Abu Qatoda al-Horis ibn Rib'iy al-Ansoriy

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ، أَنْبَأَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، أَخْبَرَنِي إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ الأَنْصَارِيُّ، عَنْ حُمَيْدَةَ بِنْتِ عُبَيْدِ بْنِ رِفَاعَةَ، عَنْ كَبْشَةَ بِنْتِ كَعْبٍ، وَكَانَتْ، تَحْتَ بَعْضِ وَلَدِ أَبِي قَتَادَةَ أَنَّهَا صَبَّتْ لأَبِي قَتَادَةَ مَاءً يَتَوَضَّأُ بِهِ فَجَاءَتْ هِرَّةٌ تَشْرَبُ فَأَصْغَى لَهَا الإِنَاءَ فَجَعَلْتُ أَنْظُرُ إِلَيْهِ فَقَالَ يَا ابْنَةَ أَخِي أَتَعْجَبِينَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ إِنَّهَا لَيْسَتْ بِنَجَسٍ هِيَ مِنَ الطَّوَّافِينَ أَوِ الطَّوَّافَاتِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Qatodaning oʻgʻillaridan birining nikohida boʻlgan Kabsha bint Kaʼb (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U Abu Qatodaga taharat qilishi uchun suv quyib berdi. Shunda bir mushuk kelib suvdan icha boshladi, u esa idishni mushukka ogʻdirib berdi. Men unga qarab turdim. U: «Ey ogʻamning qizi, hayron boʻldingmi? Rasululloh ﷺ: ‹U (mushuk) nopok emas, u atrofingizda aylanib yuruvchilardandir›, dedilar», dedi.Абу Қатоданинг ўғилларидан бирининг никоҳида бўлган Кабша бинт Каъб (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У Абу Қатодага таҳарат қилиши учун сув қуйиб берди. Шунда бир мушук келиб сувдан ича бошлади, у эса идишни мушукка оғдириб берди. Мен унга қараб турдим. У: «Эй оғамнинг қизи, ҳайрон бўлдингми? Расулуллоҳ ﷺ: ‹У (мушук) нопок эмас, у атрофингизда айланиб юрувчилардандир›, дедилар», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي قَتَادَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أُتِيَ بِجِنَازَةٍ لِيُصَلِّيَ عَلَيْهَا فَقَالَ ‏"‏ صَلُّوا عَلَى صَاحِبِكُمْ فَإِنَّ عَلَيْهِ دَيْنًا ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ أَبُو قَتَادَةَ أَنَا أَتَكَفَّلُ بِهِ ‏.‏ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ بِالْوَفَاءِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ بِالْوَفَاءِ ‏.‏ وَكَانَ الَّذِي عَلَيْهِ ثَمَانِيَةَ عَشَرَ أَوْ تِسْعَةَ عَشَرَ دِرْهَمًا ‏.‏

Abu Qatoda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺga bir janoza janoza namozini oʻqib berishlari uchun keltirildi. U zot: «Sheriklaringizga oʻzingiz namoz oʻqing, chunki uning zimmasida qarz bor», dedilar. Abu Qatoda: «Men uni oʻz zimmamga olaman», dedi. Paygʻambar ﷺ: «Toʻliq toʻlashga-a?» dedilar. U: «Toʻliq toʻlashga», dedi. Uning zimmasidagi qarz oʻn sakkiz yoki oʻn toʻqqiz dirham edi.Абу Қатода (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺга бир жаноза жаноза намозини ўқиб беришлари учун келтирилди. У зот: «Шерикларингизга ўзингиз намоз ўқинг, чунки унинг зиммасида қарз бор», дедилар. Абу Қатода: «Мен уни ўз зиммамга оламан», деди. Пайғамбар ﷺ: «Тўлиқ тўлашга-а?» дедилар. У: «Тўлиқ тўлашга», деди. Унинг зиммасидаги қарз ўн саккиз ёки ўн тўққиз дирҳам эди.

