Sobit ibn ad-Dahhok

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ ثَابِتِ بْنِ الضَّحَّاكِ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ مَنْ حَلَفَ بِمِلَّةٍ غَيْرِ الإِسْلاَمِ كَاذِبًا مُتَعَمِّدًا فَهُوَ كَمَا قَالَ، وَمَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِحَدِيدَةٍ عُذِّبَ بِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ ‏"‏‏.‏ وَقَالَ حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، عَنِ الْحَسَنِ، حَدَّثَنَا جُنْدَبٌ ـ رضى الله عنه ـ فِي هَذَا الْمَسْجِدِ فَمَا نَسِينَا، وَمَا نَخَافُ أَنْ يَكْذِبَ جُنْدَبٌ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ كَانَ بِرَجُلٍ جِرَاحٌ فَقَتَلَ نَفْسَهُ فَقَالَ اللَّهُ بَدَرَنِي عَبْدِي بِنَفْسِهِ حَرَّمْتُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ ‏"‏‏.‏

Sobit ibn Zahhok (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Kim Islomdan boshqa bir din bilan ataylab yolgʻon qasam ichsa, u oʻzi aytganidek boʻladi (masalan, ‹Agar bu rost boʻlmasa, men yahudiyman›, — desa, u haqiqatan (gunohda) yahudiydek boʻladi). Kim oʻzini temir (parchasi) bilan oʻldirsa, doʻzax oʻtida oʻsha temir bilan azoblanadi», — dedilar. Jundab (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Bir kishi yaralangan edi va (oʻz joniga qasd qilib) oʻzini oʻldirdi; shunda Alloh: ‹Bandam jonini olishda (Mendan) shoshildi; bas, men unga jannatni harom qildim›, — dedi», — dedilar.Собит ибн Заҳҳок (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Ким Исломдан бошқа бир дин билан атайлаб ёлғон қасам ичса, у ўзи айтганидек бўлади (масалан, ‹Агар бу рост бўлмаса, мен яҳудийман›, — деса, у ҳақиқатан (гуноҳда) яҳудийдек бўлади). Ким ўзини темир (парчаси) билан ўлдирса, дўзах ўтида ўша темир билан азобланади», — дедилар. Жундаб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Бир киши яраланган эди ва (ўз жонига қасд қилиб) ўзини ўлдирди; шунда Аллоҳ: ‹Бандам жонини олишда (Мендан) шошилди; бас, мен унга жаннатни ҳаром қилдим›, — деди», — дедилар.

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ ثَابِتِ بْنِ الضَّحَّاكِ ـ رضى الله عنه ـ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ الشَّجَرَةِ‏.‏

(Abu Qilaba, Sobit ibnuz-Zahhok (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildi) — u (Sobit) daraxt (bayʼati) ahlidan (Ridvon bayʼatida hozir boʻ lganlardan) edi.(Абу Қилаба, Собит ибнуз-Заҳҳок (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилди) — у (Собит) дарахт (байъати) аҳлидан (Ридвон байъатида ҳозир бў лганлардан) эди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، أَنَّ ثَابِتَ بْنَ الضَّحَّاكِ، وَكَانَ، مِنْ أَصْحَابِ الشَّجَرَةِ حَدَّثَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ مَنْ حَلَفَ عَلَى مِلَّةٍ غَيْرِ الإِسْلاَمِ فَهْوَ كَمَا قَالَ، وَلَيْسَ عَلَى ابْنِ آدَمَ نَذْرٌ فِيمَا لاَ يَمْلِكُ، وَمَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِشَىْءٍ فِي الدُّنْيَا عُذِّبَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، وَمَنْ لَعَنَ مُؤْمِنًا فَهْوَ كَقَتْلِهِ، وَمَنْ قَذَفَ مُؤْمِنًا بِكُفْرٍ فَهْوَ كَقَتْلِهِ ‏"‏‏.‏

