وَعَنْ ثَابِتِ بْنِ الضَّحَّاكِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ حَلَفَ عَلَى مِلَّةٍ غَيْرِ الْإِسْلَامِ كَاذِبًا فَهُوَ كَمَا قَالَ وَلَيْسَ عَلَى ابْنِ آدَمَ فِيمَا لَا يَمْلِكُ وَمَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِشَيْءٍ فِي الدُّنْيَا عُذِّبَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَمَنْ لَعَنَ مُؤْمِنًا فَهُوَ كَقَتْلِهِ وَمَنْ قَذَفَ مُؤْمِنًا بِكُفْرٍ فَهُوَ كَقَتْلِهِ وَمَنِ ادَّعَى دَعْوَى كَاذِبَةً لِيَتَكَثَّرَ بِهَا لَمْ يَزِدْهُ اللَّهُ إِلَّا قِلَّةً»
(Sobit ibn Zahhok (roziyallohu anhu) — u Shajara (Bayʼat ar-Rizvon) sahobalaridan edi — rivoyat qildiki, Rasululloh ﷺ: «Kim Islomdan boshqa bir millat (din) bilan qasam ichsa (yaʼni ‹agar shunday qilsam, falon din(dagi) boʻlay› desa), u oʻzi aytganidek (gunohkor)dir. Odam farzandi oʻzi ega boʻlmagan narsa haqida nazr (qilishga majbur) emas. Kim bu dunyoda oʻzini biror narsa bilan oʻldirsa, qiyomat kuni oʻsha (narsa) bilan azoblanadi. Kim bir moʻminni laʼnatlasa, bu uni oʻldirgani kabidir. Kim bir moʻminni kufr bilan ayblasa, bu (ham) uni oʻldirgani kabidir» dedilar.(Собит ибн Заҳҳок (розияллоҳу анҳу) — у Шажара (Байъат ар-Ризвон) саҳобаларидан эди — ривоят қилдики, Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Исломдан бошқа бир миллат (дин) билан қасам ичса (яъни ‹агар шундай қилсам, фалон дин(даги) бўлай› деса), у ўзи айтганидек (гуноҳкор)дир. Одам фарзанди ўзи эга бўлмаган нарса ҳақида назр (қилишга мажбур) эмас. Ким бу дунёда ўзини бирор нарса билан ўлдирса, қиёмат куни ўша (нарса) билан азобланади. Ким бир мўминни лаънатласа, бу уни ўлдиргани кабидир. Ким бир мўминни куфр билан айбласа, бу (ҳам) уни ўлдиргани кабидир» дедилар.
وَعَن ثَابت بن الضَّحَّاك قَالَ: نَذَرَ رَجُلٌ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَنْحَرَ إِبِلًا بِبُوَانَةَ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «هَلْ كَانَ فِيهَا وَثَنٌ مِنْ أَوْثَانِ الْجَاهِلِيَّةِ يُعْبَدُ؟» قَالُوا: لَا قَالَ: «فَهَلْ كَانَ فِيهِ عِيدٌ مِنْ أَعْيَادِهِمْ؟» قَالُوا: لَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أوف بِنَذْرِك فَإِنَّهُ لَا وَفَاءَ لِنَذْرٍ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ وَلَا فِيمَا لَا يَمْلِكُ ابْنُ آدَمَ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Sobit ibn Zahhok (roziyallohu anhu) aytadilar: Rasululloh ﷺ davrlarida bir kishi Buvonada tuya soʻyishni nazr qilibdi. Soʻng u Paygʻambar ﷺ huzurlariga kelib: «Men Buvonada tuya soʻyishni nazr qilgan edim», dedi. Paygʻambar ﷺ: «U yerda johiliyatning ibodat qilinadigan butlaridan bir but bormidi?» deb soʻradilar. Ular: «Yoʻq», dedilar. U zot: «U yerda ularning bayramlaridan bir bayram bormidi?» dedilar. Ular: «Yoʻq», dedilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Nazringni bajar, chunki Allohga osiylik qilishda boʻlgan nazr ham, Odam farzandi ega boʻlmagan narsadagi nazr ham bajarilmaydi», dedilar.Собит ибн Заҳҳок (розияллоҳу анҳу) айтадилар: Расулуллоҳ ﷺ даврларида бир киши Бувонада туя сўйишни назр қилибди. Сўнг у Пайғамбар ﷺ ҳузурларига келиб: «Мен Бувонада туя сўйишни назр қилган эдим», деди. Пайғамбар ﷺ: «У ерда жоҳилиятнинг ибодат қилинадиган бутларидан бир бут бормиди?» деб сўрадилар. Улар: «Йўқ», дедилар. У зот: «У ерда уларнинг байрамларидан бир байрам бормиди?» дедилар. Улар: «Йўқ», дедилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Назрингни бажар, чунки Аллоҳга осийлик қилишда бўлган назр ҳам, Одам фарзанди эга бўлмаган нарсадаги назр ҳам бажарилмайди», дедилар.