حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي سِنَانٍ، قَالَ دَفَنْتُ ابْنِي سِنَانًا وَأَبُو طَلْحَةَ الْخَوْلاَنِيُّ جَالِسٌ عَلَى شَفِيرِ الْقَبْرِ فَلَمَّا أَرَدْتُ الْخُرُوجَ أَخَذَ بِيَدِي فَقَالَ أَلاَ أُبَشِّرُكَ يَا أَبَا سِنَانٍ . قُلْتُ بَلَى . فَقَالَ حَدَّثَنِي الضَّحَّاكُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَرْزَبٍ عَنْ أَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا مَاتَ وَلَدُ الْعَبْدِ قَالَ اللَّهُ لِمَلاَئِكَتِهِ قَبَضْتُمْ وَلَدَ عَبْدِي . فَيَقُولُونَ نَعَمْ . فَيَقُولُ قَبَضْتُمْ ثَمَرَةَ فُؤَادِهِ . فَيَقُولُونَ نَعَمْ . فَيَقُولُ مَاذَا قَالَ عَبْدِي فَيَقُولُونَ حَمِدَكَ وَاسْتَرْجَعَ . فَيَقُولُ اللَّهُ ابْنُوا لِعَبْدِي بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ وَسَمُّوهُ بَيْتَ الْحَمْدِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ .
Abu Muso al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bandaning farzandi vafot etg: anda, Alloh Oʻz farishtalariga: ‹Bandamning farzandini olib qoʻydingizmi?› deydi. Ular: ‹Ha›, deyishadi. Alloh: ‹Uning yuragining mevasini olib qoʻydingizmi?› deydi. Ular: ‹Ha›, deyishadi. Alloh: ‹Bandam nima dedi?› deydi. Ular: ‹U Senga hamd aytdi va ‹innaa lillaahi va innaa ilayhi rojiʼuun› dedi›, deyishadi. Shunda Alloh: ‹Bandamga jannatda bir uy bino qilinglar va uni ‹Hamd uyi› deb nomlanglar›, deydi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir.Абу Мусо ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Банданинг фарзанди вафот этг: анда, Аллоҳ Ўз фаришталарига: ‹Бандамнинг фарзандини олиб қўйдингизми?› дейди. Улар: ‹Ҳа›, дейишади. Аллоҳ: ‹Унинг юрагининг мевасини олиб қўйдингизми?› дейди. Улар: ‹Ҳа›, дейишади. Аллоҳ: ‹Бандам нима деди?› дейди. Улар: ‹У Сенга ҳамд айтди ва ‹иннаа лиллааҳи ва иннаа илайҳи рожиъуун› деди›, дейишади. Шунда Аллоҳ: ‹Бандамга жаннатда бир уй бино қилинглар ва уни ‹Ҳамд уйи› деб номланглар›, дейди», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир.
حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ أَخْزَمَ الطَّائِيُّ الْبَصْرِيُّ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ فَرْقَدٍ، قَالَ سَمِعْتُ جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ الَّذِي أَلْحَدَ قَبْرَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَبُو طَلْحَةَ وَالَّذِي أَلْقَى الْقَطِيفَةَ تَحْتَهُ شُقْرَانُ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ جَعْفَرٌ وَأَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي رَافِعٍ قَالَ سَمِعْتُ شُقْرَانَ يَقُولُ أَنَا وَاللَّهِ طَرَحْتُ الْقَطِيفَةَ تَحْتَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْقَبْرِ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ شُقْرَانَ حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ . وَرَوَى عَلِيُّ بْنُ الْمَدِينِيِّ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ فَرْقَدٍ هَذَا الْحَدِيثَ .