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبَاحٍ، عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، قَالَ ذَكَرُوا تَفْرِيطَهُمْ فِي النَّوْمِ فَقَالَ نَامُوا حَتَّى طَلَعَتِ الشَّمْسُ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ لَيْسَ فِي النَّوْمِ تَفْرِيطٌ إِنَّمَا التَّفْرِيطُ فِي الْيَقَظَةِ فَإِذَا نَسِيَ أَحَدُكُمْ صَلاَةً أَوْ نَامَ عَنْهَا فَلْيُصَلِّهَا إِذَا ذَكَرَهَا وَلِوَقْتِهَا مِنَ الْغَدِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَبَاحٍ فَسَمِعَنِي عِمْرَانُ بْنُ الْحُصَيْنِ، وَأَنَا أُحَدِّثُ، بِالْحَدِيثِ فَقَالَ يَا فَتًى انْظُرْ كَيْفَ تُحَدِّثُ فَإِنِّي شَاهِدٌ لِلْحَدِيثِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏.‏ قَالَ فَمَا أَنْكَرَ مِنْ حَدِيثِهِ شَيْئًا ‏.‏

Abu Qatada (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: (Sahobalar) uyquda oʻtkazib yuborganlarini eslashdi va: «Ular quyosh chiqquncha uxlab qolishibdi», deyishdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Uyquda gʻaflat boʻlmaydi, gʻaflat faqat uygʻoqlikda boʻladi. Bas, biringiz biror namozni unutsa yoki uni uxlab oʻtkazib yuborsa, uni eslagan vaqtida hamda ertangi kunda uning oʻz vaqtida oʻqisin», dedilar. (Roviy) Abdulloh ibn Raboh aytdi: «Imron ibn Husayn men bu hadisni soʻzlab turganimni eshitib qoldi-da: ‹Ey yigit, hadisni qanday soʻzlayotganingga qara, men bu hadis paytida Rasululloh ﷺ bilan birga hozir edim›, dedi. Ammo u mening hadisimdan hech narsani inkor qilmadi».Абу Қатада (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: (Саҳобалар) уйқуда ўтказиб юборганларини эслашди ва: «Улар қуёш чиққунча ухлаб қолишибди», дейишди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Уйқуда ғафлат бўлмайди, ғафлат фақат уйғоқликда бўлади. Бас, бирингиз бирор намозни унутса ёки уни ухлаб ўтказиб юборса, уни эслаган вақтида ҳамда эртанги кунда унинг ўз вақтида ўқисин», дедилар. (Ровий) Абдуллоҳ ибн Рабоҳ айтди: «Имрон ибн Ҳусайн мен бу ҳадисни сўзлаб турганимни эшитиб қолди-да: ‹Эй йигит, ҳадисни қандай сўзлаётганингга қара, мен бу ҳадис пайтида Расулуллоҳ ﷺ билан бирга ҳозир эдим›, деди. Аммо у менинг ҳадисимдан ҳеч нарсани инкор қилмади».

حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ الْكِنْدِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الأَحْمَرُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، أَنَّ أَبَا قَتَادَةَ، - رَجُلٌ مِنْ بَنِي مُدْلِجٍ - قَتَلَ ابْنَهُ فَأَخَذَ مِنْهُ عُمَرُ مِائَةً مِنَ الإِبِلِ ثَلاَثِينَ حِقَّةً وَثَلاَثِينَ جَذَعَةً وَأَرْبَعِينَ خَلِفَةً ‏.‏ فَقَالَ أَيْنَ أَخُو الْمَقْتُولِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ لَيْسَ لِقَاتِلٍ مِيرَاثٌ ‏"‏ ‏.‏

Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Banu Mudlijdan boʻlgan Abu Qatoda oʻz oʻgʻlini oʻldirdi. Shunda Umar undan yuzta tuya, oʻttizta hiqqa, oʻttizta jazaa va qirqta homilador tuya oldi va: «Oʻldirilganning ukasi qani?» dedi. «Men Rasululloh ﷺning: ‹Qotilga meros yoʻq›, deganlarini eshitganman», dedi.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Бану Мудлиждан бўлган Абу Қатода ўз ўғлини ўлдирди. Шунда Умар ундан юзта туя, ўттизта ҳиққа, ўттизта жазаа ва қирқта ҳомиладор туя олди ва: «Ўлдирилганнинг укаси қани?» деди. «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Қотилга мерос йўқ›, деганларини эшитганман», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ كَثِيرِ بْنِ أَفْلَحَ، عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ، مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَفَّلَهُ سَلَبَ قَتِيلٍ قَتَلَهُ يَوْمَ حُنَيْنٍ ‏.‏

