وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ، أَنَّ أَبَا بَشِيرٍ الأَنْصَارِيَّ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، كَانَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ - قَالَ - فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَسُولاً قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ حَسِبْتُ أَنَّهُ قَالَ وَالنَّاسُ فِي مَقِيلِهِمْ " لاَ تَبْقَيَنَّ فِي رَقَبَةِ بَعِيرٍ قِلاَدَةٌ مِنْ وَتَرٍ أَوْ قِلاَدَةٌ إِلاَّ قُطِعَتْ " .
Abu Bashir al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u Rasululloh ﷺ bilan baʼzi safarlarida birga boʻlgan ekan. (U) dedi: Rasululloh ﷺ bir elchini yubordilar — Abdulloh ibn Abu Bakr: «Menimcha, u (Abbod): ‹odamlar tunash joylarida edilar›, deb aytdi», dedi — «Hech bir tuyaning boʻynida tarang ipdan (yasalgan) marjon yo (boshqa) marjon qolmasin, balki kesib tashlansin!» (degan amrni yetkazib). Molik: «Mening fikrimcha, bu koʻz tegishidan (saqlanish uchun edi)», dedi.Абу Башир ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у Расулуллоҳ ﷺ билан баъзи сафарларида бирга бўлган экан. (У) деди: Расулуллоҳ ﷺ бир элчини юбордилар — Абдуллоҳ ибн Абу Бакр: «Менимча, у (Аббод): ‹одамлар тунаш жойларида эдилар›, деб айтди», деди — «Ҳеч бир туянинг бўйнида таранг ипдан (ясалган) маржон ё (бошқа) маржон қолмасин, балки кесиб ташлансин!» (деган амрни етказиб). Молик: «Менинг фикримча, бу кўз тегишидан (сақланиш учун эди)», деди.