Sobit al-Bunoniy

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَبَّادِ بْنِ جَبَلَةَ بْنِ أَبِي رَوَّادٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، - وَهُوَ ابْنُ جَعْفَرٍ - حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ مَا أَوْلَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى امْرَأَةٍ مِنْ نِسَائِهِ أَكْثَرَ أَوْ أَفْضَلَ مِمَّا أَوْلَمَ عَلَى زَيْنَبَ ‏.‏ فَقَالَ ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ بِمَا أَوْلَمَ قَالَ أَطْعَمَهُمْ خُبْزًا وَلَحْمًا حَتَّى تَرَكُوهُ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻz ayollaridan birortasiga Zaynabga qilgandan koʻproq yoki afzalroq valima qilmadilar. Shunda Sobit al-Bunoniy: «(U zot) nima bilan valima qildilar?» dedi. (Anas): «(U zot) ularni shu qadar non va goʻsht bilan toʻydirdilarki, hatto (toʻyib) uni tashlab ketishdi», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўз аёлларидан бирортасига Зайнабга қилгандан кўпроқ ёки афзалроқ валима қилмадилар. Шунда Собит ал-Буноний: «(У зот) нима билан валима қилдилар?» деди. (Анас): «(У зот) уларни шу қадар нон ва гўшт билан тўйдирдиларки, ҳатто (тўйиб) уни ташлаб кетишди», деди.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ، قَالَ دَخَلْتُ أَنَا وَثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ، عَلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ فَقَالَ ثَابِتٌ يَا أَبَا حَمْزَةَ اشْتَكَيْتُ ‏.‏ فَقَالَ أَنَسٌ أَفَلاَ أَرْقِيكَ بِرُقْيَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ بَلَى ‏.‏ قَالَ ‏"‏ اللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ مُذْهِبَ الْبَاسِ اشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لاَ شَافِيَ إِلاَّ أَنْتَ شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَنَسٍ وَعَائِشَةَ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي سَعِيدٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَسَأَلْتُ أَبَا زُرْعَةَ عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ فَقُلْتُ لَهُ رِوَايَةُ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ أَصَحُّ أَوْ حَدِيثُ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ أَنَسٍ قَالَ كِلاَهُمَا صَحِيحٌ ‏.‏ وَرَوَى عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَعَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسٍ ‏.‏

Abdulaziz ibn Suhaybdan rivoyat qilinadi: U: «Men va Sobit al-Bunoniy Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)ning huzuriga kirdik. Sobit: ‹Ey Abu Hamza, men ogʻrib qoldim›, dedi. Shunda Anas: ‹Senga Rasululloh ﷺning ruqyasi bilan ruqya qilmaymi?› dedi. U: ‹Albatta (qiling)›, dedi. (Anas): ‹Allohumma, ey odamlarning Robbi, dardni ketkazguvchi Zot, shifo bergin, Sen shifo beruvchisan, Sendan boshqa shifo beruvchi yoʻq, hech qanday kasallik qoldirmaydigan shifo bergin›, dedi», dedi. Abu Iso aytdi: Abu Said hadisi hasan sahih hadisdir.Абдулазиз ибн Суҳайбдан ривоят қилинади: У: «Мен ва Собит ал-Буноний Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)нинг ҳузурига кирдик. Собит: ‹Эй Абу Ҳамза, мен оғриб қолдим›, деди. Шунда Анас: ‹Сенга Расулуллоҳ ﷺнинг руқяси билан руқя қилмайми?› деди. У: ‹Албатта (қилинг)›, деди. (Анас): ‹Аллоҳумма, эй одамларнинг Робби, дардни кетказгувчи Зот, шифо бергин, Сен шифо берувчисан, Сендан бошқа шифо берувчи йўқ, ҳеч қандай касаллик қолдирмайдиган шифо бергин›, деди», деди. Абу Исо айтди: Абу Саид ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир.

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، وَدَاوُدُ بْنُ شَبِيبٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، قَالَ أُقِيمَتْ صَلاَةُ الْعِشَاءِ فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي حَاجَةً ‏.‏ فَقَامَ يُنَاجِيهِ حَتَّى نَعَسَ الْقَوْمُ أَوْ بَعْضُ الْقَوْمِ ثُمَّ صَلَّى بِهِمْ وَلَمْ يَذْكُرْ وُضُوءًا ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Xufton namoziga iqomat aytildi; shunda bir kishi turib: «Yo Rasululloh, mening (siz bilan gaplashadigan) bir hojatim bor», — dedi. U zot turib, u bilan maxfiy suhbatlashdilar — toki odamlar, yoki baʼzi odamlar mudrab qolguncha; soʻng u zot ularga namoz oʻqib berdilar. (Sobit al-Bunoniy) tahoratni eslamadi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Хуфтон намозига иқомат айтилди; шунда бир киши туриб: «Ё Расулуллоҳ, менинг (сиз билан гаплашадиган) бир ҳожатим бор», — деди. У зот туриб, у билан махфий суҳбатлашдилар — токи одамлар, ёки баъзи одамлар мудраб қолгунча; сўнг у зот уларга намоз ўқиб бердилар. (Собит ал-Буноний) таҳоратни эсламади.

عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لِيَسْأَلْ أَحَدُكُمْ رَبَّهُ حَاجَتَهُ كُلَّهَا حَتَّى يَسْأَلَهُ شِسْعَ نَعله إِذا انْقَطع» زَادَ فِي رِوَايَةٍ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ مُرْسَلًا «حَتَّى يَسْأَلَهُ الْمِلْحَ وَحَتَّى يَسْأَلَهُ شِسْعَهُ إِذَا انْقَطع» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz Rabbidan har bir hojatini soʻrasin, hatto poyabzalining ipi uzilsa, uni ham soʻrasin», dedilar. Bu hadis gʻaribdir. Bu hadisni bir necha kishi Jaʼfar ibn Sulaymondan, u Sobit al-Bunoniydan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qilib, unda Anasni zikr qilmaganlar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз Раббидан ҳар бир ҳожатини сўрасин, ҳатто поябзалининг ипи узилса, уни ҳам сўрасин», дедилар. Бу ҳадис ғарибдир. Бу ҳадисни бир неча киши Жаъфар ибн Сулаймондан, у Собит ал-Бунонийдан, у Набий ﷺдан ривоят қилиб, унда Анасни зикр қилмаганлар.

حَدَّثَنَا أَبُو الْخَطَّابِ، زِيَادُ بْنُ يَحْيَى الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو عَتَّابٍ، سَهْلُ بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَيَّارٍ، قَالَ كُنْتُ أَمْشِي مَعَ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ فَمَرَّ عَلَى صِبْيَانٍ فَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ فَقَالَ ثَابِتٌ كُنْتُ مَعَ أَنَسٍ فَمَرَّ عَلَى صِبْيَانٍ فَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ وَقَالَ أَنَسٌ كُنْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَمَرَّ عَلَى صِبْيَانٍ فَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ رَوَاهُ غَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ ثَابِتٍ وَرُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ أَنَسٍ ‏.‏ حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ bilan birga edim. U zot bolalar (oldidan) oʻtib, ularga salom berdilar. (Bu hadisni Sayyor Sobit al-Bunoniydan, u Anasdan rivoyat qilgan.) Abu Iso aytdi: Bu hadis sahihdir, uni bir necha kishi Sobitdan rivoyat qilgan va Anasdan boshqa vajhlardan ham rivoyat qilingan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан бирга эдим. У зот болалар (олдидан) ўтиб, уларга салом бердилар. (Бу ҳадисни Сайёр Собит ал-Бунонийдан, у Анасдан ривоят қилган.) Абу Исо айтди: Бу ҳадис саҳиҳдир, уни бир неча киши Собитдан ривоят қилган ва Анасдан бошқа важҳлардан ҳам ривоят қилинган.

حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، عَنْ حُمَيْدٍ، قَالَ سَأَلْتُ ثَابِتًا الْبُنَانِيَّ عَنِ الرَّجُلِ، يَتَكَلَّمُ بَعْدَ مَا تُقَامُ الصَّلاَةُ فَحَدَّثَنِي عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَعَرَضَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلٌ فَحَبَسَهُ بَعْدَ مَا أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ ‏.‏

Humayd (rahimahulloh) aytadi: Men Sobit al-Bunoniydan namozga iqomat aytilgandan keyin gaplashadigan kishi haqida soʻradim. Shunda u menga Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilib aytdi: Namozga iqomat aytildi, shunda bir kishi Allohning Rasuli ﷺ oldiga keldi va iqomat aytilgandan keyin u zotni ushlab qoldi.Ҳумайд (раҳимаҳуллоҳ) айтади: Мен Собит ал-Бунонийдан намозга иқомат айтилгандан кейин гаплашадиган киши ҳақида сўрадим. Шунда у менга Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилиб айтди: Намозга иқомат айтилди, шунда бир киши Аллоҳнинг Расули ﷺ олдига келди ва иқомат айтилгандан кейин у зотни ушлаб қолди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ، حَدَّثَنِي أَبِي، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَالِمٍ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ، قَالَ قَالَ لِي يَا مُحَمَّدُ إِذَا اشْتَكَيْتَ فَضَعْ يَدَكَ حَيْثُ تَشْتَكِي وَقُلْ بِسْمِ اللَّهِ أَعُوذُ بِعِزَّةِ اللَّهِ وَقُدْرَتِهِ مِنْ شَرِّ مَا أَجِدُ مِنْ وَجَعِي هَذَا ثُمَّ ارْفَعْ يَدَكَ ثُمَّ أَعِدْ ذَلِكَ وِتْرًا فَإِنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ حَدَّثَنِي أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَدَّثَهُ بِذَلِكَ ‏.‏ قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَمُحَمَّدُ بْنُ سَالِمٍ هَذَا شَيْخٌ بَصْرِيٌّ ‏.‏

Sobit al-Bunoniy Muhammad ibn Solimga aytdi: «Ey Muhammad, ogʻriganingda qoʻlingni ogʻriyotgan joyga qoʻyib: ‹Bismillah, aʼuzu bi-izzatillahi va qudratihi min sharri ma ajidu min vajaʼiy haza (Alloh nomi bilan boshlayman, his qilayotgan ushbu ogʻrigʻimning yomonligidan Allohning izzati va qudrati bilan panoh soʻrayman)›, deb ayt. Soʻng qoʻlingni koʻtar va buni toq marta takrorla. Chunki Anas ibn Molik menga: Rasululloh ﷺ menga buni soʻzlab berdilar, deb soʻzlab berdi». Abu Iso aytdi: Bu hadis shu yoʻldan hasan gʻaribdir. Bu Muhammad ibn Solim basralik shayxdir.Собит ал-Буноний Муҳаммад ибн Солимга айтди: «Эй Муҳаммад, оғриганингда қўлингни оғриётган жойга қўйиб: ‹Бисмиллаҳ, аъузу би-иззатиллаҳи ва қудратиҳи мин шарри ма ажиду мин важаъий ҳаза (Аллоҳ номи билан бошлайман, ҳис қилаётган ушбу оғриғимнинг ёмонлигидан Аллоҳнинг иззати ва қудрати билан паноҳ сўрайман)›, деб айт. Сўнг қўлингни кўтар ва буни тоқ марта такрорла. Чунки Анас ибн Молик менга: Расулуллоҳ ﷺ менга буни сўзлаб бердилар, деб сўзлаб берди». Абу Исо айтди: Бу ҳадис шу йўлдан ҳасан ғарибдир. Бу Муҳаммад ибн Солим басралик шайхдир.

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، أَخْبَرَنَا عَاصِمُ بْنُ بَهْدَلَةَ، عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ، عَنْ أَبِي ظَبْيَةَ، عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَبِيتُ عَلَى ذِكْرٍ طَاهِرًا فَيَتَعَارُّ مِنَ اللَّيْلِ فَيَسْأَلُ اللَّهَ خَيْرًا مِنَ الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ إِلاَّ أَعْطَاهُ إِيَّاهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ قَدِمَ عَلَيْنَا أَبُو ظَبْيَةَ فَحَدَّثَنَا بِهَذَا الْحَدِيثِ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ثَابِتٌ قَالَ فُلاَنٌ لَقَدْ جَهَدْتُ أَنْ أَقُولَهَا حِينَ أَنْبَعِثُ فَمَا قَدَرْتُ عَلَيْهَا ‏.‏

Muoz ibn Jabal (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi. U zot: «Qaysi bir musulmon (Allohni) zikr qilgan holda, pok holatda tunasayu, soʻng kechasi uygʻonib, Allohdan dunyo va oxiratning yaxshiligini soʻrasa, Alloh albatta uni unga ato etadi», dedilar. Sobit al-Bunoniy aytadi: Abu Zabya bizning oldimizga keldi va bizga bu hadisni Muoz ibn Jabaldan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qilib berdi. Sobit aytadi: Falon kishi: «Men uygʻonganimda buni aytishga juda harakat qildim, ammo unga qodir boʻlolmadim», dedi.Муоз ибн Жабал (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади. У зот: «Қайси бир мусулмон (Аллоҳни) зикр қилган ҳолда, пок ҳолатда тунасаю, сўнг кечаси уйғониб, Аллоҳдан дунё ва охиратнинг яхшилигини сўраса, Аллоҳ албатта уни унга ато этади», дедилар. Собит ал-Буноний айтади: Абу Забя бизнинг олдимизга келди ва бизга бу ҳадисни Муоз ибн Жабалдан, у Набий ﷺдан ривоят қилиб берди. Собит айтади: Фалон киши: «Мен уйғонганимда буни айтишга жуда ҳаракат қилдим, аммо унга қодир бўлолмадим», деди.