- وعنه قال: سمعت خليلي صلى الله عليه وسلم يقول: "تبلغ الحلية من المؤمن حيث يبلغ الوضوء" ((رواه مسلم)).
Abu Hozimdan rivoyat qilinadi: Men Abu Hurayraning ortida edim — u namoz uchun tahorat qilayotgan edi —; u qoʻlini — toki qoʻltigʻiga yetguncha — choʻzar (yuvar) edi. Men unga: «Ey Abu Hurayra, bu qanday tahorat?» dedim. U: «Ey Farrux oʻgʻillari, sizlar shu yerdamisizlar? Agar sizlarni shu yerda (ekansizlar) deb bilganimda, bu tahoratni (shunday) qilmagan boʻlardim. Men xalilim ﷺ ning: ‹Moʻminda ziynat (zeb) tahorat yetgan joygacha yetadi› deyayotganlarini eshitganman», dedi.Абу Ҳозимдан ривоят қилинади: Мен Абу Ҳурайранинг ортида эдим — у намоз учун таҳорат қилаётган эди —; у қўлини — токи қўлтиғига етгунча — чўзар (ювар) эди. Мен унга: «Эй Абу Ҳурайра, бу қандай таҳорат?» дедим. У: «Эй Фаррух ўғиллари, сизлар шу ердамисизлар? Агар сизларни шу ерда (экансизлар) деб билганимда, бу таҳоратни (шундай) қилмаган бўлардим. Мен халилим ﷺ нинг: ‹Мўминда зийнат (зеб) таҳорат етган жойгача етади› деяётганларини эшитганман», деди.
- وعن سهل بن سعد رضي الله عنه، قال: ما رأى رسول الله صلى الله عليه وسلم النقي من حين ابتعثة الله تعالى حتى قبضه الله تعالى، فقيل له: هل كان لكم في عهد رسول الله صلى الله عليه وسلم مناخل؟ قال: ما رأى رسول الله صلى الله عليه وسلم منخلا من حين ابتعثه الله تعالى حتى قبضه الله تعالى، فقيل له: كيف كنتم تأكلون الشعير غير منخول؟ قال: كنا نطحنه وننفخه، فيطير ما طار، وما بقى ثريناه ((رواه البخاري)).
(('قوله: النقي : هو بفتح النون وكسر القاف وتشديد الياء، وهو الخبز الحواري، وهو: الدرمك. قوله: ثريناه هو بثاء مثلثة، ثم راء مشدده، ثم ياء مثناة من تحت ثم نون، أي: بللناه وعجناه.'))
(Abu Hozim aytdi:) Men Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu)dan: «Rasululloh ﷺ oq (sof) un (naqiy) yeganmidilar?» deb soʻradim. Sahl: «Rasululloh ﷺ — Alloh u zotni (paygʻambar qilib) yuborgandan to Alloh u zotni (vafot ettirib) qabz qilgunga qadar — oq (sof) unni koʻ rmadilar» dedi. Men: «Rasululloh ﷺ zamonida sizlarda galvir (manxal)lar bormidi?» dedim. U: «Rasululloh ﷺ — Alloh u zotni yuborgandan to uni qabz qilgunga qadar — bir galvirni (ham) koʻ rmadilar» dedi. Men: «Siz elanmagan (galvirdan oʻ tmagan) arpani qanday yer edingiz?» dedim. U: «Biz uni yanchar va puflar edik; uchgan(i) uchib ketar, qolganini (suv bilan) hoʻ llab (xamir qilib) yer edik» dedi.(Абу Ҳозим айтди:) Мен Саҳл ибн Саъд (розияллоҳу анҳу)дан: «Расулуллоҳ ﷺ оқ (соф) ун (нақий) еганмидилар?» деб сўрадим. Саҳл: «Расулуллоҳ ﷺ — Аллоҳ у зотни (пайғамбар қилиб) юборгандан то Аллоҳ у зотни (вафот эттириб) қабз қилгунга қадар — оқ (соф) унни кў рмадилар» деди. Мен: «Расулуллоҳ ﷺ замонида сизларда галвир (манхал)лар бормиди?» дедим. У: «Расулуллоҳ ﷺ — Аллоҳ у зотни юборгандан то уни қабз қилгунга қадар — бир галвирни (ҳам) кў рмадилар» деди. Мен: «Сиз эланмаган (галвирдан ў тмаган) арпани қандай ер эдингиз?» дедим. У: «Биз уни янчар ва пуфлар эдик; учган(и) учиб кетар, қолганини (сув билан) ҳў ллаб (хамир қилиб) ер эдик» деди.