وَحَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ، جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ، يَقُولُ قَرَأَ رَجُلٌ الْكَهْفَ وَفِي الدَّارِ دَابَّةٌ فَجَعَلَتْ تَنْفِرُ فَنَظَرَ فَإِذَا ضَبَابَةٌ أَوْ سَحَابَةٌ قَدْ غَشِيَتْهُ قَالَ فَذَكَرَ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " اقْرَأْ فُلاَنُ فَإِنَّهَا السَّكِينَةُ تَنَزَّلَتْ عِنْدَ الْقُرْآنِ أَوْ تَنَزَّلَتْ لِلْقُرْآنِ " .
Baro ibn Ozib (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Kahf (surasini) oʻqidi, hovlida esa bir hayvon bor edi, u hurka boshladi. (Kishi) qaragan edi, uni bir tuman yoki bulut qoplab turgan ekan. (Roviy) dedi: Soʻng u buni Nabiy ﷺ ga aytdi. Shunda u zot: «Oʻqiyver, ey falonchi! Albatta, bu Qurʼon (tilovati) oldida nozil boʻlgan — yoki Qurʼon (tilovati) tufayli nozil boʻlgan — sakina (xotirjamlik)dir», dedilar.Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Бир киши Каҳф (сурасини) ўқиди, ҳовлида эса бир ҳайвон бор эди, у ҳурка бошлади. (Киши) қараган эди, уни бир туман ёки булут қоплаб турган экан. (Ровий) деди: Сўнг у буни Набий ﷺ га айтди. Шунда у зот: «Ўқийвер, эй фалончи! Албатта, бу Қуръон (тиловати) олдида нозил бўлган — ёки Қуръон (тиловати) туфайли нозил бўлган — сакина (хотиржамлик)дир», дедилар.