حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَرَ، قَالَ: حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ: قُبِضَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ الاثْنَيْنِ فَمَكَثَ ذَلِكَ الْيَوْمَ وَلَيْلَةَ الثُّلاثَاءِ، وَدُفِنَ مِنَ اللَّيْلِ، وَقَالَ سُفْيَانُ: وَقَالَ غَيْرُهُ: يُسْمَعُ صَوْتُ الْمَسَاحِي مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ.
Muhammad ibn Ali al-Boqir (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dushanba kuni vafot etdilar, oʻsha kun va seshanba kechasi (dafn etilmay) turdilar, keyin kechasi dafn qilindilar. Tunning oxirida belkuraklarning (qabr qazish) ovozi eshitilib turardi.Муҳаммад ибн Али ал-Боқир (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ душанба куни вафот этдилар, ўша кун ва сешанба кечаси (дафн этилмай) турдилар, кейин кечаси дафн қилиндилар. Туннинг охирида белкуракларнинг (қабр қазиш) овози эшитилиб турарди.