Subayy ibn Ma'bad

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنِي سَيَّارٌ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، أَنَّ رَجُلًا، كَانَ نَصْرَانِيًّا يُقَالُ لَهُ الصُّبَيُّ بْنُ مَعْبَدٍ أَسْلَمَ فَأَرَادَ الْجِهَادَ فَقِيلَ لَهُ ابْدَأْ بِالْحَجِّ فَأَتَى الْأَشْعَرِيَّ فَأَمَرَهُ أَنْ يُهِلَّ بِالْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ جَمِيعًا فَفَعَلَ فَبَيْنَمَا هُوَ يُلَبِّي إِذْ مَرَّ يَزِيدُ بْنُ صُوحَانَ وَسَلْمَانُ بْنُ رَبِيعَةَ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ لَهَذَا أَضَلُّ مِنْ بَعِيرِ أَهْلِهِ فَسَمِعَهَا الصُّبَيُّ فَكَبُرَ ذَلِكَ عَلَيْهِ فَلَمَّا قَدِمَ أَتَى عُمَرَ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ هُدِيتَ لِسُنَّةِ نَبِيِّكَ قَالَ وَسَمِعْتُهُ مَرَّةً أُخْرَى يَقُولُ وُفِّقْتَ لِسُنَّةِ نَبِيِّكَ‏.‏

Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: nasroniy boʻlgan Subayy ibn Maʼbad degan bir kishi musulmon boʻldi va jihodga chiqmoqchi boʻldi. Unga: «Avval hajni ado et», deyildi. U Ashʼariynikiga keldi, u esa unga haj va umrani birga niyat qilib ehromga kirishni buyurdi, u shunday qildi. U talbiya aytib turganida, oldidan Yazid ibn Suhon va Salmon ibn Rabiʼa oʻtib qolishdi. Ulardan biri sherigiga: «Bu kishi oʻz ahlining tuyasidan ham koʻra adashganroq», dedi. Subayy buni eshitib qoldi va bu unga ogʻir botdi. U qaytib kelgach, Umarning oldiga borib buni aytdi. Umar (roziyallohu anhu) unga: «Sen Paygʻambaring sunnatiga hidoyat qilinding», dedilar. Roviy aytadi: yana bir marta u zot: «Sen Paygʻambaring sunnatiga muvaffaq qilinding», deganlarini eshitdim.Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: насроний бўлган Субайй ибн Маъбад деган бир киши мусулмон бўлди ва жиҳодга чиқмоқчи бўлди. Унга: «Аввал ҳажни адо эт», дейилди. У Ашъарийникига келди, у эса унга ҳаж ва умрани бирга ният қилиб эҳромга киришни буюрди, у шундай қилди. У талбия айтиб турганида, олдидан Язид ибн Суҳон ва Салмон ибн Рабиъа ўтиб қолишди. Улардан бири шеригига: «Бу киши ўз аҳлининг туясидан ҳам кўра адашганроқ», деди. Субайй буни эшитиб қолди ва бу унга оғир ботди. У қайтиб келгач, Умарнинг олдига бориб буни айтди. Умар (розияллоҳу анҳу) унга: «Сен Пайғамбаринг суннатига ҳидоят қилиндинг», дедилар. Ровий айтади: яна бир марта у зот: «Сен Пайғамбаринг суннатига муваффақ қилиндинг», деганларини эшитдим.

حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ الْأَعْمَشِ، حَدَّثَنَا شَقِيقٌ، حَدَّثَنِي الصُّبَيُّ بْنُ مَعْبَدٍ، وَكَانَ، رَجُلًا مِنْ بَنِي تَغْلِبَ قَالَ كُنْتُ نَصْرَانِيًّا فَأَسْلَمْتُ فَاجْتَهَدْتُ فَلَمْ آلُ فَأَهْلَلْتُ بِحَجَّةٍ وَعُمْرَةٍ فَمَرَرْتُ بِالْعُذَيْبِ عَلَى سَلْمَانَ بْنِ رَبِيعَةَ وَزَيْدِ بْنِ صُوحَانَ فَقَالَ أَحَدُهُمَا أَبِهِمَا جَمِيعًا فَقَالَ لَهُ صَاحِبُهُ دَعْهُ فَلَهُوَ أَضَلُّ مِنْ بَعِيرِهِ قَالَ فَكَأَنَّمَا بَعِيرِي عَلَى عُنُقِي فَأَتَيْتُ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ لِي عُمَرُ إِنَّهُمَا لَمْ يَقُولَا شَيْئًا هُدِيتَ لِسُنَّةِ نَبِيِّكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ‏.‏

Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: As-Subayy ibn Maʼbad — u Banu Tagʻlib qabilasidan boʻlgan kishi — aytdi: «Men nasroniy edim, soʻng musulmon boʻldim va jon-jahdim bilan harakat qilib, haj va umrani birga niyat qildim. Uzayb degan joyda Salmon ibn Robiʼa va Zayd ibn Suhon oldidan oʻtdim. Ulardan biri: ‹U ikkovini birga niyat qildimi?› dedi. Sherigi unga: ‹Uni qoʻy, u tuyasidan ham koʻra adashganroq›, dedi. Menga goʻyo tuyam yelkamga ortilgandek ogʻir botdi. Umar (roziyallohu anhu)ning oldiga borib, buni unga aytdim. Shunda Umar menga: ‹Ular hech narsa demabdilar. Sen Paygʻambaring ﷺ sunnatiga hidoyat qilinding›, dedi».Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ас-Субайй ибн Маъбад — у Бану Тағлиб қабиласидан бўлган киши — айтди: «Мен насроний эдим, сўнг мусулмон бўлдим ва жон-жаҳдим билан ҳаракат қилиб, ҳаж ва умрани бирга ният қилдим. Узайб деган жойда Салмон ибн Робиъа ва Зайд ибн Суҳон олдидан ўтдим. Улардан бири: ‹У икковини бирга ният қилдими?› деди. Шериги унга: ‹Уни қўй, у туясидан ҳам кўра адашганроқ›, деди. Менга гўё туям елкамга ортилгандек оғир ботди. Умар (розияллоҳу анҳу)нинг олдига бориб, буни унга айтдим. Шунда Умар менга: ‹Улар ҳеч нарса демабдилар. Сен Пайғамбаринг ﷺ суннатига ҳидоят қилиндинг›, деди».

حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ صُبَيِّ بْنِ مَعْبَدٍ، أَنَّهُ كَانَ نَصْرَانِيًّا تَغْلِبِيًّا فَأَسْلَمَ فَسَأَلَ أَيُّ الْعَمَلِ أَفْضَلُ فَقِيلَ لَهُ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَأَرَادَ أَنْ يُجَاهِدَ فَقِيلَ لَهُ أَحَجَجْتَ قَالَ لَا فَقِيلَ لَهُ حُجَّ وَاعْتَمِرْ ثُمَّ جَاهِدْ فَأَهَلَّ بِهِمَا جَمِيعًا فَوَافَقَ زَيْدَ بْنَ صُوحَانَ وَسَلْمَانَ بْنَ رَبِيعَةَ فَقَالَا هُوَ أَضَلُّ مِنْ نَاقَتِهِ أَوْ مَا هُوَ بِأَهْدَى مِنْ جَمَلِهِ فَانْطَلَقَ إِلَى عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَأَخْبَرَهُ بِقَوْلِهِمَا فَقَالَ هُدِيتَ لِسُنَّةِ نَبِيِّكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ لِسُنَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ‏.‏

Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Subayy ibn Maʼbad taglibiy nasroniy edi, soʻng musulmon boʻldi va: «Qaysi amal afzalroq?» deb soʻradi. Unga: «Alloh azza va jalla yoʻlida jihod», deyildi. U jihod qilmoqchi boʻldi. Unga: «Haj qildingmi?» deyildi. U: «Yoʻq», dedi. Unga: «Avval haj va umra qil, soʻng jihod qil», deyildi. Shunda u ikkalasiga birga ehrom bogʻladi. Zayd ibn Suhon va Salmon ibn Rabiaga duch keldi. Ular: «U oʻz tuyasidan ham adashganroq», yoki «U oʻz tuyasidan ham toʻgʻri yoʻldan borayotgani yoʻq», dedilar. U Umar huzuriga borib, ularning aytganini xabar qildi. U zot: «Sen Nabiying ﷺning sunnatiga — yoki Rasululloh ﷺning sunnatiga — hidoyat topibsan», dedi.Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Субайй ибн Маъбад таглибий насроний эди, сўнг мусулмон бўлди ва: «Қайси амал афзалроқ?» деб сўради. Унга: «Аллоҳ азза ва жалла йўлида жиҳод», дейилди. У жиҳод қилмоқчи бўлди. Унга: «Ҳаж қилдингми?» дейилди. У: «Йўқ», деди. Унга: «Аввал ҳаж ва умра қил, сўнг жиҳод қил», дейилди. Шунда у иккаласига бирга эҳром боғлади. Зайд ибн Суҳон ва Салмон ибн Рабиага дуч келди. Улар: «У ўз туясидан ҳам адашганроқ», ёки «У ўз туясидан ҳам тўғри йўлдан бораётгани йўқ», дедилар. У Умар ҳузурига бориб, уларнинг айтганини хабар қилди. У зот: «Сен Набийинг ﷺнинг суннатига — ёки Расулуллоҳ ﷺнинг суннатига — ҳидоят топибсан», деди.