حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، وَأَبُو مَعْمَرٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، بِمَعْنَاهُ قَالَ فَظَنَّ أَنَّهُ لَمْ يُسْمِعِ النِّسَاءَ فَمَشَى إِلَيْهِنَّ وَبِلاَلٌ مَعَهُ فَوَعَظَهُنَّ وَأَمَرَهُنَّ بِالصَّدَقَةِ فَكَانَتِ الْمَرْأَةُ تُلْقِي الْقُرْطَ وَالْخَاتَمَ فِي ثَوْبِ بِلاَلٍ .
Ato Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan shu maʼnoda rivoyat qiladi: U (Nabiy ﷺ) ayollarga (xutbani) eshittira olmadilar deb oʻyladilar-da, ularning oldiga bordilar, Bilol esa yonlarida edi. U zot ularga vaʼz-nasihat qildilar va sadaqa berishga buyurdilar. Shunda ayol kishi sirgʻa va uzukni Bilolning koʻylagiga tashlar edi.Ато Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан шу маънода ривоят қилади: У (Набий ﷺ) аёлларга (хутбани) эшиттира олмадилар деб ўйладилар-да, уларнинг олдига бордилар, Билол эса ёнларида эди. У зот уларга ваъз-насиҳат қилдилар ва садақа беришга буюрдилар. Шунда аёл киши сирға ва узукни Билолнинг кўйлагига ташлар эди.