Abu Mahzura

حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مُعَاذٍ الْبَصْرِيُّ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي مَحْذُورَةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي وَجَدِّي، جَمِيعًا عَنْ أَبِي مَحْذُورَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَقْعَدَهُ وَأَلْقَى عَلَيْهِ الأَذَانَ حَرْفًا حَرْفًا ‏.‏ قَالَ إِبْرَاهِيمُ مِثْلَ أَذَانِنَا ‏.‏ قَالَ بِشْرٌ فَقُلْتُ لَهُ أَعِدْ عَلَىَّ ‏.‏ فَوَصَفَ الأَذَانَ بِالتَّرْجِيعِ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي مَحْذُورَةَ فِي الأَذَانِ حَدِيثٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَقَدْ رُوِيَ عَنْهُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ ‏.‏ وَعَلَيْهِ الْعَمَلُ بِمَكَّةَ وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ ‏.‏

Bishr ibn Muoz al-Basriy bizga, Ibrohim ibn Abdulaziz ibn Abdulmalik ibn Abu Mahzura bizga rivoyat qildi. U: «Otam va bobom ikkalasi menga Abu Mahzura (roziyallohu anhu)dan xabar berdiki, Rasululloh ﷺ uni oʻtqazib qoʻyib, azonni harf-ma-harf unga oʻrgatdilar», dedi. Ibrohim aytdi: Bizning azonimizdek (oʻrgatdilar). Bishr aytdi: Men unga: «Menga qaytar», dedim. Shunda u azonni tarjiʼ bilan vasf qilib berdi. Abu Iso aytdi: Abu Mahzuraning azon haqidagi hadisi sahih hadisdir. U undan bir necha yoʻl bilan rivoyat qilingan. Makkada amal shunga binoandir, va bu Shofeʼiyning soʻzidir.Бишр ибн Муоз ал-Басрий бизга, Иброҳим ибн Абдулазиз ибн Абдулмалик ибн Абу Маҳзура бизга ривоят қилди. У: «Отам ва бобом иккаласи менга Абу Маҳзура (розияллоҳу анҳу)дан хабар бердики, Расулуллоҳ ﷺ уни ўтқазиб қўйиб, азонни ҳарф-ма-ҳарф унга ўргатдилар», деди. Иброҳим айтди: Бизнинг азонимиздек (ўргатдилар). Бишр айтди: Мен унга: «Менга қайтар», дедим. Шунда у азонни таржиъ билан васф қилиб берди. Абу Исо айтди: Абу Маҳзуранинг азон ҳақидаги ҳадиси саҳиҳ ҳадисдир. У ундан бир неча йўл билан ривоят қилинган. Маккада амал шунга биноандир, ва бу Шофеъийнинг сўзидир.

حَدَّثَنَا أَبُو مُوسَى، مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ عَامِرِ بْنِ عَبْدِ الْوَاحِدِ الأَحْوَلِ، عَنْ مَكْحُولٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَيْرِيزٍ، عَنْ أَبِي مَحْذُورَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَلَّمَهُ الأَذَانَ تِسْعَ عَشْرَةَ كَلِمَةً وَالإِقَامَةَ سَبْعَ عَشْرَةَ كَلِمَةً ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَأَبُو مَحْذُورَةَ اسْمُهُ سَمُرَةُ بْنُ مِعْيَرٍ ‏.‏ وَقَدْ ذَهَبَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِلَى هَذَا فِي الأَذَانِ ‏.‏ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ أَبِي مَحْذُورَةَ أَنَّهُ كَانَ يُفْرِدُ الإِقَامَةَ ‏.‏

Abu Muso Muhammad ibn al-Musanno bizga, Affon bizga, Hammom bizga Omir ibn Abdulvohid al-Ahvaldan, u Makhuldan, u Abdulloh ibn Muhayrizdan, u Abu Mahzura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildiki, Nabiy ﷺ unga azonni oʻn toʻqqiz kalima, iqomatni oʻn yetti kalima qilib oʻrgatdilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Abu Mahzuraning ismi Samura ibn Miʼyardir. Baʼzi ilm ahli azon haqida shunga oʻtganlar (shu fikrda boʻlganlar). Abu Mahzuradan iqomatni yakka (toq) qilgani ham rivoyat qilingan.Абу Мусо Муҳаммад ибн ал-Мусанно бизга, Аффон бизга, Ҳаммом бизга Омир ибн Абдулвоҳид ал-Аҳвалдан, у Макҳулдан, у Абдуллоҳ ибн Муҳайриздан, у Абу Маҳзура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилдики, Набий ﷺ унга азонни ўн тўққиз калима, иқоматни ўн етти калима қилиб ўргатдилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Абу Маҳзуранинг исми Самура ибн Миъярдир. Баъзи илм аҳли азон ҳақида шунга ўтганлар (шу фикрда бўлганлар). Абу Маҳзурадан иқоматни якка (тоқ) қилгани ҳам ривоят қилинган.