Usmon ibn Affon Zun-nurayn

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ، عَنْ حُمْرَانَ بْنِ أَبَانَ، مَوْلَى عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ قَالَ رَأَيْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ تَوَضَّأَ فَأَفْرَغَ عَلَى يَدَيْهِ ثَلاَثًا فَغَسَلَهُمَا ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْثَرَ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلاَثًا وَغَسَلَ يَدَهُ الْيُمْنَى إِلَى الْمِرْفَقِ ثَلاَثًا ثُمَّ الْيُسْرَى مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ مَسَحَ رَأْسَهُ ثُمَّ غَسَلَ قَدَمَهُ الْيُمْنَى ثَلاَثًا ثُمَّ الْيُسْرَى مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَوَضَّأَ مِثْلَ وُضُوئِي هَذَا ثُمَّ قَالَ ‏"‏ مَنْ تَوَضَّأَ مِثْلَ وُضُوئِي هَذَا ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ لاَ يُحَدِّثُ فِيهِمَا نَفْسَهُ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ ‏"‏ ‏.‏

Usmonning mavlosi Humron ibn Abbon aytadi: Men Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)ning tahorat olganini koʻrdim: u qoʻllariga uch marta (suv) quyib, ularni yuvdi; soʻng ogʻzini chaydi va burnini qoqdi; soʻng yuzini uch marta yuvdi; oʻng qoʻlini tirsagigacha uch marta yuvdi, soʻng chap (qoʻlini) ham shunday (yuvdi); soʻng boshini mash qildi; soʻng oʻng oyogʻini uch marta yuvdi, soʻng chap (oyogʻini) ham shunday (yuvdi). Soʻng u: «Men Rasululloh ﷺ ning xuddi mening shu tahoratimga oʻxshash tahorat olganlarini koʻrdim», — dedi va: «Rasululloh ﷺ: ‹Kim mening shu tahoratimga oʻxshash tahorat olib, soʻng koʻngliga (begona narsa) keltirmay ikki rakat namoz oʻqisa, Alloh uning oʻtgan gunohlarini kechiradi›, — dedilar», — dedi.Усмоннинг мавлоси Ҳумрон ибн Аббон айтади: Мен Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу)нинг таҳорат олганини кўрдим: у қўлларига уч марта (сув) қуйиб, уларни ювди; сўнг оғзини чайди ва бурнини қоқди; сўнг юзини уч марта ювди; ўнг қўлини тирсагигача уч марта ювди, сўнг чап (қўлини) ҳам шундай (ювди); сўнг бошини маш қилди; сўнг ўнг оёғини уч марта ювди, сўнг чап (оёғини) ҳам шундай (ювди). Сўнг у: «Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг худди менинг шу таҳоратимга ўхшаш таҳорат олганларини кўрдим», — деди ва: «Расулуллоҳ ﷺ: ‹Ким менинг шу таҳоратимга ўхшаш таҳорат олиб, сўнг кўнглига (бегона нарса) келтирмай икки ракат намоз ўқиса, Аллоҳ унинг ўтган гуноҳларини кечиради›, — дедилар», — деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ بْنُ مَخْلَدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ وَرْدَانَ، حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنِي حُمْرَانُ، قَالَ رَأَيْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ تَوَضَّأَ ‏.‏ فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَلَمْ يَذْكُرِ الْمَضْمَضَةَ وَالاِسْتِنْشَاقَ وَقَالَ فِيهِ وَمَسَحَ رَأْسَهُ ثَلاَثًا ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ ثَلاَثًا ثُمَّ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَوَضَّأَ هَكَذَا وَقَالَ ‏"‏ مَنْ تَوَضَّأَ دُونَ هَذَا كَفَاهُ ‏"‏ ‏.‏ وَلَمْ يَذْكُرْ أَمْرَ الصَّلاَةِ ‏.‏

