Abu Bakr Abdulloh ibn Abu Quhofa as-Siddiq

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ الْمُنْكَدِرِ، يَقُولُ سَمِعْتُ جَابِرًا، يَقُولُ مَرِضْتُ فَأَتَانِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ يَعُودَانِّي فَوَجَدَانِي قَدْ أُغْمِيَ عَلَىَّ فَتَوَضَّأَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَبَّ عَلَىَّ وَضُوءَهُ ‏.‏

Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men kasal boʻlib qoldim, shunda Rasululloh ﷺ va Abu Bakr meni koʻrgani keldilar. Ular meni hushimdan ketgan holda topdilar. Rasululloh ﷺ taharat qildilar va taharat suvini menga quydilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен касал бўлиб қолдим, шунда Расулуллоҳ ﷺ ва Абу Бакр мени кўргани келдилар. Улар мени ҳушимдан кетган ҳолда топдилар. Расулуллоҳ ﷺ таҳарат қилдилар ва таҳарат сувини менга қуйдилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، فِي حَدِيثِ أَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَيْسٍ حِينَ نُفِسَتْ بِذِي الْحُلَيْفَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ لأَبِي بَكْرٍ ‏"‏ مُرْهَا أَنْ تَغْتَسِلَ وَتُهِلَّ ‏"‏ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Asmo binti Umays Zul-Hulayfada koʻrik koʻrgan (tuqqan) vaqtidagi hadisda Rasululloh ﷺ Abu Bakrga: «Unga aytgin, gʻusl qilib, ehromga kirsin», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Асмо бинти Умайс Зул-Ҳулайфада кўрик кўрган (туққан) вақтидаги ҳадисда Расулуллоҳ ﷺ Абу Бакрга: «Унга айтгин, ғусл қилиб, эҳромга кирсин», дедилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَفْصٍ، سَمِعْتُ أَبَا سَلَمَةَ، يَقُولُ دَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ - رضى الله عنها - وَأَخُوهَا مِنَ الرَّضَاعَةِ فَسَأَلَهَا عَنْ غُسْلِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَدَعَتْ بِإِنَاءٍ فِيهِ مَاءٌ قَدْرَ صَاعٍ وَسَتَرَتْ سِتْرًا فَاغْتَسَلَتْ فَأَفْرَغَتْ عَلَى رَأْسِهَا ثَلاَثًا ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Abu Salama u kishining oldiga kirdi va undan Nabiyning ﷺ gʻusllari haqida soʻradi. Shunda u ayol ichida bir soʻ chamasi suv boʻlgan idishni keltirishni buyurdi va bir toʻsiq bilan toʻsinib gʻusl qildi, boshiga uch marta suv quydi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Абу Салама у кишининг олдига кирди ва ундан Набийнинг ﷺ ғусллари ҳақида сўради. Шунда у аёл ичида бир сў чамаси сув бўлган идишни келтиришни буюрди ва бир тўсиқ билан тўсиниб ғусл қилди, бошига уч марта сув қуйди.

أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالْبَيْدَاءِ أَوْ ذَاتِ الْجَيْشِ انْقَطَعَ عِقْدٌ لِي فَأَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْتِمَاسِهِ وَأَقَامَ النَّاسُ مَعَهُ وَلَيْسُوا عَلَى مَاءٍ وَلَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ فَأَتَى النَّاسُ أَبَا بَكْرٍ - رضى الله عنه - فَقَالُوا أَلاَ تَرَى مَا صَنَعَتْ عَائِشَةُ أَقَامَتْ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَبِالنَّاسِ وَلَيْسُوا عَلَى مَاءٍ وَلَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ ‏.‏ فَجَاءَ أَبُو بَكْرٍ - رضى الله عنه - وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاضِعٌ رَأْسَهُ عَلَى فَخِذِي قَدْ نَامَ فَقَالَ حَبَسْتِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسَ وَلَيْسُوا عَلَى مَاءٍ وَلَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ ‏.‏ قَالَتْ عَائِشَةُ فَعَاتَبَنِي أَبُو بَكْرٍ وَقَالَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ وَجَعَلَ يَطْعُنُ بِيَدِهِ فِي خَاصِرَتِي فَمَا مَنَعَنِي مِنَ التَّحَرُّكِ إِلاَّ مَكَانُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى فَخِذِي فَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى أَصْبَحَ عَلَى غَيْرِ مَاءٍ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ آيَةَ التَّيَمُّمِ ‏.‏ فَقَالَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ مَا هِيَ بِأَوَّلِ بَرَكَتِكُمْ يَا آلَ أَبِي بَكْرٍ ‏.‏ قَالَتْ فَبَعَثْنَا الْبَعِيرَ الَّذِي كُنْتُ عَلَيْهِ فَوَجَدْنَا الْعِقْدَ تَحْتَهُ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ bilan safarlaridan birida chiqib, Baydo yoki Zotul-Jayshga yetganimizda, mening bir marjonim uzilib tushdi. Rasululloh ﷺ uni izlash uchun toʻxtadilar, odamlar ham u zot bilan toʻxtadilar. Ular suv boʻlmagan joyda edilar va ularning yonida suv ham yoʻq edi. Odamlar Abu Bakr (roziyallohu anhu)ning oldiga kelib: «Oisha nima qilganini koʻrmaysanmi? U Rasululloh ﷺni va odamlarni toʻxtatib qoʻydi, holbuki ular suv boʻlmagan joyda va yonlarida suv ham yoʻq», deyishdi. Abu Bakr (roziyallohu anhu) keldi, Rasululloh ﷺ boshlarini mening sonimga qoʻygancha uxlab qolgan edilar. U: «Sen Rasululloh ﷺni va odamlarni toʻxtatib qoʻyding, holbuki ular suv boʻlmagan joyda va yonlarida suv ham yoʻq», dedi. Oisha aytdi: Abu Bakr meni koyidi va Alloh xohlagancha soʻzlarni aytdi, qoʻli bilan mening beligimga nuqiy boshladi. Meni qimirlashdan faqat Rasululloh ﷺning boshlari sonimda ekani toʻsib turardi. Rasululloh ﷺ suvsiz holda tong ottirguncha uxladilar. Shunda Alloh azza va jalla tayammum oyatini nozil qildi. Usayd ibn Huzayr: «Ey Abu Bakr xonadoni, bu sizlarning birinchi barakangiz emas», dedi. Oisha aytdi: Soʻng men mingan tuyani turgʻizdik va marjonni uning tagidan topdik.