Abu Qatada (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ unga Hunayn kunida oʻzi oʻldirgan bir dushmanning oʻljasini (salab) inʼom qilib berdilar.Абу Қатада (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ унга Ҳунайн кунида ўзи ўлдирган бир душманнинг ўлжасини (салаб) инъом қилиб бердилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ: حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ: حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جَعْفَرٍ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ، عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ، قَالَ سَمِعْتُهُ، وَهُوَ فِي عَشَرَةٍ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ، أَحَدُهُمْ أَبُو قَتَادَةَ بْنُ رِبْعِيٍّ قَالَ أَنَا أَعْلَمُكُمْ بِصَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ إِذَا قَامَ فِي الصَّلاَةِ اعْتَدَلَ قَائِمًا، وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ، ثُمَّ قَالَ ‏"‏ اللَّهُ أَكْبَرُ ‏"‏ ‏.‏ وَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ، رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ، فَإِذَا قَالَ ‏"‏ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ ‏"‏ ‏.‏ رَفَعَ يَدَيْهِ فَاعْتَدَلَ، فَإِذَا قَامَ مِنَ الثِّنْتَيْنِ، كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ، كَمَا صَنَعَ حِينَ افْتَتَحَ الصَّلاَةَ ‏.‏

Abu Humayd as-Soidiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Rasululloh ﷺning sahobalaridan oʻn kishi orasida edi, ulardan biri Abu Qatoda ibn Ribʼiy edi. U: «Men sizlarning ichingizda Rasululloh ﷺning namozlarini eng yaxshi biladiganingizman. U zot namozga turganlarida tik turar va qoʻllarini yelkalari barobarida koʻtarar, soʻng ‹Allohu akbar› der edilar. Rukuʼga bormoqchi boʻlganlarida qoʻllarini yelkalari barobarida koʻtarar edilar. ‹Samiʼallohu liman hamidah› deganlarida qoʻllarini koʻtarib tik turar edilar. Ikki rakaatdan turganlarida takbir aytib, namozni boshlaganlaridagidek qoʻllarini yelkalari barobarida koʻtarar edilar», dedi.Абу Ҳумайд ас-Соидий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Расулуллоҳ ﷺнинг саҳобаларидан ўн киши орасида эди, улардан бири Абу Қатода ибн Рибъий эди. У: «Мен сизларнинг ичингизда Расулуллоҳ ﷺнинг намозларини энг яхши биладиганингизман. У зот намозга турганларида тик турар ва қўлларини елкалари баробарида кўтарар, сўнг ‹Аллоҳу акбар› дер эдилар. Рукуъга бормоқчи бўлганларида қўлларини елкалари баробарида кўтарар эдилар. ‹Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ› деганларида қўлларини кўтариб тик турар эдилар. Икки ракаатдан турганларида такбир айтиб, намозни бошлаганларидагидек қўлларини елкалари баробарида кўтарар эдилар», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا حُمَيْدٍ السَّاعِدِيَّ، فِي عَشْرَةٍ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِيهِمْ أَبُو قَتَادَةَ فَقَالَ أَبُو حُمَيْدٍ أَنَا أَعْلَمُكُمْ بِصَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏.‏ قَالُوا لِمَ فَوَاللَّهِ مَا كُنْتَ بِأَكْثَرِنَا لَهُ تَبَعَةً وَلاَ أَقْدَمَنَا لَهُ صُحْبَةً ‏.‏ قَالَ بَلَى ‏.‏ قَالُوا فَاعْرِضْ ‏.‏ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلاَةِ كَبَّرَ ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ وَيَقِرَّ كُلُّ عُضْوٍ مِنْهُ فِي مَوْضِعِهِ ثُمَّ يَقْرَأُ ثُمَّ يُكَبِّرُ وَيَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ يَرْكَعُ وَيَضَعُ رَاحَتَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ مُعْتَمِدًا لاَ يَصُبُّ رَأْسَهُ وَلاَ يُقْنِعُ مُعْتَدِلاً ثُمَّ يَقُولُ ‏"‏ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ ‏"‏ ‏.‏ وَيَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ حَتَّى يَقِرَّ كُلُّ عَظْمٍ إِلَى مَوْضِعِهِ ثُمَّ يَهْوِي إِلَى الأَرْضِ وَيُجَافِي يَدَيْهِ عَنْ جَنْبَيْهِ ثُمَّ يَرْفَعُ رَأْسَهُ وَيَثْنِي رِجْلَهُ الْيُسْرَى فَيَقْعُدُ عَلَيْهَا وَيَفْتَخُ أَصَابِعَ رِجْلَيْهِ إِذَا سَجَدَ ثُمَّ يَسْجُدُ ثُمَّ يُكَبِّرُ وَيَجْلِسُ عَلَى رِجْلِهِ الْيُسْرَى حَتَّى يَرْجِعَ كُلُّ عَظْمٍ مِنْهُ إِلَى مَوْضِعِهِ ثُمَّ يَقُومُ فَيَصْنَعُ فِي الرَّكْعَةِ الأُخْرَى مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ إِذَا قَامَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ كَمَا صَنَعَ عِنْدَ افْتِتَاحِ الصَّلاَةِ ثُمَّ يُصَلِّي بَقِيَّةَ صَلاَتِهِ هَكَذَا حَتَّى إِذَا كَانَتِ السَّجْدَةُ الَّتِي يَنْقَضِي فِيهَا التَّسْلِيمُ أَخَّرَ إِحْدَى رِجْلَيْهِ وَجَلَسَ عَلَى شِقِّهِ الأَيْسَرِ مُتَوَرِّكًا ‏.‏ قَالُوا صَدَقْتَ هَكَذَا كَانَ يُصَلِّي رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏.‏