Jaʼfar ibn Muhammad (rahimahulloh) otasidan rivoyat qilib aytdi: Rasululloh ﷺning qabrlariga lahad qazigan kishi Abu Talha, ostlariga qatifa (baxmal) toʻshagan kishi esa Rasululloh ﷺning ozod qilingan quli Shuqron edi. Jaʼfar aytdi: Menga Ubaydulloh ibn Abu Rofiʼ xabar berib: Men Shuqronning: «Allohga qasamki, qabrda Rasululloh ﷺning ostlariga qatifani men toʻshadim», deganini eshitdim, dedi. Abu Iso aytdi: Shuqronning hadisi hasan gʻaribdir. Bu hadisni Ali ibn al-Madiniy ham Usmon ibn Farqaddan rivoyat qilgan.Жаъфар ибн Муҳаммад (раҳимаҳуллоҳ) отасидан ривоят қилиб айтди: Расулуллоҳ ﷺнинг қабрларига лаҳад қазиган киши Абу Талҳа, остларига қатифа (бахмал) тўшаган киши эса Расулуллоҳ ﷺнинг озод қилинган қули Шуқрон эди. Жаъфар айтди: Менга Убайдуллоҳ ибн Абу Рофиъ хабар бериб: Мен Шуқроннинг: «Аллоҳга қасамки, қабрда Расулуллоҳ ﷺнинг остларига қатифани мен тўшадим», деганини эшитдим, деди. Абу Исо айтди: Шуқроннинг ҳадиси ҳасан ғарибдир. Бу ҳадисни Али ибн ал-Мадиний ҳам Усмон ибн Фарқаддан ривоят қилган.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ حُمَيْدٍ، قَالَ سُئِلَ أَنَسٌ عَنْ كَسْبِ الْحَجَّامِ، فَقَالَ أَنَسٌ احْتَجَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَحَجَمَهُ أَبُو طَيْبَةَ فَأَمَرَ لَهُ بِصَاعَيْنِ مِنْ طَعَامٍ وَكَلَّمَ أَهْلَهُ فَوَضَعُوا عَنْهُ مِنْ خَرَاجِهِ وَقَالَ " إِنَّ أَفْضَلَ مَا تَدَاوَيْتُمْ بِهِ الْحِجَامَةُ " . أَوْ " إِنَّ مِنْ أَمْثَلِ دَوَائِكُمُ الْحِجَامَةَ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَلِيٍّ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَابْنِ عُمَرَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَنَسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ رَخَّصَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ فِي كَسْبِ الْحَجَّامِ . وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ .
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Andan qon oluvchining (hajjom) kasbi haqida soʻraldi. Shunda Anas: «Rasululloh ﷺga qon oldirildi, unga Abu Tayba qon oldi. U zot unga ikki soʼ taom berishni buyurdilar va uning (xoʻjayinlari) bilan gaplashdilar, ular esa undan oʻz xirojlarini (yengillatib) tushirdilar. Hamda u zot: ‹Albatta, davolanadigan narsalaringizning eng afzali — qon oldirishdir› yoki ‹Albatta, davolaringizning eng yaxshilaridan biri — qon oldirishdir›, dedilar», dedi. (Abu Iso) aytdi: Bu bobda Ali, Ibn Abbos va Ibn Umardan ham (rivoyatlar) bor. Abu Iso aytdi: Anasning hadisi hasan sahih hadisdir. Paygʻambar ﷺ ashoblaridan va boshqa ilm ahlidan baʼzilari qon oluvchining kasbiga ruxsat berganlar. Bu Shofeiyning soʻzidir.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Андан қон олувчининг (ҳажжом) касби ҳақида сўралди. Шунда Анас: «Расулуллоҳ ﷺга қон олдирилди, унга Абу Тайба қон олди. У зот унга икки сў таом беришни буюрдилар ва унинг (хўжайинлари) билан гаплашдилар, улар эса ундан ўз хирожларини (енгиллатиб) туширдилар. Ҳамда у зот: ‹Албатта, даволанадиган нарсаларингизнинг энг афзали — қон олдиришдир› ёки ‹Албатта, даволарингизнинг энг яхшиларидан бири — қон олдиришдир›, дедилар», деди. (Абу Исо) айтди: Бу бобда Али, Ибн Аббос ва Ибн Умардан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо айтди: Анаснинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Пайғамбар ﷺ ашобларидан ва бошқа илм аҳлидан баъзилари қон олувчининг касбига рухсат берганлар. Бу Шофеийнинг сўзидир.
حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ سَمِعْتُ لَيْثًا، يُحَدِّثُ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبَّادٍ، عَنْ أَنَسٍ، عَنْ أَبِي طَلْحَةَ، أَنَّهُ قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنِّي اشْتَرَيْتُ خَمْرًا لأَيْتَامٍ فِي حِجْرِي . قَالَ " أَهْرِقِ الْخَمْرَ وَاكْسِرِ الدِّنَانَ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ جَابِرٍ وَعَائِشَةَ وَأَبِي سَعِيدٍ وَابْنِ مَسْعُودٍ وَابْنِ عُمَرَ وَأَنَسٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي طَلْحَةَ رَوَى الثَّوْرِيُّ هَذَا الْحَدِيثَ عَنِ السُّدِّيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبَّادٍ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ أَبَا طَلْحَةَ كَانَ عِنْدَهُ . وَهَذَا أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ اللَّيْثِ .
Anas (roziyallohu anhu) Abu Talha (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladi: U: «Ey Allohning Nabiysi, men qaramogʻimdagi yetimlar uchun xamr (musallas) sotib olgan edim», dedi. U zot: «Xamrni toʻkib tashla va idishlarni sindir!» dedilar. (Abu Iso) aytdi: Bu bobda Jobir, Oisha, Abu Said, Ibn Masʼud, Ibn Umar va Anasdan ham (rivoyatlar) bor. Abu Iso aytdi: Abu Talha hadisini Savriy as-Suddiydan, u Yahyo ibn Abboddan, u Anasdan: «Abu Talha uning huzurida edi», deb rivoyat qilgan. Bu Lays hadisidan koʻra sahihroqdir.Анас (розияллоҳу анҳу) Абу Талҳа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилади: У: «Эй Аллоҳнинг Набийси, мен қарамоғимдаги етимлар учун хамр (мусаллас) сотиб олган эдим», деди. У зот: «Хамрни тўкиб ташла ва идишларни синдир!» дедилар. (Абу Исо) айтди: Бу бобда Жобир, Оиша, Абу Саид, Ибн Масъуд, Ибн Умар ва Анасдан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо айтди: Абу Талҳа ҳадисини Саврий ас-Суддийдан, у Яҳё ибн Аббоддан, у Анасдан: «Абу Талҳа унинг ҳузурида эди», деб ривоят қилган. Бу Лайс ҳадисидан кўра саҳиҳроқдир.
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمَسْعُودِيِّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عِيسَى بْنِ طَلْحَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ يَلِجُ النَّارَ رَجُلٌ بَكَى مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ حَتَّى يَعُودَ اللَّبَنُ فِي الضَّرْعِ وَلاَ يَجْتَمِعُ غُبَارٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَدُخَانُ جَهَنَّمَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ هُوَ مَوْلَى أَبِي طَلْحَةَ مَدَنِيٌّ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohdan qoʻrqib yigʻlagan kishi sut yelinga qaytmaguncha doʻzaxga kirmaydi. Alloh yoʻlidagi chang bilan jahannam tutuni (bir kishida) jamlanmaydi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳдан қўрқиб йиғлаган киши сут елинга қайтмагунча дўзахга кирмайди. Аллоҳ йўлидаги чанг билан жаҳаннам тутуни (бир кишида) жамланмайди», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ، قَالَ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، قَالَ رَكِبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَرَسًا لأَبِي طَلْحَةَ يُقَالُ لَهُ مَنْدُوبٌ فَقَالَ " مَا كَانَ مِنْ فَزَعٍ وَإِنْ وَجَدْنَاهُ لَبَحْرًا " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ . وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Abu Talhaning «Mandub» deb atalgan otiga mindilar va: «Hech qanday qoʻrqinchli narsa yoʻq edi, biz uni (chopishi) dengizdek (tez) topdik», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu bobda Ibn Amr ibn al-Osdan ham (rivoyat) bor. Bu hadis hasan sahihdir.