Husayn ibn Ali

حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ الأَسَدِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ طَهْمَانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُؤْتَى بِالتَّمْرِ عِنْدَ صِرَامِ النَّخْلِ فَيَجِيءُ هَذَا بِتَمْرِهِ وَهَذَا مِنْ تَمْرِهِ حَتَّى يَصِيرَ عِنْدَهُ كَوْمًا مِنْ تَمْرٍ، فَجَعَلَ الْحَسَنُ وَالْحُسَيْنُ ـ رضى الله عنهما ـ يَلْعَبَانِ بِذَلِكَ التَّمْرِ، فَأَخَذَ أَحَدُهُمَا تَمْرَةً، فَجَعَلَهَا فِي فِيهِ، فَنَظَرَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْرَجَهَا مِنْ فِيهِ فَقَالَ ‏"‏ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ آلَ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم لاَ يَأْكُلُونَ الصَّدَقَةَ ‏"‏‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ga xurmolar — uzilgandan (terilgandan) soʻng darhol — keltirilar edi. Turli kishilar oʻz xurmolarini keltirar edi — to (Paygʻambar ﷺ oldida) katta uyum yigʻilguncha. Bir marta Hasan va Husayn shu xurmolar bilan oʻynab turgan edi. Ulardan biri bir xurmoni olib, ogʻziga soldi. Rasululloh ﷺ unga qarab, uni ogʻzidan oldilar va: «Muhammadning farzandlari sadaqa (qilib) berilgan narsani yemasligini bilmaysanmi?» — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ га хурмолар — узилгандан (терилгандан) сўнг дарҳол — келтирилар эди. Турли кишилар ўз хурмоларини келтирар эди — то (Пайғамбар ﷺ олдида) катта уюм йиғилгунча. Бир марта Ҳасан ва Ҳусайн шу хурмолар билан ўйнаб турган эди. Улардан бири бир хурмони олиб, оғзига солди. Расулуллоҳ ﷺ унга қараб, уни оғзидан олдилар ва: «Муҳаммаднинг фарзандлари садақа (қилиб) берилган нарсани емаслигини билмайсанми?» — дедилар.

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي وَاقِدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدٌ ابْنُ مَرْجَانَةَ، صَاحِبُ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ قَالَ لِي أَبُو هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَيُّمَا رَجُلٍ أَعْتَقَ امْرَأً مُسْلِمًا اسْتَنْقَذَ اللَّهُ بِكُلِّ عُضْوٍ مِنْهُ عُضْوًا مِنْهُ مِنَ النَّارِ ‏"‏‏.‏ قَالَ سَعِيدٌ ابْنُ مَرْجَانَةَ فَانْطَلَقْتُ إِلَى عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ فَعَمَدَ عَلِيُّ بْنُ حُسَيْنٍ ـ رضى الله عنهما ـ إِلَى عَبْدٍ لَهُ قَدْ أَعْطَاهُ بِهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ عَشَرَةَ آلاَفِ دِرْهَمٍ ـ أَوْ أَلْفَ دِينَارٍ ـ فَأَعْتَقَهُ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Kim bir musulmon qulni ozod qilsa, u qulning (har bir) aʼzosini ozod qilgani (evaziga), Alloh uning (oʻz) tanasining barcha aʼzolarini (doʻzax) oʻtidan saqlaydi», — dedilar. Said ibn Marjana: «Men bu hadisni Ali ibn Husaynga rivoyat qildim va u — Abdulloh ibn Jaʼfar oʻn ming dirham yoki bir ming dinor taklif qilgan — oʻz qulini ozod qildi», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Ким бир мусулмон қулни озод қилса, у қулнинг (ҳар бир) аъзосини озод қилгани (эвазига), Аллоҳ унинг (ўз) танасининг барча аъзоларини (дўзах) ўтидан сақлайди», — дедилар. Саид ибн Маржана: «Мен бу ҳадисни Али ибн Ҳусайнга ривоят қилдим ва у — Абдуллоҳ ибн Жаъфар ўн минг дирҳам ёки бир минг динор таклиф қилган — ўз қулини озод қилди», — деди.

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الْمِنْهَالِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُعَوِّذُ الْحَسَنَ وَالْحُسَيْنَ وَيَقُولُ ‏"‏ إِنَّ أَبَاكُمَا كَانَ يُعَوِّذُ بِهَا إِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ، أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّةِ مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ وَهَامَّةٍ، وَمِنْ كُلِّ عَيْنٍ لاَمَّةٍ ‏"‏‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ Hasan va Husayn uchun Allohdan panoh tilar va: «Sizning bobongiz (yaʼni Ibrohim) Ismoil va Ishoq uchun Allohdan — quyidagini oʻqib — panoh tilar edi: ‹Allohim! Men — har bir shaytondan, zaharli hasharotdan va har bir yomon, zararli, hasadgoʻy koʻzdan — Sening Mukammal Soʻzlaring bilan panoh tilayman›», — derdi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ Ҳасан ва Ҳусайн учун Аллоҳдан паноҳ тилар ва: «Сизнинг бобонгиз (яъни Иброҳим) Исмоил ва Ишоқ учун Аллоҳдан — қуйидагини ўқиб — паноҳ тилар эди: ‹Аллоҳим! Мен — ҳар бир шайтондан, заҳарли ҳашаротдан ва ҳар бир ёмон, зарарли, ҳасадгўй кўздан — Сенинг Мукаммал Сўзларинг билан паноҳ тилайман›», — дерди.

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنِي حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أُتِيَ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ زِيَادٍ بِرَأْسِ الْحُسَيْنِ ـ عَلَيْهِ السَّلاَمُ ـ فَجُعِلَ فِي طَسْتٍ، فَجَعَلَ يَنْكُتُ، وَقَالَ فِي حُسْنِهِ شَيْئًا‏.‏ فَقَالَ أَنَسٌ كَانَ أَشْبَهَهُمْ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَكَانَ مَخْضُوبًا بِالْوَسْمَةِ‏.‏

Ubaydulloh ibn Ziyodga Husayn (alayhissalom)ning boshi keltirildi va u bir tovoqqa qoʻyildi. U (Ubaydulloh) uni (tayoqcha bilan) chertib, husni (chiroyi) haqida bir narsa dedi. Shunda Anas: «U (Husayn) ulardan Rasululloh ﷺga eng oʻxshashi edi va u (soqolini) vasma bilan boʻyagan edi», dedi.Убайдуллоҳ ибн Зиёдга Ҳусайн (алайҳиссалом)нинг боши келтирилди ва у бир товоққа қўйилди. У (Убайдуллоҳ) уни (таёқча билан) чертиб, ҳусни (чиройи) ҳақида бир нарса деди. Шунда Анас: «У (Ҳусайн) улардан Расулуллоҳ ﷺга энг ўхшаши эди ва у (соқолини) васма билан бўяган эди», деди.