Abu Humayd as-Soidiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Rasululloh ﷺ ning sahobalaridan oʻn kishi orasida, ular ichida Abu Qatoda ham bor edi, shunday dedi: «Men sizlarning ichingizda Rasululloh ﷺ ning namozlarini eng yaxshi bilguvchingizman». Ular: «Nega? Vallohi, sen bizdan koʻra u zotga koʻproq ergashgan ham, u zot bilan bizdan oldinroq suhbatda boʻlgan ham emassan», deyishdi. U: «Yoʻq, shunday», dedi. Ular: «Unda koʻrsat», deyishdi. U shunday dedi: «Rasululloh ﷺ namozga turganlarida takbir aytar, soʻng qoʻllarini yelkalari barobarigacha koʻtarar va har bir aʻzosi oʻz oʻrnida qaror topardi. Soʻng qiroat qilar, soʻng takbir aytib qoʻllarini yelkalari barobarigacha koʻtarardilar. Soʻng ruku qilib, kaftlarini tizzalariga qoʻyar, tayanib turar, boshini na quyi egar va na yuqori koʻtarib, tekis tutardilar. Soʻng: «Samiʻallohu liman hamidah», deb qoʻllarini yelkalari barobarigacha koʻtarardilar, toki har bir suyagi oʻz oʻrniga qaytguncha. Soʻng yerga engashar va qoʻllarini yon tomonlaridan uzoqroq tutardilar. Soʻng boshini koʻtarib, chap oyogʻini bukib uning ustiga oʻtirar, sajda qilganda oyoq barmoqlarini qiblaga qaratardilar. Soʻng sajda qilardilar. Soʻng takbir aytib chap oyoqlari ustiga oʻtirar, toki har bir suyagi oʻz oʻrniga qaytguncha. Soʻng turib, boshqa rakatda ham shunday qilardilar. Soʻng ikki rakatdan turganlarida namoz boshida qilgani kabi qoʻllarini yelkalari barobarigacha koʻtarardilar. Soʻng namozining qolganini ham shunday ado etardilar, toki salom bilan tugaydigan oxirgi sajdaga yetganlarida bir oyogʻini keyinga surib, chap tomoniga oʻtirardilar». Ular: «Rost aytding, Rasululloh ﷺ mana shunday namoz oʻqirdilar», deyishdi.Абу Ҳумайд ас-Соидий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Расулуллоҳ ﷺ нинг саҳобаларидан ўн киши орасида, улар ичида Абу Қатода ҳам бор эди, шундай деди: «Мен сизларнинг ичингизда Расулуллоҳ ﷺ нинг намозларини энг яхши билгувчингизман». Улар: «Нега? Валлоҳи, сен биздан кўра у зотга кўпроқ эргашган ҳам, у зот билан биздан олдинроқ суҳбатда бўлган ҳам эмассан», дейишди. У: «Йўқ, шундай», деди. Улар: «Унда кўрсат», дейишди. У шундай деди: «Расулуллоҳ ﷺ намозга турганларида такбир айтар, сўнг қўлларини елкалари баробаригача кўтарар ва ҳар бир аъзоси ўз ўрнида қарор топарди. Сўнг қироат қилар, сўнг такбир айтиб қўлларини елкалари баробаригача