حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، بُنْدَارٌ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ، حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا عَبَّاسُ بْنُ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ اجْتَمَعَ أَبُو حُمَيْدٍ وَأَبُو أُسَيْدٍ وَسَهْلُ بْنُ سَعْدٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ فَذَكَرُوا صَلاَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ أَبُو حُمَيْدٍ أَنَا أَعْلَمُكُمْ بِصَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَكَعَ فَوَضَعَ يَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ كَأَنَّهُ قَابِضٌ عَلَيْهِمَا وَوَتَّرَ يَدَيْهِ فَنَحَّاهُمَا عَنْ جَنْبَيْهِ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَنَسٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي حُمَيْدٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَهُوَ الَّذِي اخْتَارَهُ أَهْلُ الْعِلْمِ أَنْ يُجَافِيَ الرَّجُلُ يَدَيْهِ عَنْ جَنْبَيْهِ فِي الرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ .
Abbos ibn Sahl ibn Saʼd aytadi: Abu Humayd, Abu Usayd, Sahl ibn Saʼd va Muhammad ibn Maslama (roziyallohu anhum) yigʻilishib, Rasululloh ﷺning namozlari haqida soʻzlashdilar. Shunda Abu Humayd (roziyallohu anhu): «Men orangizda Rasululloh ﷺning namozlarini eng yaxshi biluvchiman. Albatta, Rasululloh ﷺ rukuʼ qildilar va qoʻllarini tizzalari ustiga goʻyo ularni (ushlab) siqayotgandek qoʻydilar, hamda qoʻllarini (yoyib) yon tomonlaridan uzoqlashtirdilar», dedi. (Abu Iso) aytdi: Bu bobda Anasdan ham (rivoyat) bor. Abu Iso aytdi: Abu Humaydning hadisi hasan sahih hadisdir. Ilm ahli ixtiyor qilgan (fikr) shudir — kishi rukuʼ va sajdada qoʻllarini yon tomonlaridan uzoq tutadi.Аббос ибн Саҳл ибн Саъд айтади: Абу Ҳумайд, Абу Усайд, Саҳл ибн Саъд ва Муҳаммад ибн Маслама (розияллоҳу анҳум) йиғилишиб, Расулуллоҳ ﷺнинг намозлари ҳақида сўзлашдилар. Шунда Абу Ҳумайд (розияллоҳу анҳу): «Мен орангизда Расулуллоҳ ﷺнинг намозларини энг яхши билувчиман. Албатта, Расулуллоҳ ﷺ рукуъ қилдилар ва қўлларини тиззалари устига гўё уларни (ушлаб) сиқаётгандек қўйдилар, ҳамда қўлларини (ёйиб) ён томонларидан узоқлаштирдилар», деди. (Абу Исо) айтди: Бу бобда Анасдан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо айтди: Абу Ҳумайднинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Илм аҳли ихтиёр қилган (фикр) шудир — киши рукуъ ва саждада қўлларини ён томонларидан узоқ тутади.
حَدَّثَنَا بُنْدَارٌ، مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ، حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْمَدَنِيُّ، حَدَّثَنِي عَبَّاسُ بْنُ سَهْلٍ السَّاعِدِيُّ، قَالَ اجْتَمَعَ أَبُو حُمَيْدٍ وَأَبُو أُسَيْدٍ وَسَهْلُ بْنُ سَعْدٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ فَذَكَرُوا صَلاَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ أَبُو حُمَيْدٍ أَنَا أَعْلَمُكُمْ بِصَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَلَسَ - يَعْنِي - لِلتَّشَهُّدِ فَافْتَرَشَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَأَقْبَلَ بِصَدْرِ الْيُمْنَى عَلَى قِبْلَتِهِ وَوَضَعَ كَفَّهُ الْيُمْنَى عَلَى رُكْبَتِهِ الْيُمْنَى وَكَفَّهُ الْيُسْرَى عَلَى رُكْبَتِهِ الْيُسْرَى وَأَشَارَ بِأُصْبَعِهِ يَعْنِي السَّبَّابَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَبِهِ يَقُولُ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ قَالُوا يَقْعُدُ فِي التَّشَهُّدِ الآخِرِ عَلَى وَرِكِهِ وَاحْتَجُّوا بِحَدِيثِ أَبِي حُمَيْدٍ وَقَالُوا يَقْعُدُ فِي التَّشَهُّدِ الأَوَّلِ عَلَى رِجْلِهِ الْيُسْرَى وَيَنْصِبُ الْيُمْنَى .
Abbos ibn Sahl as-Soidiy (rahimahulloh) (rivoyat qilib) dedi: Abu Humayd, Abu Usayd, Sahl ibn Saʼd va Muhammad ibn Maslama (roziyallohu anhum) bir joyga yigʻilishdi va Rasululloh ﷺning namozlarini zikr qilishdi. Shunda Abu Humayd: «Men sizlarning ichingizda Rasululloh ﷺning namozlarini eng yaxshi biluvchimanmi. Albatta, Rasululloh ﷺ — tashahhud uchun — oʻtirganlarida chap oyoqlarini yozdilar, oʻng (oyoqlarining) uchini qiblaga qaratdilar, oʻng kaftlarini oʻng tizzalari ustiga, chap kaftlarini esa chap tizzalari ustiga qoʻydilar va barmoqlari bilan — yaʼni koʻrsatkich barmoqlari bilan — ishora qildilar», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahih hadisdir. Baʼzi ahli ilm shunga (qaratib) aytadi, bu Shofeiy, Ahmad va Ishoqning soʻzidir. Ular: «Oxirgi tashahhudda kishi yoni (suprasi) ustiga oʻtiradi», deyishdi va Abu Humaydning hadisini dalil qilishdi. Yana: «Birinchi tashahhudda chap oyogʻi ustiga oʻtiradi va oʻngini tik qiladi», deyishdi.Аббос ибн Саҳл ас-Соидий (раҳимаҳуллоҳ) (ривоят қилиб) деди: Абу Ҳумайд, Абу Усайд, Саҳл ибн Саъд ва Муҳаммад ибн Маслама (розияллоҳу анҳум) бир жойга йиғилишди ва Расулуллоҳ ﷺнинг намозларини зикр қилишди. Шунда Абу Ҳумайд: «Мен сизларнинг ичингизда Расулуллоҳ ﷺнинг намозларини энг яхши билувчиманми. Албатта, Расулуллоҳ ﷺ — ташаҳҳуд учун — ўтирганларида чап оёқларини ёздилар, ўнг (оёқларининг) учини қиблага қаратдилар, ўнг кафтларини ўнг тиззалари устига, чап кафтларини эса чап тиззалари устига қўйдилар ва бармоқлари билан — яъни кўрсаткич бармоқлари билан — ишора қилдилар», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Баъзи аҳли илм шунга (қаратиб) айтади, бу Шофеий, Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир. Улар: «Охирги ташаҳҳудда киши ёни (супраси) устига ўтиради», дейишди ва Абу Ҳумайднинг ҳадисини далил қилишди. Яна: «Биринчи ташаҳҳудда чап оёғи устига ўтиради ва ўнгини тик қилади», дейишди.