حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ رَجُلَيْنِ، مِنْ بَنِي بَكْرٍ قَالاَ رَأَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ بَيْنَ أَوْسَطِ أَيَّامِ التَّشْرِيقِ وَنَحْنُ عِنْدَ رَاحِلَتِهِ وَهِيَ خُطْبَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الَّتِي خَطَبَ بِمِنًى .
Ibn Abu Najih (rahimahulloh) otasidan, u Banu Bakrdan boʻlgan ikki kishidan rivoyat qiladi: Ular: «Biz Rasululloh ﷺ ni tashriq kunlarining oʻrtasida xutba qilayotganlarini koʻrdik, biz esa u zotning ulovlari yonida edik. Bu Rasululloh ﷺ ning Minoda qilgan xutbalari edi», dedilar.Ибн Абу Нажиҳ (раҳимаҳуллоҳ) отасидан, у Бану Бакрдан бўлган икки кишидан ривоят қилади: Улар: «Биз Расулуллоҳ ﷺ ни ташриқ кунларининг ўртасида хутба қилаётганларини кўрдик, биз эса у зотнинг уловлари ёнида эдик. Бу Расулуллоҳ ﷺ нинг Минода қилган хутбалари эди», дедилар.