(Sobit ibn Zahhok (roziyallohu anhu) — u Shajara (Bayʼat ar-Rizvon) sahobalaridan edi — rivoyat qildiki, Rasululloh ﷺ: «Kim Islomdan boshqa bir millat (din) bilan qasam ichsa (yaʼni ‹agar shunday qilsam, falon din(dagi) boʻlay› desa), u oʻzi aytganidek (gunohkor)dir. Odam farzandi oʻzi ega boʻlmagan narsa haqida nazr (qilishga majbur) emas. Kim bu dunyoda oʻzini biror narsa bilan oʻldirsa, qiyomat kuni oʻsha (narsa) bilan azoblanadi. Kim bir moʻminni laʼnatlasa, bu uni oʻldirgani kabidir. Kim bir moʻminni kufr bilan ayblasa, bu (ham) uni oʻldirgani kabidir» dedilar.(Собит ибн Заҳҳок (розияллоҳу анҳу) — у Шажара (Байъат ар-Ризвон) саҳобаларидан эди — ривоят қилдики, Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Исломдан бошқа бир миллат (дин) билан қасам ичса (яъни ‹агар шундай қилсам, фалон дин(даги) бўлай› деса), у ўзи айтганидек (гуноҳкор)дир. Одам фарзанди ўзи эга бўлмаган нарса ҳақида назр (қилишга мажбур) эмас. Ким бу дунёда ўзини бирор нарса билан ўлдирса, қиёмат куни ўша (нарса) билан азобланади. Ким бир мўминни лаънатласа, бу уни ўлдиргани кабидир. Ким бир мўминни куфр билан айбласа, бу (ҳам) уни ўлдиргани кабидир» дедилар.

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ ثَابِتِ بْنِ الضَّحَّاكِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ مَنْ حَلَفَ بِمِلَّةٍ غَيْرِ الإِسْلاَمِ كَاذِبًا فَهْوَ كَمَا قَالَ، وَمَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِشَىْءٍ عُذِّبَ بِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ، وَلَعْنُ الْمُؤْمِنِ كَقَتْلِهِ، وَمَنْ رَمَى مُؤْمِنًا بِكُفْرٍ فَهْوَ كَقَتْلِهِ ‏"‏‏.‏

(Sobit ibn Zahhok (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki,) Paygʻambar ﷺ: «Kim Islomdan boshqa bir millat (din) bilan yolgʻondan qasam ichsa, u oʻzi aytganidek (gunohkor)dir. Kim oʻzini biror narsa bilan oʻldirsa, jahannam oʻtida oʻsha (narsa) bilan azoblanadi. Moʻminni laʼnatlash — uni oʻldirgani kabidir; va kim bir moʻminni kufr bilan ayblasa, bu (ham) uni oʻldirgani kabidir» dedilar.(Собит ибн Заҳҳок (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики,) Пайғамбар ﷺ: «Ким Исломдан бошқа бир миллат (дин) билан ёлғондан қасам ичса, у ўзи айтганидек (гуноҳкор)дир. Ким ўзини бирор нарса билан ўлдирса, жаҳаннам ўтида ўша (нарса) билан азобланади. Мўминни лаънатлаш — уни ўлдиргани кабидир; ва ким бир мўминни куфр билан айбласа, бу (ҳам) уни ўлдиргани кабидир» дедилар.

حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ أَسَدٍ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ ثَابِتِ بْنِ الضَّحَّاكِ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ حَلَفَ بِغَيْرِ مِلَّةِ الإِسْلاَمِ فَهْوَ كَمَا قَالَ ـ قَالَ ـ وَمَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِشَىْءٍ عُذِّبَ بِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ، وَلَعْنُ الْمُؤْمِنِ كَقَتْلِهِ، وَمَنْ رَمَى مُؤْمِنًا بِكُفْرٍ فَهْوَ كَقَتْلِهِ ‏"‏‏.‏

(Sobit ibn Zahhok (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ: «Kim Islomdan boshqa millat (din) bilan qasam ichsa, u oʻzi aytgandek (boʻladi). Kim oʻzini biror narsa bilan oʻldirsa, jahannam oʻtida oʻsha narsa bilan azoblanadi. Mominni laʼnatlash — uni oʻldirgandek (gunoh); kim mominni kufr bilan (kofir deb) ayblasa, u uni oʻldirgandek (boʻladi)», dedilar.(Собит ибн Заҳҳок (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ: «Ким Исломдан бошқа миллат (дин) билан қасам ичса, у ўзи айтгандек (бўлади). Ким ўзини бирор нарса билан ўлдирса, жаҳаннам ўтида ўша нарса билан азобланади. Моминни лаънатлаш — уни ўлдиргандек (гуноҳ); ким моминни куфр билан (кофир деб) айбласа, у уни ўлдиргандек (бўлади)», дедилар.