Humron aytadi: Men Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)ning tahorat olganini koʻrdim. Soʻng (roviy yuqoridagiga) oʻxshash (hadis)ni zikr qildi, ammo ogʻiz chayish va burunga suv tortishni eslamadi va unda: «(Usmon) boshini uch marta mash qildi, soʻng oyoqlarini uch marta yuvdi», — dedi. Soʻng (Usmon): «Men Rasululloh ﷺ ning shunday tahorat olganlarini koʻrdim», — dedi va: «Rasululloh ﷺ: ‹Kim bundan kamroq (qilib) tahorat olsa, unga kifoya qiladi›, — dedilar», — dedi. (Roviy) namoz haqidagi (qismni) eslamadi.Ҳумрон айтади: Мен Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу)нинг таҳорат олганини кўрдим. Сўнг (ровий юқоридагига) ўхшаш (ҳадис)ни зикр қилди, аммо оғиз чайиш ва бурунга сув тортишни эсламади ва унда: «(Усмон) бошини уч марта маш қилди, сўнг оёқларини уч марта ювди», — деди. Сўнг (Усмон): «Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай таҳорат олганларини кўрдим», — деди ва: «Расулуллоҳ ﷺ: ‹Ким бундан камроқ (қилиб) таҳорат олса, унга кифоя қилади›, — дедилар», — деди. (Ровий) намоз ҳақидаги (қисмни) эсламади.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ الإِسْكَنْدَرَانِيُّ، حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ زِيَادٍ الْمُؤَذِّنُ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ التَّيْمِيِّ، قَالَ سُئِلَ ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنِ الْوُضُوءِ، فَقَالَ رَأَيْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ سُئِلَ عَنِ الْوُضُوءِ، فَدَعَا بِمَاءٍ فَأُتِيَ بِمِيضَأَةٍ فَأَصْغَى عَلَى يَدِهِ الْيُمْنَى ثُمَّ أَدْخَلَهَا فِي الْمَاءِ فَتَمَضْمَضَ ثَلاَثًا وَاسْتَنْثَرَ ثَلاَثًا وَغَسَلَ وَجْهَهُ ثَلاَثًا ثُمَّ غَسَلَ يَدَهُ الْيُمْنَى ثَلاَثًا وَغَسَلَ يَدَهُ الْيُسْرَى ثَلاَثًا ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَهُ فَأَخَذَ مَاءً فَمَسَحَ بِرَأْسِهِ وَأُذُنَيْهِ فَغَسَلَ بُطُونَهُمَا وَظُهُورَهُمَا مَرَّةً وَاحِدَةً ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَيْنَ السَّائِلُونَ عَنِ الْوُضُوءِ هَكَذَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَوَضَّأُ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ أَحَادِيثُ عُثْمَانَ - رضى الله عنه - الصِّحَاحُ كُلُّهَا تَدُلُّ عَلَى مَسْحِ الرَّأْسِ أَنَّهُ مَرَّةٌ فَإِنَّهُمْ ذَكَرُوا الْوُضُوءَ ثَلاَثًا وَقَالُوا فِيهَا وَمَسَحَ رَأْسَهُ ‏.‏ وَلَمْ يَذْكُرُوا عَدَدًا كَمَا ذَكَرُوا فِي غَيْرِهِ ‏.‏

Abdurahmon at-Tamimiy aytadi: Ibn Abu Mulaykadan tahorat haqida soʻrashdi. U: «Men Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)dan tahorat haqida soʻralganini koʻrdim. U suv soʻradi va unga bir idish keltirildi; u uni oʻng qoʻliga egib (suv quydi), soʻng (qoʻlini) suvga botirdi; uch marta ogʻzini chaydi, uch marta burnini qoqdi, yuzini uch marta yuvdi; soʻng oʻng qoʻlini uch marta yuvdi, chap qoʻlini uch marta yuvdi; soʻng qoʻlini (suvga) solib, suv olib, boshini va quloqlarini mash qildi — ularning ichi va tashini bir marta (mash qildi); soʻng oyoqlarini yuvdi va: ‹Tahorat haqida soʻraganlar qani? Men Rasululloh ﷺ ni mana shunday tahorat olganlarini koʻrganman›, — dedi», — dedi. Abu Dovud aytdi: Usmon (roziyallohu anhu)dan (kelgan) sahih hadislarning hammasi bosh bir marta mash qilinishiga dalolat qiladi — chunki ular tahoratni (har bir aʼzoni) uch marta (yuvishni) zikr qilganlarida, bosh haqida ‹va boshini mash qildi› deganlar, boshqalarida (sonni) zikr qilganlaridek bunda son zikr qilmaganlar.Абдураҳмон ат-Тамимий айтади: Ибн Абу Мулайкадан таҳорат ҳақида сўрашди. У: «Мен Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу)дан таҳорат ҳақида сўралганини кўрдим. У сув сўради ва унга бир идиш келтирилди; у уни ўнг қўлига эгиб (сув қуйди), сўнг (қўлини) сувга ботирди; уч марта оғзини чайди, уч марта бурнини қоқди, юзини уч марта ювди; сўнг ўнг қўлини уч марта ювди, чап қўлини уч марта ювди; сўнг қўлини (сувга) солиб, сув олиб, бошини ва қулоқларини маш қилди — уларнинг ичи ва ташини бир марта (маш қилди); сўнг оёқларини ювди ва: ‹Таҳорат ҳақида сўраганлар қани? Мен Расулуллоҳ ﷺ ни мана шундай таҳорат олганларини кўрганман›, — деди», — деди. Абу Довуд айтди: Усмон (розияллоҳу анҳу)дан (келган) саҳиҳ ҳадисларнинг ҳаммаси бош бир марта маш қилинишига далолат қилади — чунки улар таҳоратни (ҳар бир аъзони) уч марта (ювишни) зикр қилганларида, бош ҳақида ‹ва бошини маш қилди› деганлар, бошқаларида (сонни) зикр қилганларидек бунда сон зикр қилмаганлар.

