келаётганини кўрди. Уни кўргач ўрнидан турди ва: «Мен Усмоннинг шундай қилганини кўрдим, у менга Набий ﷺнинг шундай қилганларини кўрганини айтди», деди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ مَالِكٍ، حَدَّثَنِي نَافِعٌ، عَنْ نُبَيْهِ بْنِ وَهْبٍ، عَنْ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمُحْرِمُ لَا يَنْكِحُ وَلَا يُنْكِحُ وَلَا يَخْطُبُ.
Usmon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Ehromdagi kishi uylanmaydi, birovni uylantirmaydi va sovchilik qilmaydi», dedilar.Усмон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Эҳромдаги киши уйланмайди, бировни уйлантирмайди ва совчилик қилмайди», дедилар.
وَعَنْ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ قَالَ: سَمِعْتُ أَبِي يَقُولَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا مِنْ عَبْدٍ يَقُولُ فِي صَبَاحِ كُلِّ يَوْمٍ وَمَسَاءِ كُلِّ لَيْلَةٍ بِسْمِ اللَّهِ الَّذِي لَا يَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَيْءٌ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَيَضُرَّهُ شَيْءٌ» . فَكَانَ أَبَانُ قَدْ أَصَابَهُ طَرَفُ فَالَجٍ فَجَعَلَ الرَّجُلَ يَنْظُرُ إِلَيْهِ فَقَالَ لَهُ أَبَانُ: مَا تَنْظُرُ إِلَيَّ؟ أَمَا إِنَّ الْحَدِيثَ كَمَا حَدَّثْتُكَ وَلَكِنِّي لَمْ أَقُلْهُ يَوْمَئِذٍ لِيُمْضِيَ اللَّهُ عَلَيَّ قَدَرَهُ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَابْن مَاجَه وَأَبُو دَاوُد وَفِي رِوَايَته: «لَمْ تُصِبْهُ فُجَاءَةُ بَلَاءٍ حَتَّى يُصْبِحَ وَمَنْ قَالَهَا حِينَ يُصْبِحُ لَمْ تُصِبْهُ فُجَاءَةُ بَلَاءٍ حَتَّى يُمسيَ»
Abon ibn Usmon aytdi: Men Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)ning shunday deganini eshitdim: Rasululloh ﷺ: «Qaysi bir banda har kuni ertalab va har kechqurun: ‹Bismillahillaziy la yazurru maʼasmihi shayʼun fil-arzi va la fis-samaʼi va huvas-Samiʼul-Aliym (Uning ismi bilan birga yerda ham, osmonda ham hech narsa zarar yetkaza olmaydigan Alloh nomi bilan boshladim, U eshituvchi va biluvchidir)›, deb uch marta aytsa, unga hech narsa zarar yetkaza olmaydi», dedilar. Abonni falaj (qisman shol boʻlish) chetlab oʻtgan edi. Bir kishi unga (taajjub bilan) qaray boshladi. Abon unga: «Nimaga qaryapsan? Hadis men senga aytganimdek (haq). Lekin men oʻsha kuni uni aytmadim, toki Alloh menga oʻz qadarini oʻtkazsin (deb)», dedi. (Abu Iso) aytdi: Bu hadis hasan sahih gʻaribdir.Абон ибн Усмон айтди: Мен Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу)нинг шундай деганини эшитдим: Расулуллоҳ ﷺ: «Қайси бир банда ҳар куни эрталаб ва ҳар кечқурун: ‹Бисмиллаҳиллазий ла язурру маъасмиҳи шайъун фил-арзи ва ла фис-самаъи ва ҳувас-Самиъул-Алийм (Унинг исми билан бирга ерда ҳам, осмонда ҳам ҳеч нарса зарар етказа олмайдиган Аллоҳ номи билан бошладим, У эшитувчи ва билувчидир)›, деб уч марта айтса, унга ҳеч нарса зарар етказа олмайди», дедилар. Абонни фалаж (қисман шол бўлиш) четлаб ўтган эди. Бир киши унга (таажжуб билан) қарай бошлади. Абон унга: «Нимага қаряпсан? Ҳадис мен сенга айтганимдек (ҳақ). Лекин мен ўша куни уни айтмадим, токи Аллоҳ менга ўз қадарини ўтказсин (деб)», деди. (Абу Исо) айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғарибдир.