Sobit Anas

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم دَعَا بِإِنَاءٍ مِنْ مَاءٍ، فَأُتِيَ بِقَدَحٍ رَحْرَاحٍ فِيهِ شَىْءٌ مِنْ مَاءٍ، فَوَضَعَ أَصَابِعَهُ فِيهِ‏.‏ قَالَ أَنَسٌ فَجَعَلْتُ أَنْظُرُ إِلَى الْمَاءِ يَنْبُعُ مِنْ بَيْنِ أَصَابِعِهِ، قَالَ أَنَسٌ فَحَزَرْتُ مَنْ تَوَضَّأَ مَا بَيْنَ السَّبْعِينَ إِلَى الثَّمَانِينَ‏.‏

Sobit (Anasdan) rivoyat qiladi: Anas dedi: «Paygʻambar ﷺ suv soʻradilar; u zotga tagi keng, chuqur boʻlmagan, ozgina suv boʻlgan bir idish keltirildi; u zot barmoqlarini unga soldilar». Anas yana dedi: «Men suvning u zotning barmoqlari orasidan otilib chiqayotganini koʻrdim». Anas qoʻshimcha qildi: «Men undan tahorat olgan odamlarni yetmishdan saksongacha deb chamaladim».Собит (Анасдан) ривоят қилади: Анас деди: «Пайғамбар ﷺ сув сўрадилар; у зотга таги кенг, чуқур бўлмаган, озгина сув бўлган бир идиш келтирилди; у зот бармоқларини унга солдилар». Анас яна деди: «Мен сувнинг у зотнинг бармоқлари орасидан отилиб чиқаётганини кўрдим». Анас қўшимча қилди: «Мен ундан таҳорат олган одамларни етмишдан саксонгача деб чамаладим».

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ ثَابِتٍ، قَالَ كَانَ أَنَسٌ يَنْعَتُ لَنَا صَلاَةَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَكَانَ يُصَلِّي وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ قَامَ حَتَّى نَقُولَ قَدْ نَسِيَ‏.‏

Sobit (Anasdan) rivoyat qiladi: Anas bizga Paygʻambar ﷺ ning namozini koʻrsatar va koʻrsatayotganida, rukuʼdan boshini koʻtarib, shunchalik uzoq turar ediki, biz: «U (sajdani) unutdi», — der edik.Собит (Анасдан) ривоят қилади: Анас бизга Пайғамбар ﷺ нинг намозини кўрсатар ва кўрсатаётганида, рукуъдан бошини кўтариб, шунчалик узоқ турар эдики, биз: «У (саждани) унутди», — дер эдик.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ إِنِّي لاَ آلُو أَنْ أُصَلِّيَ بِكُمْ كَمَا رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي بِنَا‏.‏ قَالَ ثَابِتٌ كَانَ أَنَسٌ يَصْنَعُ شَيْئًا لَمْ أَرَكُمْ تَصْنَعُونَهُ، كَانَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ قَامَ حَتَّى يَقُولَ الْقَائِلُ قَدْ نَسِيَ‏.‏ وَبَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ حَتَّى يَقُولَ الْقَائِلُ قَدْ نَسِيَ‏.‏

Sobit (Anasdan) rivoyat qiladi: Anas: «Men Paygʻambar ﷺ bizga namozni qanday oʻqitgan boʻlsalar, sizlarga ham shunday oʻqitishda qoʻlimdan kelganini qilaman», — dedi. Anas men sizlarni qilayotgan holda koʻrmagan bir ishni qilar edi: u rukuʼdan keyin shunchalik uzoq (tik) turar ediki, kishi: «U (sajdani) unutdi», — deb oʻylar edi; va u ikki sajda orasida shunchalik uzoq oʻtirar ediki, kishi: «U ikkinchi sajdani unutdi», — deb oʻylar edi.Собит (Анасдан) ривоят қилади: Анас: «Мен Пайғамбар ﷺ бизга намозни қандай ўқитган бўлсалар, сизларга ҳам шундай ўқитишда қўлимдан келганини қиламан», — деди. Анас мен сизларни қилаётган ҳолда кўрмаган бир ишни қилар эди: у рукуъдан кейин шунчалик узоқ (тик) турар эдики, киши: «У (саждани) унутди», — деб ўйлар эди; ва у икки сажда орасида шунчалик узоқ ўтирар эдики, киши: «У иккинчи саждани унутди», — деб ўйлар эди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ خِضَابِ النَّبِيِّ، صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ أَنَّهُ لَمْ يَخْضِبْ وَلَكِنْ قَدْ خَضَبَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا ‏.‏

Sobit Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladi: Undan Nabiy ﷺning soch boʻyashlari haqida soʻralganda, u zot (sochlarini) boʻyamaganlarini, lekin Abu Bakr va Umar (roziyallohu anhumo) (sochlarini) boʻyaganlarini aytdi.Собит Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилади: Ундан Набий ﷺнинг соч бўяшлари ҳақида сўралганда, у зот (сочларини) бўямаганларини, лекин Абу Бакр ва Умар (розияллоҳу анҳумо) (сочларини) бўяганларини айтди.