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا عِيسَى، أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي زِيَادٍ - عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ أَبِي عَلْقَمَةَ، أَنَّ عُثْمَانَ، دَعَا بِمَاءٍ فَتَوَضَّأَ فَأَفْرَغَ بِيَدِهِ الْيُمْنَى عَلَى الْيُسْرَى ثُمَّ غَسَلَهُمَا إِلَى الْكُوعَيْنِ - قَالَ - ثُمَّ مَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ ثَلاَثًا وَذَكَرَ الْوُضُوءَ ثَلاَثًا - قَالَ - وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ وَقَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَوَضَّأَ مِثْلَ مَا رَأَيْتُمُونِي تَوَضَّأْتُ ‏.‏ ثُمَّ سَاقَ نَحْوَ حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ وَأَتَمَّ ‏.‏

Abu Alqama aytadi: Usmon (roziyallohu anhu) suv soʻrab tahorat oldi: oʻng qoʻli bilan chap qoʻliga (suv) quydi, soʻng ikkalasini bilaklarigacha yuvdi; soʻng uch marta ogʻzini chaydi va burnini chaydi; (roviy: u har bir aʼzoni uch marta yuvdi); boshini mash qildi, soʻng oyoqlarini yuvdi va: «Men Rasululloh ﷺ ni — siz meni tahorat olganimni koʻrganingizdek — tahorat olganlarini koʻrdim», — dedi. Soʻng (roviy) Zuhriyning hadisiga oʻxshash (rivoyat)ni, undan ham toʻliqroq qilib keltirdi.Абу Алқама айтади: Усмон (розияллоҳу анҳу) сув сўраб таҳорат олди: ўнг қўли билан чап қўлига (сув) қуйди, сўнг иккаласини билакларигача ювди; сўнг уч марта оғзини чайди ва бурнини чайди; (ровий: у ҳар бир аъзони уч марта ювди); бошини маш қилди, сўнг оёқларини ювди ва: «Мен Расулуллоҳ ﷺ ни — сиз мени таҳорат олганимни кўрганингиздек — таҳорат олганларини кўрдим», — деди. Сўнг (ровий) Зуҳрийнинг ҳадисига ўхшаш (ривоят)ни, ундан ҳам тўлиқроқ қилиб келтирди.

حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ عَامِرِ بْنِ شَقِيقِ بْنِ جَمْرَةَ، عَنْ شَقِيقِ بْنِ سَلَمَةَ، قَالَ رَأَيْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ غَسَلَ ذِرَاعَيْهِ ثَلاَثًا ثَلاَثًا وَمَسَحَ رَأْسَهُ ثَلاَثًا ثُمَّ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَعَلَ هَذَا ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ وَكِيعٌ عَنْ إِسْرَائِيلَ قَالَ تَوَضَّأَ ثَلاَثًا فَقَطْ ‏.‏

Shaqiq ibn Salama aytadi: Men Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)ning (tahorat olganini koʻrdim): u bilaklarini uch martadan yuvdi va boshini uch marta mash qildi, soʻng: «Men Rasululloh ﷺ ning shunday qilganlarini koʻrdim», — dedi. Abu Dovud aytdi: Buni Vakiʼ Isroildan rivoyat qilib: «U faqat uch marta tahorat oldi», — degan.Шақиқ ибн Салама айтади: Мен Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу)нинг (таҳорат олганини кўрдим): у билакларини уч мартадан ювди ва бошини уч марта маш қилди, сўнг: «Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай қилганларини кўрдим», — деди. Абу Довуд айтди: Буни Вакиъ Исроилдан ривоят қилиб: «У фақат уч марта таҳорат олди», — деган.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ، وَهَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، عَنْ عَبْدِ السَّلاَمِ بْنِ حَرْبٍ، - وَهَذَا لَفْظُ حَدِيثِ يَحْيَى - عَنْ أَبِي خَالِدٍ الدَّالاَنِيِّ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَسْجُدُ وَيَنَامُ وَيَنْفُخُ ثُمَّ يَقُومُ فَيُصَلِّي وَلاَ يَتَوَضَّأُ ‏.‏ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ صَلَّيْتَ وَلَمْ تَتَوَضَّأْ وَقَدْ نِمْتَ فَقَالَ ‏"‏ إِنَّمَا الْوُضُوءُ عَلَى مَنْ نَامَ مُضْطَجِعًا ‏"‏ ‏.‏ زَادَ عُثْمَانُ وَهَنَّادٌ ‏"‏ فَإِنَّهُ إِذَا اضْطَجَعَ اسْتَرْخَتْ مَفَاصِلُهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَوْلُهُ ‏"‏ الْوُضُوءُ عَلَى مَنْ نَامَ مُضْطَجِعًا ‏"‏ ‏.‏ هُوَ حَدِيثٌ مُنْكَرٌ لَمْ يَرْوِهِ إِلاَّ يَزِيدُ أَبُو خَالِدٍ الدَّالاَنِيُّ عَنْ قَتَادَةَ وَرَوَى أَوَّلَهُ جَمَاعَةٌ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ وَلَمْ يَذْكُرُوا شَيْئًا مِنْ هَذَا وَقَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَحْفُوظًا وَقَالَتْ عَائِشَةُ - رضى الله عنها - قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ تَنَامُ عَيْنَاىَ وَلاَ يَنَامُ قَلْبِي ‏"‏ ‏.‏ وَقَالَ شُعْبَةُ إِنَّمَا سَمِعَ قَتَادَةُ مِنْ أَبِي الْعَالِيَةِ أَرْبَعَةَ أَحَادِيثَ حَدِيثَ يُونُسَ بْنِ مَتَّى وَحَدِيثَ ابْنِ عُمَرَ فِي الصَّلاَةِ وَحَدِيثَ الْقُضَاةُ ثَلاَثَةٌ وَحَدِيثَ ابْنِ عَبَّاسٍ حَدَّثَنِي رِجَالٌ مَرْضِيُّونَ مِنْهُمْ عُمَرُ وَأَرْضَاهُمْ عِنْدِي عُمَرُ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَذَكَرْتُ حَدِيثَ يَزِيدَ الدَّالاَنِيِّ لأَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ فَانْتَهَرَنِي اسْتِعْظَامًا لَهُ وَقَالَ مَا لِيَزِيدَ الدَّالاَنِيِّ يُدْخِلُ عَلَى أَصْحَابِ قَتَادَةَ وَلَمْ يَعْبَأْ بِالْحَدِيثِ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ sajda qilib (sajdada) uxlar va (uyquda) pishqirar (nafas chiqarar) edilar; soʻng turib, namoz oʻqir va tahorat olmas edilar. (Roviy) dedi: «Siz uxlagan boʻlsangiz ham, tahorat olmasdan namoz oʻqidingiz-ku?» — dedim. U zot: «Tahorat faqat yonboshlab uxlagan kishiga (lozim)», — dedilar. Usmon va Hannod (rivoyatga): «Chunki u (kishi) yonboshlaganda, boʻgʻimlari boʻshashadi», — deb qoʻshishdi. Abu Dovud aytdi: U zotning «Tahorat yonboshlab uxlagan kishiga (lozim)» degan soʻzi — munkar hadisdir; uni faqat Yazid Abu Xolid ad-Daloniy Qatodadan rivoyat qilgan. Uning avvalini esa bir jamoa Ibn Abbosdan rivoyat qilib, bundan (oxirgi qism haqida) hech narsa eslamagan va: «Paygʻambar ﷺ (uyqularida) saqlangan edilar», — degan. Oisha (roziyallohu anho): «Paygʻambar ﷺ: ‹Koʻzlarim uxlaydi, ammo qalbim uxlamaydi›, — dedilar», — degan. Shuʼba: «Qatoda Abu Oliyadan faqat toʻrtta hadis eshitgan: Yunus ibn Matto haqidagi hadis, Ibn Umarning namoz haqidagi hadisi, ‹qozilar uchtadir› (degan) hadis va Ibn Abbosning ‹Menga ishonchli kishilar rivoyat qildilar, ulardan biri — Umar; mening nazdimda ularning eng ishonchlisi — Umar› degan hadisi», — dedi. Abu Dovud aytdi: Men Yazid ad-Daloniyning hadisini Ahmad ibn Hanbalga aytgan edim; u (Yazidni) ulugʻlagani uchun meni jerkib: «Yazid ad-Daloniyga nima boʻlibdi-yu, Qatodaning shogirdlari (rivoyatlari) ichiga (bunday narsalarni) kiritadi?!» — dedi va bu hadisga parvo qilmadi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ сажда қилиб (саждада) ухлар ва (уйқуда) пишқирар (нафас чиқарар) эдилар; сўнг туриб, намоз ўқир ва таҳорат олмас эдилар. (Ровий) деди: «Сиз ухлаган бўлсангиз ҳам, таҳорат олмасдан намоз ўқидингиз-ку?» — дедим. У зот: «Таҳорат фақат ёнбошлаб ухлаган кишига (лозим)», — дедилар. Усмон ва Ҳаннод (ривоятга): «Чунки у (киши) ёнбошлаганда, бўғимлари бўшашади», — деб қўшишди. Абу Довуд айтди: У зотнинг «Таҳорат ёнбошлаб ухлаган кишига (лозим)» деган сўзи — мункар ҳадисдир; уни фақат Язид Абу Холид ад-Далоний Қатодадан ривоят қилган. Унинг аввалини эса бир жамоа Ибн Аббосдан ривоят қилиб, бундан (охирги қисм ҳақида) ҳеч нарса эсламаган ва: «Пайғамбар ﷺ (уйқуларида) сақланган эдилар», — деган. Оиша (розияллоҳу анҳо): «Пайғамбар ﷺ: ‹Кўзларим ухлайди, аммо қалбим ухламайди›, — дедилар», — деган. Шуъба: «Қатода Абу Олиядан фақат тўртта ҳадис эшитган: Юнус ибн Матто ҳақидаги ҳадис, Ибн Умарнинг намоз ҳақидаги ҳадиси, ‹қозилар учтадир› (деган) ҳадис ва Ибн Аббоснинг ‹Менга ишончли кишилар ривоят қилдилар, улардан бири — Умар; менинг наздимда уларнинг энг ишончлиси — Умар› деган ҳадиси», — деди. Абу Довуд айтди: Мен Язид ад-Далонийнинг ҳадисини Аҳмад ибн Ҳанбалга айтган эдим; у (Язидни) улуғлагани учун мени жеркиб: «Язид ад-Далонийга нима бўлибди-ю, Қатоданинг шогирдлари (ривоятлари) ичига (бундай нарсаларни) киритади?!» — деди ва бу ҳадисга парво қилмади.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ زِيَادٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا ح، وَأَخْبَرَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ أَبِي الْيَقْظَانِ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الْمُسْتَحَاضَةِ ‏"‏ تَدَعُ الصَّلاَةَ أَيَّامَ أَقْرَائِهَا ثُمَّ تَغْتَسِلُ وَتُصَلِّي وَالْوُضُوءُ عِنْدَ كُلِّ صَلاَةٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ زَادَ عُثْمَانُ ‏"‏ وَتَصُومُ وَتُصَلِّي ‏"‏ ‏.‏

Adiy ibn Sobitning bobosi (sahobiy)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ mustahoza (ayol) haqida: «U hayzi kunlarida namozni tark etadi, soʻng gʻusl qilib namoz oʻqiydi, va har namozga tahorat oladi», — dedilar. Abu Dovud aytdi: Usmon: «...va roʻza tutadi, namoz oʻqiydi», — deb qoʻshgan.Адий ибн Собитнинг бобоси (саҳобий)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ мустаҳоза (аёл) ҳақида: «У ҳайзи кунларида намозни тарк этади, сўнг ғусл қилиб намоз ўқийди, ва ҳар намозга таҳорат олади», — дедилар. Абу Довуд айтди: Усмон: «...ва рўза тутади, намоз ўқийди», — деб қўшган.

حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُثْمَانَ، أَنَّهُ سَأَلَ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ عَنِ الْمُسْتَحَاضَةِ، فَقَالَ تَدَعُ الصَّلاَةَ أَيَّامَ أَقْرَائِهَا ثُمَّ تَغْتَسِلُ فَتُصَلِّي ثُمَّ تَغْتَسِلُ فِي الأَيَّامِ ‏.‏

Muhammad ibn Usmon (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u Qosim ibn Muhammaddan istihoza (toʻxtovsiz qon ketishi) boʻlgan ayol haqida soʻradi. U: «(Ayol) hayz kunlarida namozni tark qiladi, soʻng gʻusl qilib namoz oʻqiydi, keyin (qaytadan kelgan) kunlarda gʻusl qiladi», dedi.Муҳаммад ибн Усмон (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, у Қосим ибн Муҳаммаддан истиҳоза (тўхтовсиз қон кетиши) бўлган аёл ҳақида сўради. У: «(Аёл) ҳайз кунларида намозни тарк қилади, сўнг ғусл қилиб намоз ўқийди, кейин (қайтадан келган) кунларда ғусл қилади», деди.