Amra bint Abdurrahmon

وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، فِيمَا قُرِئَ عَلَيْهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ، أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا، سَمِعَتْ عَائِشَةَ، وَذُكِرَ، لَهَا أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، يَقُولُ إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبُكَاءِ الْحَىِّ ‏.‏ فَقَالَتْ عَائِشَةُ يَغْفِرُ اللَّهُ لأَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَمَا إِنَّهُ لَمْ يَكْذِبْ وَلَكِنَّهُ نَسِيَ أَوْ أَخْطَأَ إِنَّمَا مَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى يَهُودِيَّةٍ يُبْكَى عَلَيْهَا فَقَالَ ‏"‏ إِنَّهُمْ لَيَبْكُونَ عَلَيْهَا وَإِنَّهَا لَتُعَذَّبُ فِي قَبْرِهَا ‏"‏ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Unga (Oishaga) Abdulloh ibn Umar «Albatta, mayyit tirikning yigʻisi sababli azoblanadi», deganligi zikr qilingan edi. Shunda Oisha: «Alloh Abu Abdurrahmonni (Ibn Umarni) magʻfirat qilsin! U yolgʻon gapirmadi, lekin u unutdi yoki yanglishdi. Aslida Rasululloh ﷺ bir yahudiy ayolning oldidan oʻtdilar, unga yigʻlanayotgan edi. Shunda u zot: ‹Albatta, ular unga yigʻlamoqdalar, holbuki, u oʻz qabrida azoblanmoqda›, — dedilar», — dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Унга (Оишага) Абдуллоҳ ибн Умар «Албатта, маййит тирикнинг йиғиси сабабли азобланади», деганлиги зикр қилинган эди. Шунда Оиша: «Аллоҳ Абу Абдурраҳмонни (Ибн Умарни) мағфират қилсин! У ёлғон гапирмади, лекин у унутди ёки янглишди. Аслида Расулуллоҳ ﷺ бир яҳудий аёлнинг олдидан ўтдилар, унга йиғланаётган эди. Шунда у зот: ‹Албатта, улар унга йиғламоқдалар, ҳолбуки, у ўз қабрида азобланмоқда›, — дедилар», — деди.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ عَمْرَةَ، بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّ ابْنَ زِيَادٍ كَتَبَ إِلَى عَائِشَةَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ قَالَ مَنْ أَهْدَى هَدْيًا حَرُمَ عَلَيْهِ مَا يَحْرُمُ عَلَى الْحَاجِّ حَتَّى يُنْحَرَ الْهَدْىُ وَقَدْ بَعَثْتُ بِهَدْيِي فَاكْتُبِي إِلَىَّ بِأَمْرِكِ ‏.‏ قَالَتْ عَمْرَةُ قَالَتْ عَائِشَةُ لَيْسَ كَمَا قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ أَنَا فَتَلْتُ قَلاَئِدَ هَدْىِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدَىَّ ثُمَّ قَلَّدَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ ثُمَّ بَعَثَ بِهَا مَعَ أَبِي فَلَمْ يَحْرُمْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَىْءٌ أَحَلَّهُ اللَّهُ لَهُ حَتَّى نُحِرَ الْهَدْىُ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Ibn Ziyod Oishaga (xat) yozib: «Abdulloh ibn Abbos: ‹Kimki qurbonlik (hadiy) yuborsa, hadiy soʻyilguniga qadar hojiga harom boʻlgan narsalar unga ham harom boʻladi›, dedi. Men esa qurbonligimni yuborganman. Bu haqdagi fikringizni menga yozib yuboring», dedi. Oisha shunday dedi: «Ish Ibn Abbos aytganidek emas. Men Rasululloh ﷺ qurbonliklarining qiladalarini (boʻyinbogʻlarini) oʻz qoʻlim bilan toʻqidim, soʻng Rasululloh ﷺ ularni oʻz qoʻllari bilan taqdilar, soʻng ularni otam bilan (Makkaga) yubordilar. Hadiy soʻyilguniga qadar Alloh u zotga halol qilgan biron narsa Rasululloh ﷺ ga harom boʻlmadi».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Ибн Зиёд Оишага (хат) ёзиб: «Абдуллоҳ ибн Аббос: ‹Кимки қурбонлик (ҳадий) юборса, ҳадий сўйилгунига қадар ҳожига ҳаром бўлган нарсалар унга ҳам ҳаром бўлади›, деди. Мен эса қурбонлигимни юборганман. Бу ҳақдаги фикрингизни менга ёзиб юборинг», деди. Оиша шундай деди: «Иш Ибн Аббос айтганидек эмас. Мен Расулуллоҳ ﷺ қурбонликларининг қиладаларини (бўйинбоғларини) ўз қўлим билан тўқидим, сўнг Расулуллоҳ ﷺ уларни ўз қўллари билан тақдилар, сўнг уларни отам билан (Маккага) юбордилар. Ҳадий сўйилгунига қадар Аллоҳ у зотга ҳалол қилган бирон нарса Расулуллоҳ ﷺ га ҳаром бўлмади».

وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، وَعَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ عَائِشَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ إِنْ كُنْتُ لأَدْخُلُ الْبَيْتَ لِلْحَاجَةِ وَالْمَرِيضُ فِيهِ فَمَا أَسْأَلُ عَنْهُ إِلاَّ وَأَنَا مَارَّةٌ وَإِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيُدْخِلُ عَلَىَّ رَأْسَهُ وَهُوَ فِي الْمَسْجِدِ فَأُرَجِّلُهُ وَكَانَ لاَ يَدْخُلُ الْبَيْتَ إِلاَّ لِحَاجَةٍ إِذَا كَانَ مُعْتَكِفًا ‏.‏ وَقَالَ ابْنُ رُمْحٍ إِذَا كَانُوا مُعْتَكِفِينَ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Albatta men uyga hojat uchun kirar edim — unda (uyda) kasal (kishi) boʻlsa (ham) —; bas, men undan faqat oʻtib ketayotib (yoʻl-yoʻlakay) soʻrar edim. Va albatta Rasululloh ﷺ — U Zot masjidda (iʼtikofda) boʻlganlarida — boshlarini menga kiritar edilar; bas, men uni tarar edim. Va U Zot — iʼtikofda boʻlganlarida — uyga faqat hojat uchungina kirar edilar». Ibn Rumh: «Ular iʼtikofda boʻlganlarida» dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Албатта мен уйга ҳожат учун кирар эдим — унда (уйда) касал (киши) бўлса (ҳам) —; бас, мен ундан фақат ўтиб кетаётиб (йўл-йўлакай) сўрар эдим. Ва албатта Расулуллоҳ ﷺ — У Зот масжидда (иътикофда) бўлганларида — бошларини менга киритар эдилар; бас, мен уни тарар эдим. Ва У Зот — иътикофда бўлганларида — уйга фақат ҳожат учунгина кирар эдилар». Ибн Румҳ: «Улар иътикофда бўлганларида» деди.

وَحَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، بْنُ بِلاَلٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أُخْتٍ، لِعَمْرَةَ قَالَتْ أَخَذْتُ ‏{‏ ق وَالْقُرْآنِ الْمَجِيدِ‏}‏ مِنْ فِي رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَهُوَ يَقْرَأُ بِهَا عَلَى الْمِنْبَرِ فِي كُلِّ جُمُعَةٍ ‏.‏

Amraning singlisi (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Men {Qof, sharafli Qurʼonga qasamki} (Qof 1) (surasini) juma kuni Rasululloh ﷺ ning ogʻizlaridan oldim (yodladim); u zot uni har juma minbar ustida oʻqir edilar».Амранинг синглиси (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Мен {Қоф, шарафли Қуръонга қасамки} (Қоф 1) (сурасини) жума куни Расулуллоҳ ﷺ нинг оғизларидан олдим (ёдладим); у зот уни ҳар жума минбар устида ўқир эдилар».