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан сафарларидан бирида чиқиб, Байдо ёки Зотул-Жайшга етганимизда, менинг бир маржоним узилиб тушди. Расулуллоҳ ﷺ уни излаш учун тўхтадилар, одамлар ҳам у зот билан тўхтадилар. Улар сув бўлмаган жойда эдилар ва уларнинг ёнида сув ҳам йўқ эди. Одамлар Абу Бакр (розияллоҳу анҳу)нинг олдига келиб: «Оиша нима қилганини кўрмайсанми? У Расулуллоҳ ﷺни ва одамларни тўхтатиб қўйди, ҳолбуки улар сув бўлмаган жойда ва ёнларида сув ҳам йўқ», дейишди. Абу Бакр (розияллоҳу анҳу) келди, Расулуллоҳ ﷺ бошларини менинг сонимга қўйганча ухлаб қолган эдилар. У: «Сен Расулуллоҳ ﷺни ва одамларни тўхтатиб қўйдинг, ҳолбуки улар сув бўлмаган жойда ва ёнларида сув ҳам йўқ», деди. Оиша айтди: Абу Бакр мени койиди ва Аллоҳ хоҳлаганча сўзларни айтди, қўли билан менинг белигимга нуқий бошлади. Мени қимирлашдан фақат Расулуллоҳ ﷺнинг бошлари сонимда экани тўсиб турарди. Расулуллоҳ ﷺ сувсиз ҳолда тонг оттиргунча ухладилар. Шунда Аллоҳ азза ва жалла таяммум оятини нозил қилди. Усайд ибн Ҳузайр: «Эй Абу Бакр хонадони, бу сизларнинг биринчи баракангиз эмас», деди. Оиша айтди: Сўнг мен минган туяни турғиздик ва маржонни унинг тагидан топдик.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ عَمَّارٍ، قَالَ عَرَّسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِأُولاَتِ الْجَيْشِ وَمَعَهُ عَائِشَةُ زَوْجَتُهُ فَانْقَطَعَ عِقْدُهَا مِنْ جَزْعِ ظِفَارِ فَحُبِسَ النَّاسُ ابْتِغَاءَ عِقْدِهَا ذَلِكَ حَتَّى أَضَاءَ الْفَجْرُ وَلَيْسَ مَعَ النَّاسِ مَاءٌ فَتَغَيَّظَ عَلَيْهَا أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ حَبَسْتِ النَّاسَ وَلَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ رُخْصَةَ التَّيَمُّمِ بِالصَّعِيدِ قَالَ فَقَامَ الْمُسْلِمُونَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَضَرَبُوا بِأَيْدِيهِمُ الأَرْضَ ثُمَّ رَفَعُوا أَيْدِيَهُمْ وَلَمْ يَنْفُضُوا مِنَ التُّرَابِ شَيْئًا فَمَسَحُوا بِهَا وُجُوهَهُمْ وَأَيْدِيَهُمْ إِلَى الْمَنَاكِبِ وَمِنْ بُطُونِ أَيْدِيهِمْ إِلَى الآبَاطِ ‏.‏

Ammor ibn Yosir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Ulotul-Jaysh degan joyda tunda dam olish uchun toʻxtadilar. Zavjalari Oisha u zot bilan birga edi, uning Zifor munchoqlaridan boʻlgan marjoni uzilib tushdi. Odamlar u marjonni izlab tong yorishguncha toʻxtab qolishdi, holbuki odamlarning yonida suv yoʻq edi. Abu Bakr unga gʻazablanib: «Sen odamlarni toʻxtatib qoʻding, holbuki ularning yonida suv yoʻq», dedi. Shunda Alloh azza va jalla pok tuproq bilan tayammum qilish ruxsatini nozil qildi. Ammor aytdi: Musulmonlar Rasululloh ﷺ bilan turishdi va qoʻllarini yerga urishdi, soʻng qoʻllarini koʻtarishdi va tuproqdan hech narsani qoqmadilar, keyin ular bilan yuzlarini va qoʻllarini elkalarigacha, qoʻllarining ichki tomonidan qoʻltiqlarigacha masli qilishdi.Аммор ибн Ёсир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Улотул-Жайш деган жойда тунда дам олиш учун тўхтадилар. Завжалари Оиша у зот билан бирга эди, унинг Зифор мунчоқларидан бўлган маржони узилиб тушди. Одамлар у маржонни излаб тонг ёришгунча тўхтаб қолишди, ҳолбуки одамларнинг ёнида сув йўқ эди. Абу Бакр унга ғазабланиб: «Сен одамларни тўхтатиб қўдинг, ҳолбуки уларнинг ёнида сув йўқ», деди. Шунда Аллоҳ азза ва жалла пок тупроқ билан таяммум қилиш рухсатини нозил қилди. Аммор айтди: Мусулмонлар Расулуллоҳ ﷺ билан туришди ва қўлларини ерга уришди, сўнг қўлларини кўтаришди ва тупроқдан ҳеч нарсани қоқмадилар, кейин улар билан юзларини ва қўлларини элкаларигача, қўлларининг ички томонидан қўлтиқларигача масли қилишди.

أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَهَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنْ حُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ، عَنْ زَائِدَةَ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ زِرٍّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ لَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَتِ الأَنْصَارُ مِنَّا أَمِيرٌ وَمِنْكُمْ أَمِيرٌ ‏.‏ فَأَتَاهُمْ عُمَرُ فَقَالَ أَلَسْتُمْ تَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ أَمَرَ أَبَا بَكْرٍ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ فَأَيُّكُمْ تَطِيبُ نَفْسُهُ أَنْ يَتَقَدَّمَ أَبَا بَكْرٍ قَالُوا نَعُوذُ بِاللَّهِ أَنْ نَتَقَدَّمَ أَبَا بَكْرٍ ‏.‏

Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ vafot etganlarida ansorlar: «Amir bizdan, amir sizdan boʻlsin», dedilar. Shunda Umar ular oldiga kelib: «Rasululloh ﷺ Abu Bakrni odamlarga imom boʻlib namoz oʻqishga buyurganlarini bilmaysizlarmi? Qay biringizning koʻngli Abu Bakrdan oldinga oʻtishga rozi boʻladi?» dedi. Ular: «Abu Bakrdan oldinga oʻtishdan Allohdan panoh soʻraymiz», dedilar.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ вафот этганларида ансорлар: «Амир биздан, амир сиздан бўлсин», дедилар. Шунда Умар улар олдига келиб: «Расулуллоҳ ﷺ Абу Бакрни одамларга имом бўлиб намоз ўқишга буюрганларини билмайсизларми? Қай бирингизнинг кўнгли Абу Бакрдан олдинга ўтишга рози бўлади?» деди. Улар: «Абу Бакрдан олдинга ўтишдан Аллоҳдан паноҳ сўраймиз», дедилар.

أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، - وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ - عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَلَغَهُ أَنَّ بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ كَانَ بَيْنَهُمْ شَىْءٌ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِيُصْلِحَ بَيْنَهُمْ فِي أُنَاسٍ مَعَهُ فَحُبِسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَحَانَتِ الأُولَى فَجَاءَ بِلاَلٌ إِلَى أَبِي بَكْرٍ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ حُبِسَ وَقَدْ حَانَتِ الصَّلاَةُ فَهَلْ لَكَ أَنْ تَؤُمَّ النَّاسَ قَالَ نَعَمْ إِنْ شِئْتَ ‏.‏ فَأَقَامَ بِلاَلٌ وَتَقَدَّمَ أَبُو بَكْرٍ فَكَبَّرَ بِالنَّاسِ وَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَمْشِي فِي الصُّفُوفِ حَتَّى قَامَ فِي الصَّفِّ وَأَخَذَ النَّاسُ فِي التَّصْفِيقِ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ لاَ يَلْتَفِتُ فِي صَلاَتِهِ فَلَمَّا أَكْثَرَ النَّاسُ الْتَفَتَ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَشَارَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُهُ أَنْ يُصَلِّيَ فَرَفَعَ أَبُو بَكْرٍ يَدَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَرَجَعَ الْقَهْقَرَى وَرَاءَهُ حَتَّى قَامَ فِي الصَّفِّ فَتَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى بِالنَّاسِ فَلَمَّا فَرَغَ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ ‏"‏ يَا أَيُّهَا النَّاسُ مَا لَكُمْ حِينَ نَابَكُمْ شَىْءٌ فِي الصَّلاَةِ أَخَذْتُمْ فِي التَّصْفِيقِ إِنَّمَا التَّصْفِيقُ لِلنِّسَاءِ مَنْ نَابَهُ شَىْءٌ فِي صَلاَتِهِ فَلْيَقُلْ سُبْحَانَ اللَّهِ فَإِنَّهُ لاَ يَسْمَعُهُ أَحَدٌ حِينَ يَقُولُ سُبْحَانَ اللَّهِ إِلاَّ الْتَفَتَ إِلَيْهِ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا مَنَعَكَ أَنْ تُصَلِّيَ لِلنَّاسِ حِينَ أَشَرْتُ إِلَيْكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو بَكْرٍ مَا كَانَ يَنْبَغِي لاِبْنِ أَبِي قُحَافَةَ أَنْ يُصَلِّيَ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏

Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺga Amr ibn Avf oʻgʻillari orasida nizo borligi yetib keldi. Shunda Rasululloh ﷺ ularni yarashtirish uchun bir necha kishi hamrohligida chiqib ketdilar. Rasululloh ﷺ oʻsha yerda ushlanib qoldilar va peshin vaqti kirdi. Bilol Abu Bakr oldiga kelib: «Ey Abu Bakr, Rasululloh ﷺ ushlanib qoldilar, namoz vaqti ham kirdi. Odamlarga imom boʻlib bermaysizmi?» dedi. U: «Ha, xohlasang», dedi. Bilol iqomat aytdi va Abu Bakr oldinga oʻtib, odamlarga takbir aytdi. Rasululloh ﷺ saflar orasidan yurib kelib, safda turdilar. Odamlar chapak chala boshladilar. Abu Bakr namozida oʻgirilmas edi, biroq odamlar koʻp chapak chalgach, oʻgirilsa, Rasululloh ﷺ ekanlar. Rasululloh ﷺ unga namozni oʻqiyverishga ishora qildilar. Abu Bakr qoʻllarini koʻtarib, aziz va jalil Allohga hamd aytdi va orqasiga tisarilib, safda turdi. Soʻng Rasululloh ﷺ oldinga oʻtib, odamlarga namoz oʻqib berdilar. Namozdan boʻshagach, odamlarga yuzlanib: «Ey odamlar, namozda sizga bir narsa yuz berganda nega chapak chalasizlar? Chapak chalish ayollar uchundir. Kimga namozida bir narsa yuz bersa, ‹Subhanalloh› desin. Chunki u ‹Subhanalloh› deganda, uni eshitgan har bir kishi albatta unga qarab qoʻyadi. Ey Abu Bakr, men senga ishora qilganimda, odamlarga namoz oʻqib berishdan seni nima toʻsdi?» dedilar. Abu Bakr: «Abu Quhofaning oʻgʻliga Rasululloh ﷺ oldida namoz oʻqib berish loyiq emas edi», dedi.Саҳл ибн Саъд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺга Амр ибн Авф ўғиллари орасида низо борлиги етиб келди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ уларни яраштириш учун бир неча киши ҳамроҳлигида чиқиб кетдилар. Расулуллоҳ ﷺ ўша ерда ушланиб қолдилар ва пешин вақти кирди. Билол Абу Бакр олдига келиб: «Эй Абу Бакр, Расулуллоҳ ﷺ ушланиб қолдилар, намоз вақти ҳам кирди. Одамларга имом бўлиб бермайсизми?» деди. У: «Ҳа, хоҳласанг», деди. Билол иқомат айтди ва Абу Бакр олдинга ўтиб, одамларга такбир айтди. Расулуллоҳ ﷺ сафлар орасидан юриб келиб, сафда турдилар. Одамлар чапак чала бошладилар. Абу Бакр намозида ўгирилмас эди, бироқ одамлар кўп чапак чалгач, ўгирилса, Расулуллоҳ ﷺ эканлар. Расулуллоҳ ﷺ унга намозни ўқийверишга ишора қилдилар. Абу Бакр қўлларини кўтариб, азиз ва жалил Аллоҳга ҳамд айтди ва орқасига тисарилиб, сафда турди. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ олдинга ўтиб, одамларга намоз ўқиб бердилар. Намоздан бўшагач, одамларга юзланиб: «Эй одамлар, намозда сизга бир нарса юз берганда нега чапак чаласизлар? Чапак чалиш аёллар учундир. Кимга намозида бир нарса юз берса, ‹Субҳаналлоҳ› десин. Чунки у ‹Субҳаналлоҳ› деганда, уни эшитган ҳар бир киши албатта унга қараб қўяди. Эй Абу Бакр, мен сенга ишора қилганимда, одамларга намоз ўқиб беришдан сени нима тўсди?» дедилар. Абу Бакр: «Абу Қуҳофанинг ўғлига Расулуллоҳ ﷺ олдида намоз ўқиб бериш лойиқ эмас эди», деди.