кўтарардилар. Сўнг руку қилиб, кафтларини тиззаларига қўяр, таяниб турар, бошини на қуйи эгар ва на юқори кўтариб, текис тутардилар. Сўнг: «Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ», деб қўлларини елкалари баробаригача кўтарардилар, токи ҳар бир суяги ўз ўрнига қайтгунча. Сўнг ерга энгашар ва қўлларини ён томонларидан узоқроқ тутардилар. Сўнг бошини кўтариб, чап оёғини букиб унинг устига ўтирар, сажда қилганда оёқ бармоқларини қиблага қаратардилар. Сўнг сажда қилардилар. Сўнг такбир айтиб чап оёқлари устига ўтирар, токи ҳар бир суяги ўз ўрнига қайтгунча. Сўнг туриб, бошқа ракатда ҳам шундай қилардилар. Сўнг икки ракатдан турганларида намоз бошида қилгани каби қўлларини елкалари баробаригача кўтарардилар. Сўнг намозининг қолганини ҳам шундай адо этардилар, токи салом билан тугайдиган охирги саждага етганларида бир оёғини кейинга суриб, чап томонига ўтирардилар». Улар: «Рост айтдинг, Расулуллоҳ ﷺ мана шундай намоз ўқирдилар», дейишди.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عُثْمَانَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ كَثِيرِ بْنِ دِينَارٍ الْحِمْصِيُّ، حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ بْنُ الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا ضُبَارَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي السَّلِيلِ، أَخْبَرَنِي دُوَيْدُ بْنُ نَافِعٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ قَالَ سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ إِنَّ أَبَا قَتَادَةَ بْنَ رِبْعِيٍّ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ افْتَرَضْتُ عَلَى أُمَّتِكَ خَمْسَ صَلَوَاتٍ وَعَهِدْتُ عِنْدِي عَهْدًا أَنَّهُ مَنْ حَافَظَ عَلَيْهِنَّ لِوَقْتِهِنَّ أَدْخَلْتُهُ الْجَنَّةَ وَمَنْ لَمْ يُحَافِظْ عَلَيْهِنَّ فَلاَ عَهْدَ لَهُ عِنْدِي ‏"‏ ‏.‏

Abu Qatoda ibn Ribʼiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dedilar: «Alloh azza va jalla: ‹Ummatingga besh vaqt namozni farz qildim va oʻz huzurimda bir ahd qildim: kim ularni vaqtida saqlab (ado etib) yursa, uni jannatga kiritaman; kim ularni saqlamasa, uning huzurimda ahdi yoʻqdir›, dedi».Абу Қатода ибн Рибъий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Аллоҳ азза ва жалла: ‹Умматингга беш вақт намозни фарз қилдим ва ўз ҳузуримда бир аҳд қилдим: ким уларни вақтида сақлаб (адо этиб) юрса, уни жаннатга киритаман; ким уларни сақламаса, унинг ҳузуримда аҳди йўқдир›, деди».