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Абу Талҳанинг «Мандуб» деб аталган отига миндилар ва: «Ҳеч қандай қўрқинчли нарса йўқ эди, биз уни (чопиши) денгиздек (тез) топдик», дедилар. Абу Исо айтди: Бу бобда Ибн Амр ибн ал-Осдан ҳам (ривоят) бор. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنْ أَجْرَإِ النَّاسِ وَأَجْوَدِ النَّاسِ وَأَشْجَعِ النَّاسِ . قَالَ وَقَدْ فَزِعَ أَهْلُ الْمَدِينَةِ لَيْلَةً سَمِعُوا صَوْتًا قَالَ فَتَلَقَّاهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى فَرَسٍ لأَبِي طَلْحَةَ عُرْىٍ وَهُوَ مُتَقَلِّدٌ سَيْفَهُ فَقَالَ " لَمْ تُرَاعُوا لَمْ تُرَاعُوا " . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " وَجَدْتُهُ بَحْرًا " . يَعْنِي الْفَرَسَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ .
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ odamlarning eng botiri, eng saxiysi va eng jasuri edilar. (Anas) dedi: Bir kechasi Madina ahli bir ovozni eshitib qoʻrqib ketdi. Shunda Nabiy ﷺ Abu Talhaning egarsiz otiga minib, qilichlarini boʻyinlariga osib olgan holda ularning oldiga peshvoz chiqdilar va: «Qoʻrqmanglar, qoʻrqmanglar», dedilar. Soʻng Nabiy ﷺ — otni nazarda tutib — «Men uni (chopishi) dengizdek (tez) topdim», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis sahihdir.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ одамларнинг энг ботири, энг сахийси ва энг жасури эдилар. (Анас) деди: Бир кечаси Мадина аҳли бир овозни эшитиб қўрқиб кетди. Шунда Набий ﷺ Абу Талҳанинг эгарсиз отига миниб, қиличларини бўйинларига осиб олган ҳолда уларнинг олдига пешвоз чиқдилар ва: «Қўрқманглар, қўрқманглар», дедилар. Сўнг Набий ﷺ — отни назарда тутиб — «Мен уни (чопиши) денгиздек (тез) топдим», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الصُّورَةِ فِي الْبَيْتِ وَنَهَى أَنْ يُصْنَعَ ذَلِكَ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَلِيٍّ وَأَبِي طَلْحَةَ وَعَائِشَةَ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبِي أَيُّوبَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ جَابِرٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Rasululloh ﷺ uyda surat (saqlash)dan qaytardilar va uni yasashdan ham qaytardilar», dedi. Bu bobda Ali, Abu Talha, Oisha, Abu Hurayra va Abu Ayyubdan ham (rivoyat) bor. Abu Iso aytdi: Jobirning hadisi hasan sahih hadisdir.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Расулуллоҳ ﷺ уйда сурат (сақлаш)дан қайтардилар ва уни ясашдан ҳам қайтардилар», деди. Бу бобда Али, Абу Талҳа, Оиша, Абу Ҳурайра ва Абу Айюбдан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо айтди: Жобирнинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مُوسَى الأَنْصَارِيُّ، حَدَّثَنَا مَعْنٌ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، أَنَّهُ دَخَلَ عَلَى أَبِي طَلْحَةَ الأَنْصَارِيِّ يَعُودُهُ . قَالَ فَوَجَدْتُ عِنْدَهُ سَهْلَ بْنَ حُنَيْفٍ . قَالَ فَدَعَا أَبُو طَلْحَةَ إِنْسَانًا يَنْزِعُ نَمَطًا تَحْتَهُ فَقَالَ لَهُ سَهْلٌ لِمَ تَنْزِعُهُ فَقَالَ لأَنَّ فِيهِ تَصَاوِيرَ وَقَدْ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَا قَدْ عَلِمْتَ . قَالَ سَهْلٌ أَوَلَمْ يَقُلْ " إِلاَّ مَا كَانَ رَقْمًا فِي ثَوْبٍ " فَقَالَ بَلَى وَلَكِنَّهُ أَطْيَبُ لِنَفْسِي . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Ubaydulloh ibn Utba (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u Abu Talha al-Ansoriyning (roziyallohu anhu) holidan xabar olgani uning huzuriga kirdi. U aytdi: «Men uning oldida Sahl ibn Hunayfni (roziyallohu anhu) topdim. Abu Talha bir kishini chaqirib, ostidagi gilamni (naqshli matoni) olib qoʻyishni buyurdi. Sahl unga: ‹Nega uni olib qoʻyyapsan?› dedi. U: ‹Chunki unda suratlar bor, Nabiy ﷺ esa sen bilgan narsani aytganlar›, dedi. Sahl: ‹U zot: ‹Matoga chizilgan naqshdan boshqasi›, deb (istisno qilmadilarmi?› dedi. U: ‹Ha (shunday), lekin bu mening koʻnglimga xushroqdir›, dedi.» Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Убайдуллоҳ ибн Утба (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, у Абу Талҳа ал-Ансорийнинг (розияллоҳу анҳу) ҳолидан хабар олгани унинг ҳузурига кирди. У айтди: «Мен унинг олдида Саҳл ибн Ҳунайфни (розияллоҳу анҳу) топдим. Абу Талҳа бир кишини чақириб, остидаги гиламни (нақшли матони) олиб қўйишни буюрди. Саҳл унга: ‹Нега уни олиб қўйяпсан?› деди. У: ‹Чунки унда суратлар бор, Набий ﷺ эса сен билган нарсани айтганлар›, деди. Саҳл: ‹У зот: ‹Матога чизилган нақшдан бошқаси›, деб (истисно қилмадиларми?› деди. У: ‹Ҳа (шундай), лекин бу менинг кўнглимга хушроқдир›, деди.» Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي زِيَادٍ، حَدَّثَنَا سَيَّارُ بْنُ حَاتِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي مَنْصُورٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي طَلْحَةَ، قَالَ شَكَوْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْجُوعَ وَرَفَعْنَا عَنْ بُطُونِنَا عَنْ حَجَرٍ حَجَرٍ فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ حَجَرَيْنِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
Abu Talha (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u: «Biz Rasululloh ﷺga ochlikdan shikoyat qildik va qorinlarimizdan birma-bir (bogʻlangan) toshlarni koʻtarib koʻrsatdik. Shunda Rasululloh ﷺ ikkita toshni koʻtarib koʻrsatdilar», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir, biz uni faqat mana shu yoʻldan bilamiz.Абу Талҳа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у: «Биз Расулуллоҳ ﷺга очликдан шикоят қилдик ва қоринларимиздан бирма-бир (боғланган) тошларни кўтариб кўрсатдик. Шунда Расулуллоҳ ﷺ иккита тошни кўтариб кўрсатдилар», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир, биз уни фақат мана шу йўлдан биламиз.
حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ، وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلاَّلُ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، وَغَيْرُ، وَاحِدٍ، وَاللَّفْظُ، لِلْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ قَالُوا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا طَلْحَةَ، يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ تَدْخُلُ الْمَلاَئِكَةُ بَيْتًا فِيهِ كَلْبٌ وَلاَ صُورَةُ تَمَاثِيلَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Abu Talha (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning: «Farishtalar ichida it yoki suratlar (haykallar) boʻlgan uyga kirmaydilar», deganlarini eshitganman. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Абу Талҳа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Фаришталар ичида ит ёки суратлар (ҳайкаллар) бўлган уйга кирмайдилар», деганларини эшитганман. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.