Muhammad ibn Ibrohim

حَدَّثَنِي زِيَادٌ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهَادِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّهُ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَعْتَكِفُ الْعَشْرَ الْوُسُطَ مِنْ رَمَضَانَ فَاعْتَكَفَ عَامًا حَتَّى إِذَا كَانَ لَيْلَةَ إِحْدَى وَعِشْرِينَ وَهِيَ اللَّيْلَةُ الَّتِي يَخْرُجُ فِيهَا مِنْ صُبْحِهَا مِنَ اعْتِكَافِهِ قَالَ ‏ "‏ مَنِ اعْتَكَفَ مَعِي فَلْيَعْتَكِفِ الْعَشْرَ الأَوَاخِرَ وَقَدْ رَأَيْتُ هَذِهِ اللَّيْلَةَ ثُمَّ أُنْسِيتُهَا وَقَدْ رَأَيْتُنِي أَسْجُدُ مِنْ صُبْحِهَا فِي مَاءٍ وَطِينٍ فَالْتَمِسُوهَا فِي الْعَشْرِ الأَوَاخِرِ وَالْتَمِسُوهَا فِي كُلِّ وِتْرٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ فَأُمْطِرَتِ السَّمَاءُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ وَكَانَ الْمَسْجِدُ عَلَى عَرِيشٍ فَوَكَفَ الْمَسْجِدُ - قَالَ أَبُو سَعِيدٍ - فَأَبْصَرَتْ عَيْنَاىَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم انْصَرَفَ وَعَلَى جَبْهَتِهِ وَأَنْفِهِ أَثَرُ الْمَاءِ وَالطِّينِ مِنْ صُبْحِ لَيْلَةِ إِحْدَى وَعِشْرِينَ ‏.‏

Molik Yazid ibn Abdulloh ibn al-Hoddan, u Muhammad ibn Ibrohim ibn al-Horis at-Taymiydan, u Abu Salama ibn Abdurrahmondan, u Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladiki, u dedi: «Rasululloh ﷺ Ramazonning oʻrta oʻn kunligida eʼtikof qilar edilar. Bir yili eʼtikof qildilar, toki yigirma birinchi kecha — u ertasi tongida eʼtikofdan chiqadigan kechalari boʻlganida, u zot: ‹Kim men bilan eʼtikof qilgan boʻlsa, oxirgi oʻn (kun)da eʼtikof qilsin. Men bu kechani (Laylat ul-Qadrni) koʻrgan edim, soʻng u menga unutdirildi. Men oʻzimni uning tongida suv va loyda sajda qilayotganimni koʻrdim. Bas, uni oxirgi oʻn (kun)da izlang va uni har bir toq (kecha)da izlang›, dedilar». Abu Said dedi: «Oʻsha kecha osmondan yomgʻir yogʻdi. Masjid esa (xurmo shoxlaridan) chaylada (usti ochiq) edi, shunda masjid (tomi) oqdi». Abu Said dedi: «Yigirma birinchi kecha tongida ikki koʻzim Rasululloh ﷺ ni koʻrdi — u zot (namozdan) qaytdilar, peshonalari va burunlarida suv hamda loy izi bor edi».Молик Язид ибн Абдуллоҳ ибн ал-Ҳоддан, у Муҳаммад ибн Иброҳим ибн ал-Ҳорис ат-Таймийдан, у Абу Салама ибн Абдурраҳмондан, у Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қиладики, у деди: «Расулуллоҳ ﷺ Рамазоннинг ўрта ўн кунлигида эътикоф қилар эдилар. Бир йили эътикоф қилдилар, токи йигирма биринчи кеча — у эртаси тонгида эътикофдан чиқадиган кечалари бўлганида, у зот: ‹Ким мен билан эътикоф қилган бўлса, охирги ўн (кун)да эътикоф қилсин. Мен бу кечани (Лайлат ул-Қадрни) кўрган эдим, сўнг у менга унутдирилди. Мен ўзимни унинг тонгида сув ва лойда сажда қилаётганимни кўрдим. Бас, уни охирги ўн (кун)да изланг ва уни ҳар бир тоқ (кеча)да изланг›, дедилар». Абу Саид деди: «Ўша кеча осмондан ёмғир ёғди. Масжид эса (хурмо шохларидан) чайлада (усти очиқ) эди, шунда масжид (томи) оқди». Абу Саид деди: «Йигирма биринчи кеча тонгида икки кўзим Расулуллоҳ ﷺ ни кўрди — у зот (намоздан) қайтдилар, пешоналари ва бурунларида сув ҳамда лой изи бор эди».

وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهَادِي، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيِّ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أُمَيَّةَ، أَنَّ امْرَأَةً، هَلَكَ عَنْهَا زَوْجُهَا فَاعْتَدَّتْ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا ثُمَّ تَزَوَّجَتْ حِينَ حَلَّتْ فَمَكَثَتْ عِنْدَ زَوْجِهَا أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَنِصْفَ شَهْرٍ ثُمَّ وَلَدَتْ وَلَدًا تَامًّا فَجَاءَ زَوْجُهَا إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَدَعَا عُمَرُ نِسْوَةً مِنْ نِسَاءِ الْجَاهِلِيَّةِ قُدَمَاءَ فَسَأَلَهُنَّ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَتِ امْرَأَةٌ مِنْهُنَّ أَنَا أُخْبِرُكَ عَنْ هَذِهِ الْمَرْأَةِ هَلَكَ عَنْهَا زَوْجُهَا حِينَ حَمَلَتْ مِنْهُ فَأُهْرِيقَتْ عَلَيْهِ الدِّمَاءُ فَحَشَّ وَلَدُهَا فِي بَطْنِهَا فَلَمَّا أَصَابَهَا زَوْجُهَا الَّذِي نَكَحَهَا وَأَصَابَ الْوَلَدَ الْمَاءُ تَحَرَّكَ الْوَلَدُ فِي بَطْنِهَا وَكَبِرَ ‏.‏ فَصَدَّقَهَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَفَرَّقَ بَيْنَهُمَا وَقَالَ عُمَرُ أَمَا إِنَّهُ لَمْ يَبْلُغْنِي عَنْكُمَا إِلاَّ خَيْرٌ وَأَلْحَقَ الْوَلَدَ بِالأَوَّلِ ‏.‏

Molik menga Yazid ibn Abdulloh ibn al-Hodiydan, u Muhammad ibn Ibrohim ibn al-Horis at-Taymiydan, u Sulaymon ibn Yasordan, u Abdulloh ibn Abu Umayyadan rivoyat qildi: Bir ayolning eri vafot etib, u toʻrt oyu oʻn kun idda tutdi. Soʻng idda tugab halol boʻlgach turmushga chiqdi. U eri huzurida toʻrt yarim oy turgach, toʻliq (yetuk) bola tugʻdi. Uning eri Umar ibn al-Xattob oldiga kelib, bu haqda unga aytdi. Umar johiliyat ayollaridan yoshi ulugʻlarini chaqirib, ulardan bu haqda soʻradi. Ulardan bir ayol: «Men senga bu ayol haqida xabar beray. Eri vafot etganda u undan homilador edi. Soʻng (erining oʻlimi tufayli) unga qon quyilib, qornidagi bolasi qurib (rivojlanmay) qoldi. Yangi eri unga yaqinlik qilib, bolaga (uning) suvi yetgach, bola qornida harakatga kelib, oʻsdi», dedi. Umar ibn al-Xattob uni tasdiqlab, ikkovini (idda tugaguncha) ajratib qoʻydi va: «Sizlar haqingizda menga faqat yaxshilik yetib kelgan», dedi. Bolani esa birinchi (er)ga qoʻshdi.Молик менга Язид ибн Абдуллоҳ ибн ал-Ҳодийдан, у Муҳаммад ибн Иброҳим ибн ал-Ҳорис ат-Таймийдан, у Сулаймон ибн Ясордан, у Абдуллоҳ ибн Абу Умайядан ривоят қилди: Бир аёлнинг эри вафот этиб, у тўрт ою ўн кун идда тутди. Сўнг идда тугаб ҳалол бўлгач турмушга чиқди. У эри ҳузурида тўрт ярим ой тургач, тўлиқ (етук) бола туғди. Унинг эри Умар ибн ал-Хаттоб олдига келиб, бу ҳақда унга айтди. Умар жоҳилият аёлларидан ёши улуғларини чақириб, улардан бу ҳақда сўради. Улардан бир аёл: «Мен сенга бу аёл ҳақида хабар берай. Эри вафот этганда у ундан ҳомиладор эди. Сўнг (эрининг ўлими туфайли) унга қон қуйилиб, қорнидаги боласи қуриб (ривожланмай) қолди. Янги эри унга яқинлик қилиб, болага (унинг) суви етгач, бола қорнида ҳаракатга келиб, ўсди», деди. Умар ибн ал-Хаттоб уни тасдиқлаб, икковини (идда тугагунча) ажратиб қўйди ва: «Сизлар ҳақингизда менга фақат яхшилик етиб келган», деди. Болани эса биринчи (эр)га қўшди.